رابرت بالارد، باستانشناس معروفي كه به خاطر يافتههاي باستانشناسي خود در قعر آبها معروف شده، در گفتوگو با ايبيسينيوز، درباره يافتههاي خود صحبت كرده است. تيم تحقيقاتي او عمق درياي سياه در سواحل تركيه را در جستوجوي آثار تمدن باستاني كه از زمان توفان نوح به زير آب فرو رفت، گشتهاند. ايبيسينيوز دو بخش از برنامه «بازگشت به آغاز» را به اين موضوع اختصاص داده است. يك قسمت اين برنامه روز جمعه ۲۱ دسامبر و قسمت ديگرش هم جمعه ۲۸ دسامبر پخش خواهد شد. هر دو برنامه ساعت ۹ شب پخش ميشود.
بالارد سابقه بلند بالايي در يافتن چيزهاي نايافتني دارد. او در سال ۱۹۸۵ با استفاده از يك زيردريايي كنترل از راه دور مجهز به دوربين، معروفترين كشتي غرق شده جهان، يعني تايتانيك را پيدا كرد. حالا او براي بازگشت به زمانهاي خيلي قبلتر، از فناوري مجهزتري استفاده كرده است. او يك مأموريت باستانشناختي دريايي انجام داده كه توفان نوح را نشان ميدهد. بالارد ميگويد كه حدود ۱۲ هزار سال قبل، قسمت اعظم دنيا را يخ پوشانده بوده است: «جايي كه من الان زندگي ميكنم، يعني كانكتيكت، به ارتفاع يك مايل بالاي خانهام را برف پوشانده بود. همه راهها به قطب شمال ختم ميشد و يك مكعب بزرگ يخي به وسعت حدود ۱۵ ميليون كيلومتر وجود داشت. ولي مدتي بعد اين مكعب شروع به آب شدن كرد. چيزي كه دربارهاش صحبت ميكنم، سابقهاي تاريخي از سيل در زندگي ما بشر است.»
بالارد ميگويد كه آب ناشي از ذوب شدن يخها به سمت اقيانوسها رفت و سيل تمام جهان را فراگرفت. او ميگويد: «سؤالي كه مطرح است اين است كه آيا اين سيل، مادر (مبدأ) همه سيلها بوده است؟»
بر اساس يك تئوري جنجالي كه دو دانشمند دانشگاه كلمبيا مطرح كردهاند، چنين سيلي واقعاً در منطقه درياي سياه اتفاق افتاده است. آنها معتقدند درياي سياه شوري كه ما الان ميبينيم، زماني يك درياچه آب شيرين بوده كه اطرافش را زمينهاي كشاورزي احاطه كرده بود تا اينكه اين منطقه را سيل عظيمي در اثر بالا آمدن آب مديترانه فرا ميگيرد. نيرويي كه در اثر اين سيل به وجود آمده، ۲۰۰ برابر نيروي آبي بوده كه از آبشار نياگارا فرو ميريزد و همه چيز را در سر راه خود از بين برده است. بالارد و تيم او كه جذب يافتههاي اين دو دانشمند شدهاند، تصميم ميگيرند موضوع را بررسي كنند. او ميگويد: «ما به آنجا رفتيم تا به دنبال (آثار) سيل بگرديم. فقط جريان آهسته آب ناشي از افزايش سطح آب دريا، رخ نداده بلكه آن زمان يك سيل عظيم اتفاق افتاده است... و زمين در زير آب مانده است.» آنها در ۴۰۰ متري زير سطح آب، (آثار) يك خط ساحلي باستاني را كشف كردهاند. اين به بالارد ثابت كرده كه در درياي سياه يك حادثه فاجعهبار رخ داده است. بالارد ميگويد كه با پوستههاي كربني موجود در امتداد اين خط ساحلي ميتوان محدوده زماني اين فاجعه را تخمين زد، حادثهاي كه به گفته او حدوداً به ۵ هزار سال قبل از ميلاد برميگردد. برخي كارشناسان معتقدند كه اين تقريباً همان زماني است كه توفان نوح اتفاق افتاده است.
بالارد ميگويد: «اين احتمالاً روز خيلي بدي بوده و در يك زمان سحرآميز، چنين اتفاقي رخ داده و به طرز خشني اين ناحيه و بسياري از خانهها و آباديهاي منطقهاي به وسعت ۱۵۰ هزار كيلومتر مربع زير آب رفتهاند.»
كارن آرمسترونگ، نويسنده كتاب «تاريخ خدا» معتقد است كه صرف نظر از اينكه جزئيات داستان نوح چقدر دقيق است، اين داستان و تمام داستانهاي كتاب مقدس، ما را درباره «معضلات جهاني كنونيمان آگاه ميكنند.» بالارد قبول دارد كه همه با نتيجهگيريهاي او درباره زمان و گستردگي اين سيل اتفاق نظر ندارند ولي او مطمئن است كه او در مسير يافتن موضوعي مربوط به موضوعات دوران كتاب مقدس است. او ميگويد: «ما در حال يافتن ساختارهايي هستيم كه به نظر، ساخته دست بشر ميرسند. در حال حاضر، ما روي اين مسئله متمركز شدهايم.»
بالارد و تيمش در گام اول (فقط) انبوهي از سفالهاي باستاني را پيدا كرده بودند ولي بعدها به كشفهاي مهم ديگري هم دست پيدا كردند. بالارد سال قبل يك كشتي و خدمه آن را در درياي سياه پيدا كردند. او ميگويد: «اين يك كشتي تمام چوب باستاني بود كه باقي مانده بود، درست مثل يك حياط چوبي.» كشتي كه او پيدا كرده مربوط به ۵۰۰ سال قبل از ميلاد است ولي او ميگويد يافتن اين كشتي به او اميد داده كه چيزهاي قديميتري پيدا كند.
البته بالارد معتقد نيست كه بتواند چيزي از كشتي نوح پيدا كند ولي او فكر ميكند ممكن است شواهدي از مردمي را پيدا كند كه دنياي آنها حدود ۷ هزار سال قبل به زير آب رفت. او و تيمش قصد دارند تابستان آينده به تركيه برگردند.
