کبری آسوپار |اینکه شور و شعور انقلابی، کشورهای منطقه را پر کرده و مردمانی که شاید خیلی ها فکر می کردند به ظلم حاکمانش خو گرفته و در رخوت ناشی از یأس، دست از هر اقدام انقلابی شسته اند، حالا سربرآورده و مقابل ظلم قد علم کرده اند، یک سوی ماجراست، و اینکه در میانه ی این شور انقلابی، باز هم به روز قدس نزدیک می شویم، سویی دیگر از ماجرایی است که میان همه ی آنانی که در این جهان، دغدغه ی حق و آزادی را دارند، پیوندی عمیق ایجاد می کند.
روز قدسی متقاوت از سال های قبل روز قدس اتفاقی است که هر سال تکرار می شود؛ امسال اما همین شور و شعور انقلابی، روز قدس را متفاوت تر از سال های دیگر نموده است. امسال مراسم روز قدس در حالی برگزار می شود که دیگر نه حسنی مبارک رئیس جمهور مصر است و نه بن علی و عبدالله صالح تونس و یمن را تحت سیطره ی خویش دارند. امسال روز قدس را در حالی گرامی می داریم که از شادی مردم لیبی برای سقوط دیکتاتور جنون زده شان، هنوز یک هفته هم نمی گذرد. بحرین هم گرچه همچنان در گرگ و میش انقلاب مانده و تا رسیدن به صبح فاصله دارد، اما دیر نیست که آل خلیفه هم پی سرزمینی دور افتاده برای گرفتن پناهندگی سیاسی بگردند و کم کم نوبت دیگران هم می رسد...
احیای خودباوری مردم منطقه این روز قدس با این اتفاقات، هم متفاوت است و هم جانی دیگر دارد. آنچه جانی دیگر به روز قدس امسال بخشیده، در مرحله اول روحیه انقلابی زنده شده در میان مردم است که سال ها در سایه ی سرکوب دیکتاتورهای حاکم به رخوت و سستی افتاده بود. خودباوری مردمی که سال ها زندگی زیر سایه ی دیکتاتورها، ضعیفشان کرده بود، حالا در اوج است و همین خودباوری و امید روئیده در سایه ی انقلاب های منطقه، به مبارزه با رژیم غاصب صهیونیستی جانی دوباره می بخشد. حتی می توان ادعا کرد که یکی از دلایل انتخاب یک روز به عنوان روز قدس توسط حضرت امام(ره) و گرامیداشت هر ساله ی آن، جلوگیری از مرگ همین روحیه بوده است تا مبادا مبارزه با رژیم صهیونیستی، در پیچ و خم زندگی گم شود. امسال مردم منطقه با تجربه ای متفاوت و شیرین از وحدت و ایستادگی در برابر دیکتاتورها، به استقبال روز قدس می روند و این پیام کمی نیست برای مسلمانان سراسر دنیا که تصمیم بگیرند این تجربه را در مبارزه با صهیونیست ها مکرر کنند.
بیداری اسلامی؛ تهدیدی برای اسرائیل کمی دقیق تر که نگاه کنیم، همین مبارزه با دیکتاتورهای خاورمیانه هم، روی دیگر مبارزه با رژیم صهیونیستی است. چه آنکه امسال روز قدس را در حالی فریاد مرگ بر اسرائیل سر می دهیم که با سقوط حامیان دولتی اسرائیل در منطقه، خیال صهیونیست ها از دولت های منطقه، دیگر نمی تواند همچون قبل راحت باشد و عجیب نیست که این میانه بیش از همه، آنها نگران اند که منافعشان در خطر افتاده است. تا دیروز نه نگرانی از مصر بود، نه لیبی و یمن و نه تونس؛ امروز اما متحدین صهیونیست ها یکی پس از دیگری در انقلابی مردمی و در موج بیداری اسلامی برکنار می شوند تا حاشیه ی امن اسرائیل روز به روز باریک تر و در نهایت محو شود.
دولت های ساقط شده ی منطقه، بهترین مدل های منطقه ای برای این رژیم محسوب می شدند. آنها از سویی دم از مبارزه با اسرائیل می زدند و بهانه ی لازم برای ژست مظلوم نمایی این رژیم را فراهم می کردند و از سویی این تدارک زمینه های ژست مطلوم نمایی، هیچ هزینه ای برای اسرائیل نداشت. چه آنکه حتی خود اسرائیلی ها هم می دانستند که این دشمنی ظاهری، برای آنان هیچ خطری ندارد و هیچ گاه به وادی عمل نخواهد رسید. در عین حال رژیم های سقوط کرده ی منطقه در موارد بسیار، در پشت سر، کمک های شایانی به اسرائیل کرده اند و با این حساب، چرا اسرائیل از این سقوط های پی در پی بر خویش نلرزد و به لکنت سیاسی نیفتد و به لاک انفعال نخزد؟! شوک اسرائیل از انقلاب های منطقه و سقوط حامیانش که صهیونیست ها را شدیداً به موضع انفعالی کشانده است. حمله به سفارت خانه های این رژیم یا برخورد با افراد سفارت یا حتی سخن از لغو پیمان کمپ دیوید، همه و همه اتفاقاتی است که اسرائیل را بیش از پیش به موضع انفعال می کشاند. اسرائیل البته سردرگمی دیگری هم دارد؛ آنها هنوز نتوانسته اند جوابی بر این سوال بیابند که چرا از پیش بینی این انقلاب ها عاجز بوده اند؟ و حتی چرا رئيس جديد شعبه اطلاعات ارتش اين رژيم نيز چند روز پيش از آغاز انقلاب ۲۵ ژانويه مصر گفته بود كه اوضاع مصر باثبات و مناسب براي اسرائيل است و هرگز شاهد تغييراتي در آينده نزديك در مصر نخواهيم بود!
بیداری اسلامی به قدس خواهد رسید روز قدس امسال نه تنها برای ما که برای اسرائیلی ها هم متفاوت خواهد بود. آنها هم می دانند که هیچ چیز در برابر این قیام های مردمی نمی تواند قد علم کند و بایستد؛ حتی ارتش تا دندان مسلح اسرائیل! امسال اولین سالی است که فعالان سیاسی مصر، ضمن دعوت مردم به برپایی تجمع میلیونی روز قدس در میدان التحریر، خواهان اخراج سفیر رژیم صهیونیستی از قاهره شده اند.
این اتفاقات، همه تصویری از ظرفیت جهان اسلام را پیش روی مردم انقلابی منطقه و مسلمانان سایر کشورها قرار می دهد تا دریابند که آنچه از دیروز امام خمینی در گوش جانمان می خواند، بی دلیل نبود که اگر هر کدام سطل آبی برداریم، اسرائیل را سیل خواهد برد.
بیداری اسلامی منطقه که برای هر ملتی در داخل مرزهای جغرافیایی خود اتفاق افتاده است، دیر نیست که از این خطوط جغرافیایی بگذرد و به مرزهای اشغال شده ی فلسطین برسد و صفوف اشغالگران را در هم شکند.
