جناب نوری زاد معروف به ممد زبل که در وادی سیاست کفگیرشان به ته دیگ خورده از سر بیکاری اکنون متعرض قرآن گشته و شروع به انتشار نوشته های خود تحت عنوان « نوشته های زندان »نموده که مصداق تفسیر به رأی قرآن می باشد.
بنده نیز برای خود وظیفه ای احساس کرده ام و آن رویا روئی قدم به قدم با این منافق دیوسیرت است و به حول و قوه الهی تا زنده ام و تا رسوائی کامل این مشکوک الخلقه از پای نخواهم نشست فقط در دو صورت یقۀ این خبیث را رها خواهم کرد . ۱- با صدای بلند اعلان کند که نظرش راجع به بهائیت ، آمریکا ، اسرائیل و از دیگر سو راجع به اسلام ، ائمه ، انقلاب اسلامی و امام چیست . ۲- یا با صدای بلند بگوید ....خوردم با نفاق سعی در فریب مردم مخصوصاً برخی از نسوان ساده لوح داشتم .
و امّا نقد
اوّلاً در مقدمه طبق معمول و برخاسته از همان صفت منافقین دروغ بزرگی گفتند مبنی بر اینکه « به نوشتن مخفیانه روی بردم به شیوه هائی که نمی خواهم آن را واشکافم» بنده خبر موثق دارم که ممّد زبل هر چی در زندان خواسته اعم از کاغذ و قلم و رنگ و قلم موی نقاشی به او به داده اند و اگر زندان برای دیگران سختی داشته برای ممّد زبل هتل اوین بوده است همچنانکه در فیلم پخش شده از او نیز معلوم است، در حالیکه بسیاری از مردم ما اسم اسپلیت را هم نشنیده اند او در سلولش ۲تا۲تا اسپیلت دارد، در تأئید این ادعا همین بس که او اکنون درخانۀ خود نمایشگاهی از کارهای هنری خود دارد که در سلولش انجام داده، خوب است از او بپرسید این وسایل را که حجم آن به اندازۀ یک وانت بار می شود چگونه در زندان مخفیانه نگه داری کرده و بعد به بیرون فرستاد ؟ من برای شما می گویم ، وقتی ممّد زبل به غلط کردن افتاد و توبه نامه ای مبسوط نوشت دیگر زندان برای او معنا نداشت هر وقت دلش می خواست مخصوصاً شبهای جمعه به مرخصی می رفت ، البته در مرخصی هایش کمتر به فرمانیه سر می زد، و هر چه هم می خواست برای او تهیه می کردند آخر فکر می کردند او واقعاً متنبّه شده و آدم شده است شاید هم واقعاً آدم شده بود تا اینکه در تور ابوذر افتاد و شد بازیگر هالیوود، بازیگر همان فیلمی که قصد داشت وانمود کند خودش به تنهائی ساخته امّا خدا او را رسوا نمود.
او در حالی به تفسیر آیه ای از قرآن پرداخته که صراحتاً دستور قرآن راجع به حجاب را منکر می شود اگر باور ندارید نظر او را راجع به حجاب بپرسید هرچند که در یکی از نوشته هایش به انکار حجاب تصریح می کند. از این نکته که بگذریم او در تفسیر به رأی خود از آیه ۷۲ سورۀ احزاب منظور از امانت سپرده شده به انسان را اختیار عنوان می کند که در مورد این ادعا باید مفسرین نظر بدهند چون بنده مانند این منافق مشکوک الخلقه به خودم جرأت نمی دهم در حالیکه فاقد سواد لازم هستم آیات قرآن را تفسیر کنم چون شک ندارم سرنوشت چنین آدمهائی مانند سرنوشت اکبر گودرزیها خواهد بود و دستشان به خون مطهریها آغشته خواهد شد. اکبرگودرزی هم با تفسیر به رأی از قرآن حکم مهدورالدم بودن شهید مطهری، مفتح، عراقی ، سپهبد قرنی و ... را صادر کرد و آخر الامر خودش نیز به درک واصل شد.
امّا در قالب همین تفسیر به رأی ممد زبل نکاتی را متذکر می شوم.
در اینکه اختیار یکی از بزرگترین نعمتهای خدا به انسان بوده و ممیزۀ او با سایر موجودات تلقی می شود شکی نیست امّا سؤال این است آیا همۀ انسانها از این نعمت بزرگ درست استفاده می کنند؟ پاسخ روشن است نه ، گاهی انسان ستم پیشه و نادان از اختیارش بهره می برد تا به ولی نعمتهای خود خیانت کند، به کسانی که به او لطف کرده اند ، حتی گاهی به شریک زندگی خود هم خیانت می کند، انسان ترسو وقتی عرصه را تنگ می بیند از نعمت اختیار استفاده می کند و به یاران دیروز خود از پشت خنجر می زند چون گمان می کند دشمنان غلبه خواهند کرد پس بهتر است به دشمنان نشان دهد که او با جبهۀ حق نیست و دنائت را به حدی می رساند که در مقابل بهائیت و رضا پهلوی سجده می کند .
انسان شهوت ران از اختیار سوء استفاده می کند مخصوصاً اگر زبان چربی هم داشته باشد به جان جماعت نسوان می افتد و به قول امام رضوان الله تعالی علیه به زنان یک شهر و یک کشور و یک کره نیز قانع نمی شود.
انسان پول پرست از اختیار سوء استفاده می کند به اعتماد دوستان سپاهی اش خیانت می کند و برای فیلمی ۲۰۰ ملیون تومانی ۶ ملیارد تومان می گیرد و با بقیه آن در فرمانیه منزلی مجلل تهیه می کند و برای رد گم کردن دعوا را سیاسی می کند.
اختیار نعمت بزرگی است که انسان را قادر می سازد گاهی در الهیه، گاهی در سعادت آباد ، گاهی در سبلان جنوبی و گاهی هم در جاهای دیگر بیتوته کند.
اختیار گاهی مصرف کارت تلفن انسان را افزایش می دهد . تا به خیالش ارتباطات امن تری با از ما بهتران برقرار نماید.
واقعاً اختیار نعمت بزرگی است اگر انسان قدر بداند و به جای خیانت و دنائت در راه دیگری از آن استفاده کند . راستی کبوتران هم اختیار دارند یانه ؟
م- د
۱۲/۱۰/۱۳۹۰
