تلاش هاي آمريكا براي مقابله با كانون صدور بيداري اسلامي در منطقه اين ايام آنچنان شدت گرفته كه از هر اقدامي براي متوقف ساختن اين بيداري بهره مي برد.
بي گمان عمق اين تلاش ها براي مهار جمهوري اسلامي ايران است تا بتوانند حداقل مانع از الگو شدن اين كشور براي ساير كشورهاي اسلامي شوند.
در همين راستا در شرایط فعلی امریکایی ها در پی آن هستند که ترکیبی از ۳ پرونده هسته ای، حقوق بشر و تروریسم را با یکدیگر ایجاد کرده و آن را به ابزاری قدرتمند برای تشدید فشار علیه ایران تبدیل کنند. مهم ترین علت اتخاذ این راهبرد از جانب غربی ها این است که پس از آغاز انقلاب های اسلامی در منطقه به شدت نسبت به افزایش قدرت ایران در محیط داخلی، منطقه ای و همچنین در موضوع هسته ای نگران شده اند و بنابراین درصدد آن هستند که به نوعی ایران را در وضعیت فعلی متوقف کرده و جلوی تبدیل شدن آن به برنده نهایی و الگویی برای انقلاب های منطقه را بگیرند.
خوشبختانه تلاش های غرب به ویژه آمریکا در موضوعات مذکور با شکست رو به رو شده است بگونه اي كه عدم اقبال عمومي نسبت به ادعاهاي آمريكا خود به ظرفيتي عليه اين كشور تبديل شده است. بي اعتبار شدن نهادهاي بين المللي ازطريق فشارهاي سياسي بي شك يكي از اين ظرفيت هامي باشد.
در همين زمينه نگاهي به تلاش هاي آمريكا براي تصويب قطعنامه جديد در خصوص فعاليت هسته اي ايران نشان مي دهد كه هيچ اجماعي در راستاي تلاش هاي آمريكا وجود نداشته و اين كشور حتي ۴ بار بيانيه مورد تاكيد خود را تعديل كرده است.
به بيان ديگر امریکایی ها پس از وادار کردن آمانو به انتشار اطلاعات ساختگی علیه برنامه هسته ای ایران در گزارش ماه نوامبر، انتظار داشتند که بتوانند این گزارش را پایه ای برای تصویب سریع یک قطعنامه جدی در شورای حکام، ارجاع موضوع به شورای امنیت و تصویب تحریم های جدید در شورای امنیت قرار دهند اما اتفاقی که عملا در حال رخ دادن است این است که شورای حکام فقط یک قطعنامه بی دندان صادر خواهد کرد که هیچ کدام از خواسته های کلیدی امریکا در آن وجود ندارد. درخواست های اصلی امریکا که در اثر فعالیت دیپلماتیک فشرده ایران از متن قطعنامه حذف شده موارد زیر است:
- امریکا در پی آن بود که این قطعنامه پرونده ایران را به شورای امنیت ارجاع دهد ولی قطعنامه مطلقا چنین کاری نمی کند
- امریکا به دنبال آن بود که این قطعنامه اقدام مدیر کل در گزارش نوامبر را تایید کند ولی نه فقط این اتفاق رخ نداده بلکه بخش تقدیر از مدیرکل که معمولا در تمام قطعنامه ها ذکر می شود از این قطعنامه حذف شده است.
- امریکا به دنبال آن بود که این قطعنامه نظامی بودن فعالیت های ایران را تایید کند ولی چنین چیزی در قطعنامه وجود ندارد.
- امریکا می خواست در این قطعنامه مهلتی برای پاسخگویی ایران به آژانس مقرر شود که چنین مهلتی هم تعیین نشده و فقط از مدیر کل خواسته شده در ماه مارس مجددا در این باره گزارش بدهد که اقدامی معمول است.
اين موارد بي شك نشان مي دهدکه امریکا موفق به گنجاندن موارد کلیدی مدنظر خود در قطعنامه نشده است و اين نكته از نظر فعالان عرصه بين الملل نيز دور نمانده و نشان از عدم اقبال عمومي به ادعاهاي نخ نما شده است.
از ديگر سو با وجود همه تعدیل هایی که امریکا انجام داد باز هم قطعنامه با اجماع تصویب نخواهد شد و به رای گیری گذاشته می شود. این مساله بي شك نشان دهنده آن است که امریکا در منزوی کردن ایران وایجاد اجماع بین المللی علیه آن به طور کامل شکست خورده است.
اين اما همه ماجرا نيست. بیانیه های کشورهای عدم تعهد که دارای اعضایی در شورای حکام نیز می باشند با اجماع ۱۲۰ کشور تهیه و قرائت شد. این جنبش در بیانیه خود انتقادهای بسیار جدی به آمانو وارد کرده است. در واقع به یک معنا می توان گفت عدم تعهد نماینده اکثریت جامعه جهانی است که نسبت به زورگویی یک اقلیت حاکم در حال اعتراض جدی است.
