طي سه دهه گذشته مقاطع برگزاري انتخابات در ايران همواره حساسيت و ويژگيهاي خاص خود را داشته است. افزايش شور و هيجانها و توجه بيش از پيش مردم به مسائلي كه در دنياي سياست رخ ميدهد، همگي باعث ميشود تا در چند هفته پيش و پس از انتخابات بحثها و نظرها رنگ و بويي سياسي به خود بگيرد.
انتخابات ۲۲ خرداد سال ۸۸ نيز كه در آن اولين مناظرههاي زنده ميان نامزدهاي رياست جمهوري از تلويزيون پخش شد، جامعه را وارد فضاي خاصي كرد و بسياري از مسائلي كه تا پيش از اين در پشت پردههاي سياست و تنها در ميزمذاكره سياسيون مورد مداقه قرار ميگرفت، به ميان بحثهاي خانهها و خانوادهها كشيده شد و همين اتفاق بر شدت هيجان انتخاباتي افزود. جالب اينجاست همين هيجان انتخاباتي نيز بستر بسيار مناسبي براي پروژه انقلاب مخملين از سوي غرب انتخاب شد و موجب گشت تا برخي از طرفداران يكي از نامزدها با مطرح شدن اتهام «تقلب» در انتخابات به خيابانها بيايند و با اردوكشي به دنبال نتيجه دموكراسي در كف خيابانها باشند! اما امروز و چند ماه مانده به دو انتخابات بزرگ رياستجمهوري و شوراي شهر در سال ۹۲ بايد به اين مسئله فكر كرد كه دشمنان براي شنبه پس از انتخابات چه برنامهاي را چيدهاند و چه مسائلي ميتواند ميدان را در اختيار افرادي قرار دهد كه به دنبال بر هم زدن ثبات سياسي در كشور هستند؟
رهبر معظم انقلاب اسلامي نيز در همين چند هفته، چندين بار بر حفظ آرامش و ثبات سياسي در كشور تأكيد نمودهاند و در اين خلال توجهها را به سوي مسئله انتخابات سوق دادهاند. همين چندي پيش بود كه معظمله در جمع دانشآموزان در سالروز يومالله ۱۳ آبان فرمودند: «اختلافات را نبايد علنى كرد. اختلافات را نبايد به مردم كشاند. احساسات مردم را نبايد در جهت ايجاد اختلاف تحريك كرد. از امروز تا روز انتخابات، هر كسى احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به كار بگيرد، قطعاً به كشور خيانت كرده.»
ايشان همچنين در سفر به استان خراسان شمالي نيز فرمودند: «همه مراقب باشند كه انتخابات مايه بىآبرويي براى كشور نشود، آن طورى كه در سال ۸۸ يك عدهاى سعى كردند انتخابات را مظهر اختلافات وانمود كنند، جنجال سياسى طبيعى انتخابات را تبديل كنند به يك فتنه كه البته ملت ايران در مقابلش ايستاد و هر وقت هم شبيه آن اتفاق بيفتد، ملت در مقابل آن خواهد ايستاد.» در اين ميان با نگاهي به عملكرد، سياستها و موضعگيريهاي طرفهاي غربي ميتوان اين استنباط را داشت كه ميدان عملياتي سناريوي غربيها براي سال ۹۲ اين بار برخلاف فتنه ۸۸ نه در خيابانهاي شمال شهر بلكه در جنوب شهر است!
غربيها در فتنههاي سال ۷۸ و ۸۸ به اين نتيجه رسيدهاند كه طبقه متوسط جديد تاوان هزينه دادن براي مقابله با نظام اسلامي را ندارند، از همين رو آنان سعي دارند تا كانونهاي اعتراضي را اين بار در ميان اقشار كمدرآمد جامعه همچون كارگران و اصناف فعال كنند و از اين گروهها به عنوان پياده نظامهاي انقلاب مخملي بهرهبرداري نمايند. نگاهي به تحريمهاي اقتصادي غرب عليه تهران نيز حاكي از آن است كه آنها به شدت به دنبال افزايش فشارها بر قشرهاي ضعيف جامعه هستند. برخي اخبار نيز حكايت از آن دارد كه فشارهاي اقتصادي غرب به ايران با دستورالعملهاي خاصي از سوي سرويسهاي جاسوسي بيگانه همراه شده است كه اهم آنها را ميتوان اينگونه خلاصه نمود:
۱- اخلال در معيشت و روند تأمين و توزيع كالاهاي اساسي
۲- ايجاد نارضايتي در ميان طبقات خاص و بهخصوص سنديكاهاي كارگري و جامعه معلمين
۳- مختلكردن سيستمهاي پولي و مالي مانند بانكها، بيمهها. در اين ميان متأسفانه برخي غفلتها و بيتدبيريها نيز باعث شده است كه بخشي از اين فشارهاي مورد نظر غرب به گروههاي هدف وارد شود. در ماههاي اخير با سقوط ارزش ريال شاهد موجي از گراني لجامگسيخته بوديم كه با برخي سودجوييها و دلاليها نيز همراه گشته و مردم را تحت فشار قرار داده است. اما درباره اينكه غرب چقدر ميتواند پروژه جديد خود را اجرايي و به غايت رساند، بايد گفت استراتژيستهاي انقلاب مخملين بازهم در تحليل فضاي فكري و اجتماعي ايران دچار اشتباه شدهاند. امريكاييها همواره در تحليلهايشان ميان نظام اسلامي و مردم خط فاصلهاي پررنگ قائل ميشوند، در حالي كه چنين شكافي واقعيت خارجي ندارد. امريكاييها براي راهاندازي پروژه انقلاب مخمليشان اين بار دست روي اقشاري گذاشتهاند كه بيشترين هزينه را براي نظام دادهاند. انقلاب اسلامي انقلاب مستضعفين بود و طي سه دهه گذشته نيز همين اقشار بودهاند كه در مقاطع زماني از مال و جان خود براي نظام اسلامي هزينه كردهاند.
هرچه زمان بيشتر بگذرد، ما به انتخابات سال ۹۲ نزديكتر ميشويم؛ انتخاباتي كه بايد نمونهاي تام از الگوي مردمسالاري ديني باشد و با مشاركت حداكثري مردم و در امنيت و سلامت كامل برگزار گردد. دشمنان نشان دادهاند هيچ گاه از قصد خود براي براندازي نظام جمهوري اسلامي ايران دست برنميدارند و لذا هر بار با توان و توطئههاي جديدي به ميدان ميآيند، البته تاكنون تمام اين اقدامات دشمن با رهبري ولي فقيه و بصيرت و اتحاد مردمي در هم شكسته شده است اما غفلت از آنچه در پيرامون ما ميگذرد و درس نگرفتن از تاريخ ميتواند به پاشنه آشيل نظام تبديل شود. امروز نيز اگر مسئولان تمام هم و غم خود را براي حل مشكلات مردم قرار دهند، مطمئناً با همراهي و همكاري مردم حمايت ميشوند و اين توطئه جديد دشمنان نيز به فرصتي براي تقويت ارتباط ميان مردم و نظام اسلامي تبديل خواهد شد.
