جنبش خشمگينها يك جنبش بزرگ اعتراضي است كه الهامبخش جنبشهاي به اصطلاح «اشغالي» در سرتاسر دنيا به ويژه والاستريت بوده است. اين جنبش مدت زمان زيادي است كه از خيابانهاي اسپانيا دور شده است اما در عوض به سازمانها و اجتماعهاي كوچكتر بيشتري رسيده است. اكنون نيز اين اعتراضها بار ديگر از سوي كاركنان بخش بهداشت اسپانيا برگزار شده است و شكل جديدي از مقاومت ضدرياضتي را به وجود آورده كه همه شاخههاي جامعه از آنهايي كه خانههايشان را از دست داده تا كاركنان بخش قضايي را با خود در آغوش ميكشد.
در اسپانيا به سختي ميتوانيد يك روز پيدا كنيد كه در آن يك بخش كشور دست به اعتراضهاي پر سر و صدا نزده باشد. يكي از اين روزها هم به دكترها اختصاص يافته است. كاركنان بخش بهداشت اسپانيا در اعتراض به طرحهاي دولت مبني بر اعمال بازنگريهاي اساسي در سيستم معروف بهداشتي اسپانيا دست به برپايي اين تظاهرات زدهاند. اين عده به كاهش بودجه و طرحهاي دولت مادريد براي خصوصي كردن مديريت بيمارستانهاي دولتي و مراكز بهداشتي اعتراض دارند. تظاهرات اخير سومينباري است كه پزشكان، پرستاران و كاركنان بخش بهداشت از زمان اعلام اين طرح در ماه اكتبر براي خصوصي كردن شش بيمارستان و چندين مركز بهداشتي به خيابانها ميكشد. حاضران در بخش بهداشت اسپانيا ماه گذشته اعتصابي را در اعتراض به اين طرح ترتيب دادند و هماكنون دوشنبه و پنجشنبه هر هفته كاركنان بهداشتي پايتخت اسپانيا اعتصاب ميكنند و فقط در روزهاي جمعه بيماران را ويزيت ميكنند.
يكي ديگر از روزهاي پرسر و صداي اسپانيا نيز مختص برپايي اعتراضهاي استادان دانشگاه و دانشجويان است. دانشجويان و اساتيد معترض اسپانيايي در ميدان «سئول» در مركز مادريد تجمع كردند و به سخنان يكي از اساتيد قوانين بينالمللي گوش دادند. اين استاد دانشگاههاي مادريد در جمع معترضان، سياست رياضت اقتصادي دولت اسپانيا و عواقب آن را براي حاضران تشريح كرد. گوليمو هرناندز گفت: «اگر وضع كنوني در اسپانيا ادامه يابد بايد به فكر برگزاري كلاسهاي درس در خيابانها باشيم چون ديگر امكان برگزاري كلاسها در محيطهاي آموزشي را نخواهيم داشت.» آرتورو ساميس يكي از دانشجويان ۱۹ ساله معترض در مادريد نيز گفت: «در صورتي كه دولت بخواهد طرح خود مبني بر كاهش بودجه بخش آموزش را عملي كند بسياري از افراد امكان تحصيل در دانشگاههاي اسپانيا را از دست خواهند داد و تحصيل در دانشگاهها تنها به طبقات ثروتمند اختصاص خواهد داشت.
اين آن چيزي است كه به وقوع خواهد پيوست و دانشگاههاي عمومي در اسپانيا به طور كل برچيده خواهند شد.» هر روزه گروههاي مختلفي براي برپايي اعتراض در اسپانيا به خيابان ميآيند و اعتراض خود را به سياستهاي رياضتي دولت نشان ميدهند. نخستوزير اسپانيا ماريانو راخوي بيش از پيش خود را از صحنه سياسي عقب رانده و به نظر ميرسد دولت راست ميانه سعي در ناديده گرفتن مقاومت طبقه متوسط عصباني اسپانيا را دارد و اين در حالي است كه بسياري از خانوادههاي اسپانيايي هزينه تهيه شام و ناهار خود را نيز ندارند و بايد خانههايشان را نيز به علت بدهي به بانك تخليه كنند.
