با نگاهي دقيق به دعواهاي زرگري مديران عامل پرسپوليس و استقلال كه هميشه خوراك خبرگزاريها و روزنامهها ميشود ميتوان متوجه شد كه چگونه اين دو در حال ضربه زدن به فوتبال باشگاهي هستند.
طي يكي دو فصل گذشته به لطف مديريت منحصر به فرد اين دو نفر بازيكناني در فوتبال كشور ظهور كردند كه امروز حتي دريافتهاي چند ميلياردي نيز راضيشان نميكند، فارغ از اين خيانت آشكار يك سري آئيننامه و بخشنامههاي اجرايي براي باشگاهها هم بلاي جان فوتبال شده است.
هر روز دستورالعملهايي به باشگاهها براي حل مشكلات فوتبال ارائه ميشود اما افسوس كه اين قوانين تنها براي تيمهاي ضعيف است نه آنها كه فقط از بيتالمال ارتزاق ميكنند. آئيننامهها فقط تيمهاي ضعيف را در برميگيرد. براي روشن شدن موضوع سؤالي ميپرسيم. واقعاً چه كسي ميداند، باشگاههايي مثل استقلال يا پرسپوليس چقدر بدهي دارند؟ هروقت صحبت از بدهي شد دو مديرعامل با خيال راحت گفتند كه بيشتر بدهيها از مديرعامل قبلي است.
اينگونه به نظر ميرسد كه هر مديرعاملي كه بر مسند مديريت اين دو باشگاه مينشيند نه تنها درآمدزايي نميكند بلكه بدهي روي بدهي تلنبار ميكند. خب اگر قانوني براي به محاكمه كشيدن باشگاههاي بدهكار وجود دارد پس چرا شامل پرسپوليس و استقلال نميشود؟
جاي بسي تأسف است كه به رغم وجود تشكيلات عريض و طويلي مثل سازمان ليگ، كميته انضباطي، ستاد منشور اخلاقي و ... شاهد اين هستيم كه مديران استقلال و پرسپوليس از بيتالمال ميلياردي هزينه ميكنند و به هر نحو ممكن دست به جيب ميشوند و بعد با به راه انداختن جنگ زرگري و متهم كردن يكديگر اذهان عمومي را منحرف كرده و فريب ميدهند همين دو چندي بعد جلوي دوربينهاي تلويزيوني قربان صدقه هم ميروند و وانمود ميكنند كه همه چيز خوب است اين بقيه هستند كه اضافي خرج كردهاند در حالي كه بيش از تمامي تيمهاي ليگ برتري خرج كردهاند و به بيتالمال ضربه زدهاند. حالا يك سؤال مشترك از دو مديرعامل، آقاي فتحاللهزاده به بازيكنتان چقدر و از كجا پيشنهاد داديد كه به راحتي قيد پيشنهاد يك ميليون دلاري عربها را زد و آقاي رويانيان براي برخي از بازيكنانتان چه كردهايد كه به رغم تمام مشكلات حاضر به حضور دوباره در پرسپوليس شدند؟
اينها واقعيتهايي است كه اين روزها زير سايه سروصداي گوشخراش فتحاللهزاده و رويانيان به راحتي ناديده گرفته ميشود آنهايي كه خرج ميكنند و پول آنچناني ميدهند بدون اينكه به كسي پاسخگو باشند.
