مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان سمنان در جلسه ای که در همین رابطه برگزار شد با بیان اینکه اجرای این طرح تمرین بسیار خوبی برای کار و حرکت با مردم بود که دستاوردهای خوبی نیز به همراه داشت، افزود: هماهنگی دستگاه های اجرایی در فعالیت ها و نگرش واحد در خصوص اهمیت، ضرورت و چگونگی برنامه ریزی مشارکتی از الزامات اجتناب ناپذیر طرح حبله رود است.
سید حسن میرعماد با اشاره به اینکه راهبرد مدیریت یکپارچه حوزه آبخیز حبله رود در فاز دوم در دستور کار قرار گرفته گفت: ارائه چنین راهبردی همراه با مستندسازی تجارب گذشته، توسعه مدلی را برای تعمیم و تکرار در سایر نقاط میسر می کند، همچنین چنین مدلی می تواند پروژه را قادر سازد تا جزییات مفاهیم، اصول و شیوه های بکار رفته در پیگیری رهیافت مردم محوری و در راستای مدیریت پایدار منابع آب و خاک درون حوزه آبخیز و پروژه های توسعه ای را بکار بندد.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان سمنان ابراز امیدواری کرد با انجام این مهم، الگوی خوبی برای اجرای طرح های مشابه در سایر نقاط کشور فراهم شود. گفتنی است در فاز نخست اجرای این طرح، ۹ روستای نمونه و سه مرتع در استان سمنان انتخاب شد که عمده فعالیت ها در بخش بیابان زدایی و آبخیزداری متمرکز بوده است.
مشارکت، ضامن موفقیت
مدیر کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران نیز در این جلسه یکی از موانع موجود در مدیریت جامع و یکپارچه را ضعف مشارکت مردم در برنامه های توسعه دانست و افزود: متخصصان و صاحبنظران توسعه معتقدند که ضامن موفقیت هر طرح و برنامه ای مشارکت ذینفعان آن طرح و برنامه است و دستاورد اصلی توسعه را رسیدن به مدیریت مشارکت مدار می دانند.
غلامعباس عبدی نژاد با بیان اینکه مکانیزم اجرایی مشخصی در این زمینه در کشور تدوین نشده است، گفت: طرح مدیریت پایدار منابع آب و خاک حبله رود به دنبال دستیابی به این مهم یعنی تعیین و تعریف الگوی جلب مشارکت نهادینه مردم و حرکت به سمت ایجاد مدیریت مشارکت مدار در برنامه های حفاظت آب و خاک کشور است.
عبدی نژاد هدف اصلی این طرح را دستیابی به الگوهای مناسب برنامه ریزی، مدیریت، اجرا، بهره برداری و پایش و ارزشیابی منابع آب و خاک در حوزه آبخیز حبله رود و تعمیم و توسعه نتایج حاصله از آن به برنامه ملی حفاظت منابع طبیعی از طریق مشارکت مردم در مدیریت حوزه های آبخیز کشور عنوان کرد.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران افزود: چهار پروژه با چهار سند مجزا طراحی شده که در آن، یک پروژه به عنوان پروژه هماهنگی یا چتر (با هدف تحقق هماهنگی کلی و برنامه ریزی راهبردی در حوزه) و سه پروژه دیگر شامل آبخیزداری، بیابانزدایی و آبیاری و کشاورزی، تعریف شده است.
