امسال يكي از معدود سالهايي بود كه غروب سيزده بهدر در آنچنان كه انتظارش ميرفت غمانگيز و حزنآور نبود. به قول يكي از دوستان بايد سيزده بهدر روز جمعه باشه كه وقتي غروب خورشيد كرد غم عالم يك باره بر سر آدم خراب شود. خدا رو شكر امسال از همين اول نشان داد كه انگار دوست دارد سال نكويي باشد كه از اول غم و غصه روز بعد از سيزده بهدر را در دلمان نگذاشت. ما كه تنها دلخوشيهايمان اين است كه روزهاي تعطيل تقويم را بشماريم از اينكه امسال به جاي ۱۳ روز معمول ۱۶ روز را در تعطيلي گذرانديم حسابي سر ذوق آمديم. انگار اين تعطيلات دوستداشتني از نظر هيچ كس بد و كمرشكن نبود، چون تا قبل از اين هر وقت ميگفتند دولت قرار است به مناسبتي يك روز را تعطيل كند، از اين طرف و آن طرف صداهاي مخالف بلند ميشد كه ما از همه دنيا تعطيلتريم. دنيا در سال ۳۶۵ روز را كار ميكنند و ما هم داريم ۳۶۵ روز سال را تعطيل ميكنيم و زيان هر دقيقه تعطيلي به كشور چقدر ميشود و ما همين كارها را كرديم كه يك عمر است از همه دنيا عقبيم. به نظرم اين عده آدمهايي كه فقط دنبال كم كردن تعطيلات تقويم هستند، هيچ چيزي از معناي زندگي نميدانند. به قول قديميها كار را براي زندگي ميخواهيم نه زندگي را براي كار. آن دوستان به اصطلاح كارشناس يا نماينده مجلس كه هر چند وقت يك بار طرح تنظيم ميكنند كه چقدر از تعطيلات بايد كم شود فكر ميكنند تنها مشكل ما در راه ژاپن شدن اين است كه ما چند روز در طول سال تعطيل هستيم و آنها اين چند روز را كار ميكنند. اصلاً از معني بهرهوري كار خبر ندارند كه در كشورمان يك كارمند خوب و مودب در طول روز چند دقيقه كار انجام ميدهد و در مقابل يك كارمند چشم بادامي در ژاپن چند ساعت و چند دقيقه كار مفيد روزانه دارد. ما خيال ميكنيم همه چيزمان درست شده و فقط اين تعطيلات دوستداشتني هستند كه مانع پيشرفت كشور شدهاند. به دور و برتان نگاه كنيد! آنقدر گفتند كه تعطيلات طولاني بد است كه همين اول سالي چند نفر به فكر استراحت بعد از تعطيلات افتادهاند و آرزو ميكنند كه زودتر به يك تعطيلي برسند تا همه خستگي ۱۶ روز تعطيلات نوروزي را با هم از تن خارج كنند. اين افراد آنقدر به حرف اين كارشناسهاي ضد حال گوش كردهاند كه فكر ميكنند بعد از تعطيلات مريض شدهاند و نياز دارند به پزشك مراجعه كنند تا برايشان مرخصي استعلاجي بنويسد تا شايد كمي از بيماري تعطيلاتشان كم شود. اين كارشناسان انگار هيچ كاري بلد نيستند جز اينكه در گوش ما آدمهاي ساده خبرهاي بد را تكرار كنند. اينها خيال كردهاند همه مردم كارمندان آموزش و پرورش هستند كه يك روز برف ميآيد تعطيل ميشوند، برف نميآيد باز هم تعطيل ميشوند، پنجشنبهها تعطيل هستند، به جاي اينكه عيد را شيفت باشند در خانه يا مسافرت هستند و بدتر از همه سه ماه تابستان را كه ساير كارمندان از گرما جان ميكنند در زير كولر خانه به استراحت مشغولند! حال نميدانم اين چند روز تعطيلي نازنين به چه كسي برميخورد كه ميخواهند آن را از ما بگيرند؟
