زندگی در این دیار، آرام و آهسته می گذرد، اینجا از دغدغه ها و هیاهوهای روزمره زندگی شهری که شتاب را به جان عقربه های ساعت می اندازد خبری نیست، سکوت به همان معناست که باید باشد، همه چیز رنگ و بوی طبیعی دارد. اینجا ناممکن ها ممکن است و به دور از تمام متعلقات و امکاناتی که اجزای لاینفک زندگی می نامیمش، روزها آرام می گذرد بدون هیچ کم و کاستی!
*****
سکونت تنها در روستای با صفای زندرق اردبیل را به زندگی در تهران و دود و دم این شهر ترجیح میدهم و بیش از ۳۰ سال است تنها در روستا سکونت دارم.
اینها حرفهای افغانعلی مهپوری تنها ساکن منحصر به فردترین روستای جهان است که به تنهایی در روستای زندرق به کشت و زرع و همچنین زنبورداری و مرغ و طیورداری مشغول است و از این طریق کسب درآمد می کند.
این روستایی که با نام مستعار امیدعلی شناخته شده است چند ماهی را نیز در تهران سپری کرده و بنا به گفته خودش حدود ۳۰ سال پیش به تهران رفته و با مشاهده اوضاع و احوال این شهر، فرار را بر قرار ترجیح داده است.
امیدعلی در خصوص زندگی در این روستا به "جوان" گفت: بعد از بازگشت به روستا و مشاهده وضعی که همه اهالی روستا به اردبیل، هشتجین و تهران مهاجرت کرده بودند باز هم حضور در روستا را ترجیح دادم و بیش از سه دهه است گویی در آغوش مادرم در روستا زندگی میکنم.
وی با بیان اینکه همسر اولش در همان اوایل زندگی به دلیل بیماری جان باخت، افزود: بعد از سالها با زن دیگری ازدواج کردم اما در کمتر از ۲۲ روز در روستا طاقت نیاورد و طلاق گرفت و به شهر خود بازگشت.
این روستایی که بدون آب، برق، گاز و تلفن امرار معاش کرده و گذر روزگار میکند از مسئولان خواست حداقل در تامین آب و برق این روستا همت کنند چرا که در تامین آب و تهیه آن از مناطق دیگر با مشکل مواجه بوده و چشمههای موجود در روستا نیز اغلب خشک شده است.
امیدعلی با مروری بر خاطرات گذشته خود به مرگ پدر و مادرش و دفن پدرش در روستا و مادرش در هشتجین اشاره کرد و گفت: هر وقت دلم میگیرد با حضور در مزار مادر دل تنگیهایم را برطرف میکنم.
این پیرمرد ۷۰ ساله که کارش را بعد از نماز صبح با آبیاری باغات، مزارع و زنبورداری آغاز میکند از کاشت چندین درخت چنار و سیب شیرین بهاری گفت که با زنده بودن آنها زنده به حیات و بقاست.
این پیرمرد تنها نان و برخی از مایحتاج ضروریاش را از شهر هشتجین تامین می کند و مدعی است هرگز در عمرش از تنهایی و تاریکی هراسی به دل راه نداده و از هیچ احشام درنده ای نیز واهمهای ندارد.
در تمام انتخابات سه دهه گذشته شرکت کردهام
وی به حضور خود در انتخابات و صحنه رایگیری اشاره کرد و افزود: در تمام انتخابات و با حضور صندوق رای در روستا، شرکت در این عرصه را تکلیفی میدانم که باید با حضور خود به انجام تکلیف همت کنم.
بنا به گفته این زاده روستای زرندق که دو برادر و یک خواهر نیز دارد، تنها برادر در قید حیاتش و همچنین خواهرش که در هشتجین ساکن است هرگز به او سر نزده و گویی او را فراموش کردهاند.
امید علی ۷۰ ساله به علاقمندی خود به موضوع شکار نیز اشاره کرد و گفت: در فصل زمستان اغلب به شکار میپردازم و با شکار کبک و برخی دیگر از پرندگان از گوشت آنها استفاده میکنم. البته در این روستا حضور حیواناتی همچون گرگ و پلنگ نیز مشاهده شده و خودم نیز با چشمهایم این حیوانات وحشی را مشاهده کردم که تا کنون هیچ آسیبی به من نزدهاند.
امیدعلی که کشاورز سختکوش و توانمندی است به تلفن همراه خود اشاره میکند که در صورت نیاز با برخی از هم ولایتیهایش که از کودکی با هم بزرگ شده و در حال حاضر نیز در تهران سکونت دارند تماس برقرار کرده و با آنها درد و دل میکند.
وی در گفتوگو با خبرنگارجوان در اردبیل بزرگترین آرزویش را سربلندی ملت ایران و بازگشت هم روستاییهایش به شهر و دیار مادریشان عنوان کرد و گفت: من از جوانان می خواهم زندگی ساده و بیآلایش در روستاها را به سکونت در شهر ترجیح دهند.
