آقاي عباسي!كاش اشتباهاتتان را مي پذيرفتيد!

محمد عباسي از امروز ديگر وزير سابق ورزش است ، او منتظر راي اعتماد مجلس به وزير پيشنهادي حسن روحاني است تا كليد اتاق وزارت در طبقه چهارم ساختمان وزارت ورزش در خيابان سئول را تحويل او دهد.عباسي در حالي با وزارت ورزش خداحافظي مي كند كه اولين وزير تاريخ ورزش ايران است و در زمان نشستن او روي صندلي وزارت، ورزش ايران روزهاي متفاوتي را تجربه كرد ، روزهاي خوب مانند افتخار آفريني در المپيك كه البته نبايد به پاي وزارت چند ماهه عباسي پيش از بازي هاي لندن نوشت ، اين نتايج حاصل چند سال كار ورزشكاران ايراني بود كه سال ها براي رسيدن به آن زحمت كشيده بودند.

البته اين متن ميدان بود و حاشيه هاي وزارت ورزش در زمان حضور عباسي پررنگ تر از متن آن بود. هنوز كه هنوز است نامه هاي تهديد آميز كميته بين المللي المپيك به تهران پست مي شود ، نامه هايي كه حاصل تصميم وزير ورزش در بركناري 4 رئيس فدارسيون در ارديبهشت 91 است.البته به اين جنجال سازي ها مي توان فهرست زيادي را اضافه كرد مانند درگيري با كميته ملي المپيك ، تصميم هاي سياسي براي دو باشگاه استقلال و پرسپوليس ،سنگ اندازي بر سر راه صعود تيم ملي به جام جهاني آن هم به خاطر اختلاف با كفاشيان و خيلي از موارد ديگر .

با وجود اين حاشيه ها و هزينه هايي كه در زمان وزارت محمد عباسي به ورزش ايران تحميل شد او در شب خداحافظي اش نشان داد كه تغيير نكرده و همان وزير سابق است ، همان وزيري كه تحت تاثير معاون ورزشي اش بارها تصميم هاي جنجالي براي ورزش گرفت و گوشش بدهكار هشدارهاي دلسوزان ورزش نبود. حرف هاي عباسي در آخرين جلسه اش با خبرنگاران همچنان نااميد كننده بود و نشان داد انتقادها كوچكترين تاثيري نداشته و او معتقد است كه تصميماتي كه در روزهاي وزارتش گرفته درست و صحيح بوده است.

اين بخشي از حرف هاي عباسي است :« ورزش ایران حاشیه زیاد دارد، سعی کردیم کنار بیاییم.»محمد عباسي در حالي از حاشيه هاي ورزش و مبرا كردن خودش و همكارانش از نقش داشتن در اين حاشيه ها صحبت كرده كه با توجه به اتفاقاتي كه در دوران حضور عباسي در ورزش افتاد ، وزارت ورزش سهم زيادي در شكل گرفتن و افزايش اين حاشيه ها داشته است. با وجود اين مسائل ، محمد عباسي سعي مي كند خودش را تبرئه كند اما نقش او و تصميم هاي جنجالي اش در درگيري ها و فضاسازي هايي كه در ورزش به وجود آمد بيشترين تاثير را داشته و اگر خواسته شود ريشه مشكلات و حاشيه هايي دردسرسازي كه در دو سال گذشته بر ورزش ايران رفته بررسي شود، مي توان پي برد كه وزارت ورزش بازيگر اصلي اين صحنه بوده ، آن هم وزارتخانه اي كه به عنوان متصدي امور ورزش مي بايست كنترل كننده و آرام كننده فضاي ورزش باشد.

اما محمد عباسي بدون توجه به اين وظيفه همواره در دوران وزارتش نشان داد كه كمتر دغدغه ورزش را دارد و بيشتر ترجيح مي دهد تا با تصميم هاي سياسي ، منتقدانش را از ميدان به در كند، اتفاقي كه جار و جنجال هاي زيادي را به همراه داشت مانند همين بركناري 4 رئيس فدارسيون كه ورزش ايران را تا پاي تعليق برد ، مانند اختلاف با كفاشيان و تلاش براي بركناري او ، زير فشار قرار دادن او براي استعفا آن هم با ندادن بودجه فدارسيون در روزهايي كه شديد به آن احتياج بود ، مسئله اي كه مي توانست فوتبال ايران را از رسيدن به جام جهاني محروم كند ، يا هم تلاش براي كنار گذاشتن مديران عامل استقلال و پرسپوليس آن هم در شرايطي كه كارنامه غيرقابل قبولي اين مديران نداشتند ، همه اينها باعش شد تا جو رواني جامعه ورزش ، از محمد عباسي تصويري بسازد كه دلسوز ورزش نيست .

حالا او در حالي شنبه شب در مراسم افطاري با خبرنگاران خداحافظي كرد و وزير سابق ورزش لقب گرفت كه تاكيد او بر درستي تصميم هايي كه گرفته نشان داد حتي رفتن هم سبب نشده تا آقاي وزير به خاطر تمام هزينه هايي كه به ورزش در دوران وزارتش تحميل كرده عذرخواهي بكند و اشتباهاتش را بپذيرد. عباسي همان وزير يك دنده روز اول بود و همان طور هم رفت و حالا بايد در انتظار وزير ورزش جديد بود تا شايد در دوران حضور او تدبير و اميد به اداره امور ورزش كشور بازگردد .