به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری دیباج مدیر مركز هنرهای تجسمی
حوزه هنری كه در نشست پژوهشی هنر با موضوع تاملی در هنر «فرم و محتوا» در
موزه هنرهای معاصر تهران سخن می گفت با اشاره به این كه اگر قرار باشد
پرسشی از فرم و محتوی شود باید توجه كنیم كه خود این پرسش در ما هست یا
این كه ما به عنوان یك سیاستمدار و یا مجموعه ایی كه كار هنری می كند
برایمان دغدغه است، اظهار كرد: باید توجه داشت كه آیا این پرسش در مجموعه
هنرمندان و محققین هم وجود دارد.
وی ادامه داد: به دلیل این كه كشور و جامعه بزرگ شده است و ما هیچ متغییر
علمی دقیقی نداریم كه بدانیم واقعا كجا میان هنرمندان و مخاطبان فصل مشترك
پیدا می كنیم ، اعم از عموم و عوام كه تاكید روی این واژه ها دارم. به همین
دلیل سخنانمان بر اساس داشته های محدود خودمان است و بر اساس تجربه ایی كه
در طول دوره ایی كه درس دانشگاهی داشته ایم و یا آثاری تولید كرده ایم و
یا به صورت آزاد آموزشگاه داشته ایم و یا تلفیق هر سه این ها و همه ا ش
تجربه است.
او با بیان این كه هیچ گونه پژوهش دقیقی در هیچ بخشی از كشور ما در حوزه
هنر به معنای واقعی انجام نمی گیرد، گفت: اگر بخواهم خودم را به جای مخاطب
بگذارم اولین چیزی كه از شرایط هنری به عنوان دغدغه جدی و پرسش علمی از
سیستم های رسمی كشور، می پرسم این است كه هنرمندان تجسمی چند نفر هستند؟
گودرزی خاطرنشان كرد: در دوره ایی این پرسش را از وزیر علوم مطرح كردم كه
پاسخی نداشت، در 3 دوره از وزیر ارشاد پرسیدم پاسخی نداشت، از معاونین
پرسیدم پاسخ نداشتند، خود ما هم آماری نداریم كه ما چند نفر هنرمند حرفه
ایی داریم و چند نفر این ها به معنای واقعی حرفه ایی هستند یعنی زندگی شان،
دغدغه شان از این راه می گذرد و یا چند نفر فارغ التحصیلان هنر داریم كه
وارد جلگه هنرمندی شده اند.
این استاد دانشگاه با اشاره به این كه پاسخ ساده ترین سوال هایی كه پیرامون
هر پدیده ایی باید وجود داشته باشد تا ما بتوانیم بر مبنای آن عملیات
انجام دهیم را نداریم، اظهار كرد: معمولا در همه جای جهان و در همه حوزه
های علوم وقتی می خواهند پیرامون پدیده ایی كاری انجام دهند كه از آسیب
شناسی برود به سمت برنامه ریزی و اجرا و بعدا دوباره ارزیابی و پژوهش های
بعدی بیاید و پروسه ایی كامل طی شود بر اساس دیتاهای ثابت و واقعی در دوره
خودش باید ثابت شود. متاسفانه من كه این سوال ساده را می پرسم كه می گویم
چند هنرمند داریم، بین دو گویش از یك معاونت هنری می گویند 300 هزار و 30
هزار تا و اختلاف این اعداد بسیار زیاد است.
وی با اشاره به این كه هنرمندانی داریم كه مدتی خلاق بوده اند و دیگر
نیستند، گفت: زمانی هم هست كه هنرمندی كار می كند اما 60 سال است كه دارد
اشتباه می كند و چون جامعه ما با تعارفات و آداب خوب در حوزه اخلاق و بد در
حوزه علم و هنر است هیچ كس تا به حال به برخی هنرمندان نتوانسته است
انتقاد كند و همچنین بر عكس این موضوع را هم داریم، كسانی هستند كه در حوزه
هنر ما محتوی های عالی تولید می كنند و محتوی را هم مضمون نه، بلكه موضوع
تلقی می كنند و تصور می كنند هر چیزی كه موضوع دارد و روایت با ارزشی دارد
الزاما محتوی را تامین كرده است و بعد هم می گویند كه حالا كه سمت خدا و
پیغمبر و مباحث ارزشی رفتیم باید از ما حمایت شود در حالی كه به سخیف ترین
شكل یك موضوع ارزشی را بیان كرده است و از این نمونه ها فراوان داریم.
مدیر مركز هنرهای تجسمی حوزه هنری گفت: بهترین اگویی كه هنرمندان را
راهنمایی می كند قرآن است كه در فلسفه آفرینش این الگو را رقم رده است.
قرآن می گوید زمانی كه خداوند می خواهد بشر را بیافریند به سراغ سخیف ترین
ماده های جهان می رود ، چیزی را پیدا می كند كه هیچ ارزشی ندارد و خداوند
با گل كالبد انسان را می سازد و بعد روح را می دمد در كالبد كه همان محتوی
است و همان جا است كه خداوند برای اولین بار و فقط در این بخش از خلقت به
خود تبریك می گوید.
وی افزود: اگر در هنر به این قدرت رسیدیم می توانیم صحبت از محتوی كنیم و
ارزش را در اثر هنری بریزیم، البته تعبیر ساختار هنری به ظرف و جان و مضمون
به مظروف خیلی درست نیست اما خیلی نزدیك است. در دوره جدید و در حوزه های
مختلف با تنوعی كه در هنرهای تجسمی داریم ، اگر بخواهیم بگوییم چگونه كار
كن باید برگردیم به مبدا هنر كه خود آفرینش است و به ما الگو می دهد و می
گوید در كار خود باید واقعا استاد شوید نه این كه به شما اعتباری دهند.
وی همچنین گفت: در این دوره عده ایی تا به امروز دانشجو و هنرجوی عادی
هستند و ناگهان می بینید كه از فردا استاد می شوند و واقعا نمی فهمم كه
چگونه می شود به كسی می گویند استاد و این هم از آن مواردی است كه باید
درباره اش بحث كرد.
وی ادامه داد: درباره نقاشی ایران حدود 12 سال است كه تحقیق و پژوهش می
كنم و به این كه هنرمندان ما سردرگم هستند اعتقاد ندارم و معتقدم كسانی
گیجند كه هنوز هنرمند نشده اند و در حال تلاش برای هنرمند شدن هستند.
گودرزی با بیان این كه در گذشته افرادی كه در حوزه تخصصی خود به شان لازم
رسیده بودند و بدات و نوآوری داشتند در دوره معاصر خود می درخشیدند ، گفت:
این هنرمندان یك گام هم به جلو می رفتند مانند برخی هنرمندان كه از قرن
خود هم جلوتر بوده اند. كسانی كه به این شان می رسند خود فرم را پیدا می
كنند و در این میان كسانی كه می خواهند به سرعت به این مقام برسند كار دیگر
هنرمندان را هم خراب كرده اند.
