هنوز چند روزي از صحبتهاي رئيس جديد سازمان سينمايي در مورد بازگشايي خانه سينما نميگذرد. حجت الله ايوبي در روز معارفهاش گفت كه مسئله خانه سينما، خار پاي سينما است و قول داد با كمك سينماگران و ايجاد اتاق فكري، اين مسئله را حل كند. اما در اين بين اقليتهايي وجود دارند كه ميخواهند به هر نحو ممكن سياست مطلوب خود را در زمينه خانه سينما پيش ببرند؛ اقليتي كه دوست ندارند اين قضيه به راه و روشي عقلاني كه مدنظر رئيس سازمان سينمايي است، حل و فصل شود. اين اقليت تماميتخواه حتي حاضر نيست راه حل ديگري را بپذيرد.
توحيدي رئيس هيئت مديره سابق خانه سينما معتقد است: راه حل مشكلات خانه سينما اين است كه اين خانه بازگشايي شود و هيئت مديره فعلي مجمع عمومي را برگزار كند و يك هيئت مديره جديد انتخاب و فعاليتهاي خانه ادامه پيدا كند. وي ميافزايد: اگر كساني تصور ميكنند كه تأكيد و اصرار هيئت مديره فعلي براي بازگشايي خانه سينما به معناي تداوم تصديگري هيئت مديره فعلي است، اشتباه ميكنند، زيرا هيئت مديره فعلي فقط در پي آن است كه خانه سينما بازگشايي و مجمع عمومي برگزار شود.
اين صحبتهاي فرهاد توحيدي دقيقاً بيان همان مواضع قبلي است كه در ماههاي پاياني دولت دهم بيان ميشد. خانه سينماييهاي قديمي هنوز باور ندارند كه از نظر قانوني خانه سينماي جديد به وجود آمده است و صنوف قانوني سينما براي خودشان انتخابات برگزار كردهاند و حتي در صورتي كه حجت الله ايوبي نخواهد به روش جواد شمقدري عمل كند و تنها صنوف سينمايي را قانوني بشناسد، باز هم اين صنوف بخش عمدهاي از خانه سينماي آتي را در بر خواهند گرفت. گزارش مفصل مركز پژوهشهاي مجلس نيز گواهي بر مواضع وزارت ارشاد سيد محمد حسيني است كه حكم به تعطيلي و انحلال خانه سينما داد. مسئولان پيشين خانه سينما كه معتقدند هنوز هم قانوني هستند، ميتوانند نگاهي به گزارش 89 صفحهاي مركز پژوهشها بيندازند. در اين گزارش به حد كافي به تخلفات صورت گرفته در خانه سينماي قبلي اشاره و دلايل محكمي براي عدم صلاحيت اداره اين مجمع صنفي توسط هيئت مديره سابق ذكر شده است. پس چرا باز هم اين گروه نميخواهند قبول كنند كه با تغيير دولت ديگر لابيهايي كه در دفتر احمدي نژاد انجام دادهاند، بيثمر شده است و سازمان سينمايي نيز در دست جواد شمقدري نيست كه وي را به خاطر ديدگاههاي خاص سينمايياش مورد ملامت قرار دهند.
امروز سازمان سينمايي در مسير تحول قرار گرفته و بهتر است به جاي اينكه براي سازمان سينمايي و وزارت ارشاد تكليف مشخص كنند، خود را در مسير تعامل با آن قرار دهند. سينماي ايران متعلق به همه سينماگران است. بدون در نظر گرفتن اختلاف سليقهها و تفاوت ديدگاهها، خانه سينمايي بايد داشته باشيم كه چتر حمايتياش تنها براي اقليت باز نباشد و اكثريت محروم را نيز مد نظر خود قرار دهد.
