به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، شواهد ناراحتکننده حاکی از این امر است که بذرهای روانی جنایت حتی پیش از رفتن کودکان به مهدکودک قابل مشاهده است.
بر اساس این پژوهش، اختلالات در بخشهایی از مغز که مسوولیت احساسات، گناه و ترس را بر عهده دارد در میان مجرمان بسیار شایعتر از افراد تابع قانون جامعه است.
هنوز مشخص نشده که این اختلالات، ژنتیکی یا در نتیجه تربیت کودک یا هردو عامل است اما این عوامل را میتوان در سنین بسیار کم مورد مشاهده قرار داد.
طبق یافتههای محققان، جوانان را میتوان برای بررسی پتانسیل وجود خطر در مورد آنها مورد معاینه قرار داده و سپس به درمان آنها و جلوگیری از بروز رفتارهای مجرمانه در آنها پرداخت.
دانشمندان دریافتهاند در قاتلانی که در اوج عصبانیت به قتل افراد میپردازند، قشر جلوی مغز که مسوولیت منطق و سرکوب غرایز اولیه را بر عهده دارد از عملکرد ضعیفی برخوردار است.
افراد دچار اختلالات روانی که از احساسات ندامت، گناه یا همدلی برخوردار نیستند، بادامه مغزی کوچکتری دارند. بادامه مغز یا آمیگدالا مسوولیت این سه احساس را برعهده دارد.
دانشمندان همچنین واکنش ترس کودکان سه ساله را با پخش یک صدای خنثی و در پی آن یک صدا ناخوشایند مورد آزمایش قرار دادند و کودکان یاد گرفتند که همیشه در پی یک صدای خنثی، صدایی ناخوشایند است.
نبض بیشتر این کودکان با پخش صدای اولیه بالاتر رفته و شروع به تعرق میکردند، اما تعداد کمی از آنها هیچگونه «ترس پیشبینی شده» نشان ندادند که از علائم بادامه مغز غیرطبیعی است.
