ايگناسيو رامونت از نويسندگان لوموند ديپلماتيك است كه پيش از اين و در مقالهاي با عنوان «يورش رسانهاي به چاوز از چه روست؟»، به حملات رسانهاي غرب عليه هوگو چاوز پرداخت و نوشت: «در ميان رؤساي كشورهاي جهان، بيترديد، به بدنام كردن هيچ كسي به اندازه هوگو چاوز برنيامدهاند. هرچه به انتخابات رياست جمهوري ۷ اكتبر ونزوئلا نزديكتر ميشديم، با پتيارگيهاي ننگيني لايههاي بيشتري بر لجنمال كردن وي ميافزودند». او در اين مقاله و برخلاف تبليغات مخرب غربي عليه چاوز، سعي در به تصوير كشيدن تصوير ديگري از ونزوئلاي دوران چاوز داشت؛ تصويري كه در آن درآمدهاي نفتي براي بالا بردن سطح سواد و معيشت عمومي مردم مصرف و معلوم ميشود كه حتي مخالفان تا چه اندازه از امكانات مدنظر خود برخوردارند. چند هفته بعد از انتشار اين مقاله بود كه چاوز در آخرين مبارزه زندگي خود از پا درآمد و دستگاه تبليغاتي غرب توانست نفس راحتي بكشد، زيرا مبارز سرانجام ساكت شده بود. اما آيا ماجرا تمام شده بود و مرگ چاوز به معناي به پايان رسيدن انقلاب بوليواري او بود؟
تنها مردم ونزوئلا هستند كه ميتوانند به اين مسئله پاسخ بدهند، آن هم شش هفته بعد از مرگ چاوز. بنابراين، انتخابات رياست جمهوري ونزوئلا در يكشنبه ۱۴ آوريل تنها انتخاباتي براي تعيين رئيسجمهور اين كشور نبود، بلكه اين انتخابات در حكم سنگ محكي براي بوليواريانيسم چاوزي بود و اينكه آن همه هجمه تبليغاتي عليه او سرانجام توانسته تاثير بگذارد و بعد از او، مردم اين كشور را از آرمان او دور كند يا خير. بيش از ۷۸ درصد از واجدين شرايط در اين روز به پاي صندوقهاي رأي رفتند و در نهايت اين نيكولاس مادورو، معاون چاوز و رئيسجمهور موقت فعلي بود كه توانست با كسب ۵۱ درصد آرا برنده انتخابات شود و انريكه كاپريلس بار ديگر طعم تلخ شكست را چشيد. كاپريلس سال گذشته نيز در رقابت با چاوز در انتخابات رياست جمهوري اين كشور شركت كرده و شكست خورده بود، اما اين دور گمان كرد كه فقدان چاوز كارت برنده او است و به همين دليل بيشترين تبليغات خود را عليه مادورو و همچنين ميراث چاوز به كار بست تا به پيروزي برسد. كاپريلس با وجود تمام تلاشهاي خود اما باز شكست خورده و به نظر ميرسد كه اين بار حاضر نيست شكست را قبول كند. با وجود آنكه كميسيون انتخابات نتيجه و پيروزي مادورو را تأييد كرده اما كاپريلس از به رسميت شناختن آن سر باز ميزند و بامداد دوشنبه با بيان اتهاماتي عليه رقيب اعلام كرده: «تا زمانيكه تك تك برگههاي رأيگيري دوباره شمارش نشود از پذيرش نتيجه انتخابات خودداري خواهيم كرد». كاپريلس با بيان اين موضع، پروژه قديمي طرح تقلب در انتخابات را به راه انداخته و به نظر ميرسد كه سعي دارد با ايجاد اغتشاش و آشوب، راهي به سوي كاخ رياست جمهوري ونزوئلا باز كند. چيزي كه امثال كاپريلس به آن توجه ندارند، اين است كه مردم ونزوئلا تنها جانشين چاوز را تعيين نكردهاند، بلكه آنها با مقايسه دوران قبل از چاوز و آنچه او به ارمغان آورده بود به انقلاب بوليواري وي رأي دادهاند.
ادگارد گوتيرس از تحليلگران سياسي ونزوئلا است كه به اين دو نكته اشاره كرده و معتقد است مردم ونزوئلا از بازگشت كاپريلس و راستگرايان به قدرت بيمناك هستند و در واقع، راستگرايان «تقاص اشتباهات گذشته خود را پس ميدهند». بايد توجه داشت كه قبل از چاوز و در زمان حاكميت همين راستگرايان، قريب ۷۱ درصد مردم ونزوئلا زير خط فقر قرار داشتند و اين چاوز بود كه با سياست توزيع ثروت در ميان مردم توانست وضعيتي را براي آنان ايجاد كند كه اختلافات طبقاتي را در ميان كشورهاي امريكاي لاتين به حداقل برساند. كميسيون اقتصادي امريكاي لاتين و منطقه كارائيب، CEPLAC، اعلام كرده كه از ميان كشورهاي امريكاي لاتين، ونزوئلا كشوري است كه از سال ۱۹۹۶ تا سال ۲۰۱۰ بيش از تمام كشورهاي ديگر منطقه ميزان فقر را كاهش داده است. ونزوئلا به همين دليل است كه در مقايسه با ديگر كشورهاي منطقه ارزندهترين ضريب جيني را داشته و موسسه نظرسنجي امريكايي گالوب هم در بررسي سال ۲۰۱۱، كشور هوگو چاوز را در ميان شش كشوري قرار داده بود كه ملت آن از «خوشبختترين مردم جهاناند». اين دستاوردها از انقلاب بوليواري چاوز چيزهايي نيستند كه مردم ونزوئلا بتوانند آنها را فراموش كنند و حاضر شوند تا با حاكميت راستگرايان دوباره به دوران فقر گذشته بازگردند. آنها به جاي بازگشت به گذشته فلاكتبار با اميد به آينده رأي دادهاند و همان كاري را انجام دادهاند كه مادورو به اين صورت گفته بود: «امپرياليسم و بورژوازي متكبر ونزوئلا تصور ميكنند كه با مرگ فرمانده ما، چاويسم به پايان خط خود رسيده است، ولي ما با قدرت تمام پاسخ ميدهيم كه چاوز براي آينده ميهن ما ماندگار است». انتخابات يكشنبه تأييدي بر اين حرف بود و نشان داد كه روح چاوز هنوز در ملت ونزوئلا جاري است و تمام بدگوييهاي غرب عليه او و اميدواري حاميان غرب در داخل ونزوئلا ناكام مانده است.
