زهرا چیذری / چهرهای خسته و بهاندازه کشاکشی لااقل ۱۰ ساعته بیحوصله، او اما میخواهد برای ادای دین مادرانه و شاید آرامش وجدان، تمام نبودنهایش را، مادریاش را در هدیههایی گذری و انتخاب وسواسی مهد یا مدرسهای که قرار است پدر و مادرخوانده فرزندش باشند، خلاصه کند.
این حکایت مادرانی است که شرایط امروزی جامعه آنها را ناگزیر کرده تا دوشادوش همسرانشان برای چرخاندن چرخهای زندگی تنها در طول شش ماه مرخصی زایمان، طعم خوشایند مادری را بچشند و پس از آن از صبح کودکشان را به دایههای مهدکودکی بسپارند و شب هنگام او را از مهد تحویل بگیرند و به خواب بسپارند.
اشتغال زنان در شرایطی همانند مردان با همان مدت زمان طولانی و پذیرش نقشهای مختلف شغلی در بسیاری از موارد موجب شده است که نقش اصلی همسری و مادری زنان امروزی در حاشیه قرار بگیرد. بدیهی است مادری که ساعتهای طولانی روز را با چالشهای متعدد محیط کار سپری کرده و باید در خانه نیز نقشهای همسری و خانهداری را ایفا کند، دیگر زمان و حوصله چندانی برای مادری کردن را ندارد و همین موضوع به چالشی هشدار دهنده در تربیت نسل آینده تبدیل شده است.
پایههای لرزان اقتصادی کشور از یک سو و تغییر الگوها و سبک و سیاق زندگی به سمت مادیگرایی و تجملات شاید اساسیترین دلیل حضور بیشتر و پررنگتر زنان در عرصههای اقتصادی باشد. رویای زندگی مدرن و دست یافتن به آرمانهایی که این سبک پیش روی خانوادهها ترسیم میکند، زن را از محوریت خانواده خارج کرده و با کشیدن وی به جامعه، لذت مادری و آرامش همسری را از او سلب میکند.
در این میان اما زن ایرانی با حفظ نقشهایی که جامعه سنتی برایش ترسیم کرده بود میکوشد در کنار کارمند نمونه بودن همسر و مادری نمونه نیز باشد، اما تلاش برای نمونه بودن لااقل او را از خود غافل میسازد و بزرگترین شکل از ظلم و تضیيع حقوق زنان به این شکل رقم میخورد.
مادران دوران گذار از سنت به مدرنیته در جامعه ایران همانند مادران اروپایی فرزندانشان را به مهد کودک میفرستند و همین کودکان در سنین نوجوانی ناگزیرند ساعتهایی طولانی خود را در تنهایی سپری کنند. همه امکانات مهیاست؛ رایانه، اینترنت، پول تو جیبی اما آسیبها از مجرای همین امکانات امکان نفوذ مییابند. خانواده شالوده اصلی جامعه است و زن هسته خانواده؛ برای لرزاندن ساختارهای یک جامعه نیازی به از هم پاشیدن خانواده نیست، کافی است تا نقش مادری به حاشیه کشانده شود و این مسئله در سبکهای مدرن دیکته شده به جامعه ایران قابل مشاهده است.
