یک دانشجوی محجبه ایرانی از سوی چهار دختر انگلیسی مورد یورش قرار میگیرد، مضروب میشود و مقامات ما تنها به محکوم کردن میپردازند، به ویژه مسئولان سیاست خارجی و ویژهتر از آن نمایندگیهای ایران در خارج از کشور. قبلاً ایرانیانی که به کشورهایی چون انگلیس سفر میکردند از برخورد بد کارکنان شرکتهای هواپیمایی ایرانی با هموطنان خود و برخورد بسیار خوب با خارجیها میگفتند و هنوز هم میگویند، از اینکه در فرودگاههای کشورهای دیگر به ایرانیها توهین میشود و مسئولان توجهی نمیکنند، اما حالا کار به جایی رسیده که یک دختر محجبه را کتک میزنند، آن هم به خاطر اینکه نخواسته حجابش را بردارد. به راستی باید از دولت جنایتکار و ضدحقوق بشری انگلیس مسئله را مطالبه کنیم یا از مسئولان سیاست خارجی و نمایندگان کشورمان در خارج از کشور.
وقتی بیش از سه هزار آقازاده در دانشگاههای خارجی تحصیل میکنند و اکثراً اقامت دائمی گرفتهاند باید هم تن نمایندگان ما در خارج از کشور بلرزد که به مقامات آن کشورها اعتراض عملی کنند. به قول یک خبرنگار ایرانی مقیم خارج از کشور، تعداد زیادی از کسانی که به عنوان نمایندگان جمهوری اسلامی ایران به کشورهای دیگر اعزام میشوند به محض رسیدن برای خود و خانواده و حتی برخی اعضای فامیلشان اقامت میگیرند. اتفاقاً کشور میزبان هم استقبال میکند و گاه به فرزندان برخی نمایندگان ایران در آن کشورها، پیشنهاد بورس تحصیلی، اقامت دائم و از این قبیل میکند، اما پس از جذب آنها مقرراتی اعمال میشود که آن فرد و پدرش که باید حافظ عزت جمهوری اسلامی ایران و حقوق شهروندان ایرانی باشند، در برابر تجاوزات و تعرضات سکوت میکنند. متأسفانه و براساس شواهد و قرائن، فرزندان یا اقوام برخی نمایندگان ایران در خارج از کشور پا را از این هم فراتر نهاده و به برخی گروههای معاند و ضدانقلاب یاری میرسانند که بزرگترین نمونه آن یکی از فعالان اصلی فتنه 88 است. نمونه این افراد در اکثر کشورهای اروپایی، عربی و آسیایی دیده شده و امری پنهان نیست. این برای اولینبار نیست که به شهروندان ایرانی تعرض میشود و نمایندگان ایران در خارج از کشور تنها به یک محکوم کردن خشک و خالی بسنده میکنند، آن هم در حالی که اگر یک ایرانی که برای سفارت انگلستان یا فرانسه جاسوسی کند، مرتکب جنایت یا اعمال براندازانه علیه جمهوری اسلامی و شهروندانش شود و دادگاههای ایران آنها را محاکمه کند. علاوه بر رسانهها و NGOهای مختلف، مسئولان سیاست خارجی و داخلی آن کشورها هجمهای سنگین علیه ایران به راه میاندازند، اما در این سو، وقتی یک ایرانی مورد ضرب و شتم یا حتی بازداشت غیرقانونی (مثل نصرتالله تاجیک) قرار میگیرد، رفتار عملی از نمایندگان ایران در خارج از کشور دیده نمیشود، چون اگر حرکتی میشد شاهد تکرار اینگونه تعرضات نبودیم.
از سازمانهای حقوق بشر و کسانی که چشم و گوش بسته به نسخههای آنان عمل میکنند هیچ انتظاری نیست، اما مسلمان ایرانی که کتاب حقوق بشرش قرآن و تفسیرش نهجالبلاغه است باید نسبت به یک زن یهودی غیرت داشته باشد چه رسد به یک زن مسلمان محجبه که به جرم مسلمان زیستن، مورد هجمه قرار میگیرد.
باید دانست که کلیت غرب به دلیل اسلامهراسی ناجوانمردانهای که به راه انداخته تا نفت مسلمانان را غارت کند و بر بلاد مسلمین سلطه داشته باشد، در ضرب و شتم امثال زهرا کاظمیصالح، قتل کیوان تابش در کانادا، بازداشت شهرزاد میرقلیخان، بریدن زبان نجفزاده در کشور مدعی مهد آزادیبیان و حبس طویلالمدت دارابی مسئول است و اینکه فکر کنیم چهار دختر براساس اهداف شخصی به ضرب و شتم یک دختر مسلمان روی آوردهاند، خطایی نابخشودنی و از سر جهالت یا ضعفنفس است. اینجا از رئیسجمهور محترم باید پرسید که مگر قرار نبود رأس و بدنه نمایندگیهای ایران در خارج از کشور دچار تحولات اساسی شود تا عزت ایرانیان بیش از پیش پاس داشته شود، آیا این اتفاق افتاده است؟ آیا یک تحول بنیادین و خانهتکانی اساسی در نمایندگیهای ما ضروری به نظر نمیرسد؟ امید است که برای حفظ عزت شهروندان خود در اقصی نقاط عالم، فکری اساسی بکنیم.
