به گزارش خبرنگار «جوان» و براساس اوراق پرونده چهارم اردیبهشت سال 82 مأموران پلیس از وقوع یک جنایت مرگبار در جنوب پایتخت باخبر شدند. مأموران پلیس با حضور در محل جنایت با جسد مرد میانسالی- عباس- که به همراه همسرش- افسانه و فرزندش- حسین- در خانه خود از پای درآمده بودند، مواجه شدند. در ادامه مردی به نام سیاوش در صحنه حادثه خود را به عنوان عامل جنایت تسلیم پلیس کرد.
او گفت: عباس و خانوادهاش همسایه من بودند اما همیشه پشت سر خانواده من حرف میزدند. من هم تصمیم به انتقام گرفتم. متهم گفت: مدتی پیش در سفری که به عراق داشتم یک اسلحه خریدم تا اینکه فرصت مناسب فراهم شد. من روز حادثه عباس را مقابل خانهاش غافلگیر کردم و با چند شلیک او را به قتل رساندم. بعد وارد حیاط خانه شدم که پسرش حسین به استقبال من آمد، بنابراین چند گلوله هم به او شلیک کردم که فشنگهایم تمام شد. بعد از آن راهی اتاق خانهشان شدم و همسر عباس را با ضربات کارد به قتل رساندم.
پس از اعتراف متهم و تکمیل تحقیقات پلیس پزشکی قانونی نیز سلامت متهم را حین ارتکاب جرم تأیید کرد. قاتل سه سال پس از ارتکاب قتل در بیمارستان به طرز مشکوکی فوت کرد. با اعلام مرگ سیاوش پرونده متهم به شعبه 74 دادگاه کیفری استان تهران ارسال و جلسه رسیدگی نهم خرداد سال گذشته برگزار شد. از آنجا که قاتل در زندان فوت کرده بود، اولیای دم درخواست دیه کردند. پزشکی قانونی علت مرگ قاتل را مسمومیت دارویی (خودکشی) اعلام کرده بود. هیئت قضایی شعبه 74 اعلام کرد با مرگ قاتل دیه و قصاص ساقط و پرونده مختومه میشود. شعبه 20 دیوان عالی کشور رأی شعبه 74 دادگاه را تأیید کرد.
