الجزيره: بسياري از ساكنان نوار غزه تنها چند كيلومتر از سرزمينشان كه در مرزهاي اسرائيل قرار گرفته فاصله دارند؛ ساكنان سرزمين مادري آنها توسط اشغالگران صهيونيست قتل عام شدهاند و بازماندگان به زور اسلحه خانه و كاشانه خود را ترك گفته و بيش از نيم قرن است كه با زنده نگه داشتن آرزوي بازگشت به وطن اصلي خود در باريكه غزه زندگي ميكنند.
به عنوان مثال در سال ۱۹۴۸ ميلادي و در نخستين جنگ اعراب و اسرائيل، هنگامي كه ارتش اسرائيل وارد شهر المجدل شد، ۵۰۰ فلسطيني به غزه گريختند. تعداد زيادي از آنها يك سال بعد، در ۱۹۴۹ به شهر خود بازگشتند اما آنهايي كه ماندند توسط رژيم اسرائيل محاصره شدند و اين منطقه با سيم خاردار مرزبندي شد و به دست صهيونيست ها افتاد. رژيم صهيونيستي بين ژوئن و اكتبر ۱۹۵۰ به كشتارهاي وسيعي دست زد و پس از پاكسازي قومي فلسطينيان، شهر اسرائيلي «اشكلان» را بنا نهاد.
نمونه ديگر دهكده «نجد» است كه مردمانش باغهاي ميوه داشتند و ليمو و موز و گندم كشت ميكردند؛ اين منطقه نيز در ماه مي سال ۱۹۴۸ نابود شد و اسرائيليها ساكنان آن را از سرزمينشان بيرون كردند. شهر «اشدروت» روي ويرانههاي نجد ساخته شده است.
مقالهاي كه سال ۲۰۰۸ در اي. اف. پي چاپ شد، حوادث بين سالهاي ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۲ را به خوبي روشن ميسازد: «يوسف ابوالجيديان هنگامي كه سربازان اسرائيلي دهكده نجد را با خاك يكسان كردند، مجبور شد به اردوگاه پناهندگان غزه برود و اكنون قريب به ۶۰ سال است كه همين جا زندگي ميكند اما او هرگز اميدش را براي بازگشت از دست نداده است. از سال ۱۹۴۸ تا به حال، او سه بار خانهاش را در همين مناطق فلسطينينشين در نوار غزه بر اثر حملات سربازان اسرائيلي از دست داده است و آخرين بار آن در ماه مي همين سال بود كه بولدوزرهاي اسرائيلي اردوگاه پناهندگان جبليه در غزه را با خاك يكسان كردند.»
نمونه ديگر اين تجاوزكاريها دهكده «سيمسين» است كه در ۱۹۴۸ پاكسازي شد و اكنون مردمانش ۱۴ كيلومتر دورتر در اردوگاه پناهندگان «جبليه» زندگي ميكنند.
طي حمله اخير اسرائيل به منطقه غزه، شهردار «ناصره شمالي» به وزير كشور اسرائيل نوشت: «اگر دست من بود ساكنان ناصره را كه از اسرائيل متنفرند از شهر اخراج ميكردم و به غزه ميفرستادم؛ جاي آنها در غزه است.» او همچنين در سال ۲۰۰۸ گفت: «همانطور كه شيمون پرز در سال ۱۹۵۰ گفت، جليليه بايد يهودي شود ما نيز ميگوييم ناصره بايد هويت يهودياش را بازيابد.»
در سال ۱۹۵۳ يك عضو دولت اسرائيل اذعان داشت كه يهوديسازي شهر ناصره حركت استعمارگرانه دشواري است اما انجام آن لازم و ضروري است. رئيس دپارتمان برنامهريزي اسرائيل هدف كلي اين كار را نابودي شخصيت عربي شهر ناصره به وسيله افزايش جمعيت يهوديان و از همه مهمتر افزايش تمركز جمعيتي آنها در سرزمينهاي اشغالي اعلام كرد. نخستوزير اسرائيل در سال ۱۹۵۷ نوشت كه ناصره بايد يهودي شود و با تقويت ماهيت يهودياش بر منطقه مسلط شود. امروزه در ناصره شمالي كه يهودينشين و اسرائيلي است، ۵۰ هزار نفر در ۴ هزار و ۲۰۰ هكتار زندگي ميكنند و اين در حالي است كه در قسمت جنوبي فلسطينينشين، ۷۰ هزار نفر در ۱۴۰۰ هكتار زمين روزگار ميگذرانند و اين يعني تراكم چهار برابري شهر فلسطيني. بررسي روند وقايع غزه در زمينه استعماري براي درك درست ماهيت خشونتي كه بر فلسطينيان اعمال ميشود، ضروري است. اين پاكسازي قومي و اين سياست تحريمي دائمي اسرائيل يادآور اين موضوع است كه راهحل غزه استعمارزدايي، به رسميت شناختن حقوق مردم فلسطين و تحريم بينالمللي اسرائيل است.
