جان كري وزير امور خارجه امريكا ششمين سفر خاورميانهاي خود را با ايجاد توافق ميان تشكيلات خودگردان و رژيم صهيونيستي براي از سرگيري مذاكرات سازش به پايان برد. در اين راستا قرار است تا چند روز صائب عريقات و خانم تزيپي ليوني نمايندگان دو طرف به امريكا سفر كنند و مذاكرات را با حضور جان كري در واشنگتن از سر بگيرند. با اين حال اما و اگرهاي زيادي در اين زمينه وجود دارد، زيرا در حالي كه توپ بازي در عرصه مذاكرات سازش در زمين طرف اسرائيلي قرار دارد و قاعدتاً بايد گام اول را در اين زمينه تل آويو بردارد، اما رژيم صهيونيستي حتي قبل از اينكه پاي كري به منطقه برسد از تصميم خود براي احداث 10 هزار واحدمسكوني جديد در شرق بيتالمقدس خبر داد و اين در حالي است كه اين منطقه به همراه كرانه باختري و نوار غره در محدوده اراضي اشغالي سال 1967 قرار دارد و بايد از اشغال رژيم صهيونيستي خارج شود. بر اين اساس قاعدتاً بايد جان كري به فلسطين اشغالي سفر ميكرد و اين رژيم را به اجراي تعهدات معوقه خود تحت فشار قرار ميداد، اما از آنجا كه اميدي به كسب نتيجه از طرف اسرائيلي نداشت و در سفرهاي قبلي خود نيز موفق به كسب نتيجه نشده بود، لذا اين بار از سفر به فلسطين اشغالي براي ديدار با مسئولان صهيونيستي صرفنظر كرد و ديدار خود را تنها به مقامات تشكيلات خودگردان و اعضاي كميته پيگيري اتحاديه عرب در امان محدود كرد. در واقع جان كري به جاي اينكه مسئولان رژيم صهيونيستي را به پذيرش درخواستهاي طرفهاي فلسطيني و عربي تحت فشار قرار دهد، در مقابل طرفهاي عربي و فلسطيني را متقاعد ميكند كه به نحوي با اسرائيل كنار بيايند. به همين منظور طرح مصوب اتحاديه عرب مبني بر عقبنشيني بدون قيد و شرط رژيم صهيونيستي به پشت مرزهاي جنگ 6 روزه 1967در ازاي شناسايي اين رژيم از سوي كشورهاي عربي با ضميمه طرح مبادله زميني به آن به نفع اين رژيم تغيير يافته است. طرح سهوجهي جان كري براي از سرگيري مذاكرات نيز به گونهاي تنظيم شد كه تأمين كننده اهداف و منافع طرف اسرائيلي باشد. وجه اقتصادي اين طرح كه بيشترين قسمت آن را تشكيل ميدهد به گونهاي است كه حل مشكلات اقتصادي را در منطقه تحت كنترل تشكيلات خودگردان در يك برنامه زماني در اولويت قرار داده است. اما ايرادي كه به اين بخش وارد است تاثيرپذيري آن از طرح پيشنهادي نتانياهو است. هدف نتانياهو از ارائه اين طرح اين بود كه با تمركز بر مسائل اقتصادي، گفتوگو درباره مسائل سياسي و حياتي در حاشيه قرار بگيرد تا اين رژيم فرصت لازم را براي تكميل پروژههاي شهركسازي خود در كرانه باختري و شرق بيت المقدس داشته باشد. از اين رو در وجه سياسي طرح كري تكليف مسائل حياتي در پرده ابهام باقي مانده است و حتي قرار شده هيچ كس درباره آن سخن نگويد و از اين جهت طرح كري يادآور طرح اسلو است كه هم محرمانه بود و هم گفتوگو درباره مسائل حياتي را به آينده موكول كرد و هنوز بهرغم گذشت 20 سال از آن زمان هنوز اين مسائل بلاتكليف مانده است. وجه امنيتي طرح كري نيز همچنانكه در جريان مصاحبه مطبوعاتي وي با ناصر جوده وزير امور خارجه اردن تصريح و تأكيد شد برتأمين نيازها و اولويتهاي امنيتي اسرائيل قرار دارد.
در مجموع از آنچه گفته شد مشخص ميشود كه تحركات جان كري براي به جريان انداختن مذاكرات سازش بيش از آنكه تأمين كننده اهداف و نيازهاي دو طرف مذاكره باشد بيشتر در راستاي اهداف و نيازهاي منطقهاي امريكا قرار دارد و باز از آنجا كه امريكا قدرت و توان اعمال فشار و تاثيرگذاري برمواضع طرف اسرائيلي را ندارد، لذا فشارهاي خود را بر طرفهاي فلسطيني و عربي متمركز كرده و اين بدين مفهوم است كه توافق براي از سرگيري مذاكرات نتيجه تعديل مواضع طرفهاي عربي و فلسطيني بوده تا صهيونيستي و پيشرفت احتمالي آن نيز باز تابعي از همين متغير خواهد بود.
