دور اول مذاكرات جمهوري اسلامي ايران با گروه ۱+۵ در استانبول در حالي برگزار ميشود كه امريكا و حاميان اروپايي و صهيونيستي آن تمامي ظرفيتهاي در اختيار را براي فشار بر جمهوري اسلامي به كار گرفتهاند. اقداماتي چون واداشتن آمانو به طرح ابهامات بياساس پيرامون فعاليتهاي صلحآميز هستهاي و القاي احتمال انحراف به سوي فعاليتهاي نظامي، فعالسازي احمد شهيد براي متهم ساختن كشورمان به نقض حقوق بشر تا اعمال تحريمهايي ظالمانه و خارج از چارچوب قطعنامههاي يكسويه شوراي امنيت و حتي تهديدات نظامي از سوي امريكا و متحدانش از جمله مواردي است كه در راستاي سياست فشار و ايجاد شكاف و اختلاف در درون حاكميت نظام جمهوري اسلامي قابل اشاره ميباشند. سرانجام به موازات اين فشارها، تلاش مضاعف براي انجام مذاكره و استفاده از وساطت برخي چهرهها و سياستمداران را ميتوان ملاحظه كرد كه سفر نخستوزير سابق ژاپن و نخستوزير فعلي تركيه به ايران در اين راستا قابل بررسي است.
در همين حال جمهوري اسلامي كه در همان سال مذاكرات ۲۰۱۱ هم آمادگي خود را براي ادامه مذاكرات اعلام داشته بود، اينك با دستي پر خود را براي نشست استانبول آماده كرده و پشتوانههايي براي دفاع از حقوق هستهاي خويش در اختيار دارد كه مهمترين موارد مرتبط با آن عبارتند از:
۱- اثبات توانمندي خويش در ارتقاي سطح فناوري هستهاي با غنيسازي ۲۰ درصدي اورانيوم و توليد صفحات سوخت ۲۰ درصد و راهاندازي تأسيسات فردو و ساخت سانتريفيوژهاي نسل چهارم ايران و...
۲- برخورداري از سطح بالاي ثبات سياسي و اقتدار مردمي با پايان بخشيدن به بيثباتيهاي ناشي از فتنه سال ۸۸ و برگزاري انتخابات شكوهمند مجلس شوراي اسلامي با مشاركت ۶۴ درصدي مردم و انتخاب شدن جرياني وفادار به اصول و مباني انقلاب اسلامي و نظام مقدس جمهوري اسلامي.
۳- ارتقاي موقعيت ژئوپلتيك و اقتدار منطقهاي جمهوري اسلامي با برآمدن حكومتهاي مردمي ناشي از بيداري اسلامي و سقوط نظامهاي سياسي وابسته به امريكا و همسو با منافع رژيم صهيونيستي.
۴- شكست خط بيثباتسازي عليه سوريه، حزب الله و حاكميت مردمي عراق و بينتيجه ماندن خط انحراف ناآراميها از كشورهاي محورسازش به كشورهاي محور مقاومت.
بنابراين همانگونه كه دستاوردهاي علمي و فني كشورمان، نشاندهنده بيتأثير بودن تحريم دشمن و حضور و مشاركت حماسي مردمي در انتخابات گوياي شكست سياست فشار عليه جمهوري اسلامي است، ميز مذاكره نيز فرصتي براي دفاع از حق قطعي و قانوني مردم سربلند و نجيب ايران اسلامي و حفاظت از دستاوردهاي هستهاي است كه با شهادت فرزندان برومندي چون عليمحمدي، شهرياري، رضايينژاد و احمدي روشن ماهيتي جهادي و مقدس يافته و براي پاسداشت آن يك اجماع و وفاق ملي وجود دارد. ضمن آنكه نبايد فراموش كرد تحولات منطقهاي همراه با بحرانهاي گريبانگير ليبرال- دومكراسي، شرايطي براي مخالفان روند پيشرفت هستهاي كشورمان پديد آورده كه ناتوانتر از آنچه ادعا ميكنند هستند. اينجاست كه هيئت نمايندگي ما براي هرگونه تصميمي بايد ابتدا بسنجد كه در برابر كسب نتايج احتمالي چه بها و هزينهاي ميپردازد؟ ضمن آنكه حد مطالبات و خواستههاي مخالفان ما تا كجاست؟ بديهي است كه ما در مذاكرات خويش خط قرمزها و محدودههايي داريم كه بايد به امريكا و متحدانش تفهيم كرد كه هيچگاه به آنان اجازه ورود به اين محدودهها و خطوط را نخواهيم داد.
