
قلعه يا دژ شاپورخواست روي تپه بزرگ سنگي فلك الافلاك در ميان شهر خرم آباد با چشم اندازي فوقالعاده زيبا قرار گرفته است. از زير تپهاي كه قلعه روي آن ساخته شده يك چشمه بزرگ و پر آب جاري است كه به چشمه گلستان معروف است. پايههاي قلعه روي تيغههاي سنگي استوار شده. تاريخ بنا و نام سازنده اصلي آن مشخص نيست ولي باستان شناسان احتمال ميدهند كه اين قلعه مربوط به دوره ساسانيان باشد در ادوار مختلف نامهاي گوناگون داشته است: «دژ شاپور خواست»، «قلعه خرم آباد» و «قلعه فلك الافلاك» از آن زمرهاند. نام فلك الافلاك از زمان قاجاريه بر اين قلعه گذاشته شد.
قلعه داراي هشت برج است، محيط كل آن ۶۰/۲۲۸ متر است و بلندترين ديوار آن تا سطح تپه ۵/۲۲ متر ميباشد. داراي دو صحن، ۱۲۴ اتاق و ۱۱ كفش كن در بين اتاقهاست. در شمال شرقي آن راهرويي ساخته شده كه با ۷ پله به محوطهاي كه چاه معروف قلعه در آن واقع شده منتهي ميشود. عمق اين چاه تا انتهاي تپه و تا چشمه زير تپه ميرسد. در گذشته آب مورد نياز ساكنين قلعه از اين چاه تأمين ميشده و از همين راهرو ميتوان به پشت بام قلعه رسيد و چشم انداز زيباي شهر را مشاهده كرد.