زهرا چیذری - امسال نیز همچون سالهای گذشته مردم انقلابی كشورمان با حضور پرصلابت خود در راهپیمایی یومالله 22 بهمن، حماسهای ماندگار خلق كردند.
به گزارش «جوان»، قرار بود راهپیمایی رأس ساعت 9 صبح از مسیرهای تعیین شده آغاز شود اما شور و اشتیاق مردم برای حضور در بزرگترین جشن ملی كشورمان سبب شده بود از ساعتها قبل مهیای حضوری حماسی شوند و با وجود بارش رحمت آسمانی و سفید پوش شدن آسمان شهر و دیارمان، دلهای سپید و پاك این مردم انقلابی آنها را به سوی نمایش پاكترین احساسات اسلامی و انقلابی شان هدایت كند.
حضوری كه پایان ندارد
با نزدیك شدن به ساعت 9 صبح خطوط اتوبوسرانی به احترام حضور صدها هزار نفر جمعیت پیاده از حركت باز ایستادند. در تمام مسیر شاهد برپایی غرفههای مختلف بودیم؛ غرفههایی كه به عرضه محصولات فرهنگی میپرداختند. در یك غرفه پرچم مقدس كشورمان توزیع میشد و در غرفه دیگر پوسترهای مقام معظم رهبری و حضرت امام(ره) را به دست عاشقان میدادند؛ عاشقانی كه پوسترها را پیشاپیش خود گرفته و محكم و استوار فریاد خشم از امریكا و اسرائیل را سرمیدادند. هرچه زمان میگذشت بر موج جمعیت افزوده میشد. به آزادی كه نزدیكتر میشدی ازدحام حضور مردم از سرعت حركتتان میكاست. اگرچه دیدن لحظههای ناب حماسه حضورشما را بر آن میداشت تا گاهی بایستید و با تأمل بیشتری به این همه شور نگاه كنید. وقتی اطرافتان را مینگریستید دریای مواجی از مردم را مشاهده میكردید. انگاراین حضور پایانی نداشت. پخش سرودهای حماسی و انقلابی شور و شعف این جشن دینی- ملی را دوچندان كرده بود.
میخواهم فرزندم از كودكی «ایستادگی» را بیاموزد
كودك و پیر و جوان، همه نسلهای انقلاب در كنار یكدیگر حاضر بودند، كم نبودند شیرخوارگانی كه در آغوش مادر و كودكانی كه بر دوش پدر آمده بودند تا ولایت مداریشان را به اثبات برسانند. مادری كه كودكش در آغوشش خوابیده بود و كودك دیگر دست در دست مادر شعار میداد. از او پرسیدم:«برایت سخت نیست با دو تا بچه كوچك ؟ »گفت:« نه چرا سخت باشد من با فرزاندانم آمدهام تا آنها نیز ایستادگی در برابر دشمنان را از همین كودكی بیاموزند .» عجیب نیست، مادران این سرزمین اثبات كردهاند برای سربلندی ایران اسلامی حاضرند فرزندانشان را تقدیم كنند. بسیاری از مادران شهدا با در دست داشتن عكس غنچههای پرپرشان با وجود غلبه پیری و ناتوانی و با تكیه بر عصایشان باز هم آمده بودند. در میان نسل اول انقلاب سالخوردگانی را میدیدی كه در كنار عصایشان صندلی كوچك و تاشویی در دست داشتند و جایی كه نفس كم میآوردند لحظاتی را در گوشهای خلوتتر میآرمیدند و برای ادامه راه، نفسی تازه میكردند.
نقاشیهایی فقط با سه رنگ
اما حضور كودكان و شور و نشاطشان هر كسی را به وجد میآورد و در این میان برخی از غرفهها در حركتی خلاقانه، ایستگاههایی ویژه كودكان ایجاد كرده بودند. نقاشیهای كودكانه با موضوع 22 بهمن اگرچه ساده بود اما یك دنیا حرف داشت. كمتر نقاشیای را پیدا میكردید كه شعار مرگ بر امریكا نداشته باشد. بازار نقاشی روی صورت بچهها هم حسابی داغ بود. اگرچه در بین نسل سومیها هم كم نبودند جوانانی كه نقشی زیبا بر چهرهشان خودنمایی میكرد. این نقاشیها فقط سه رنگ داشت سبز، سفید، قرمز.
وقتی از محمد علی 8 ساله پرسیدم چرا پرچم ایران را روی صورتت كشیده ای؟ گفت:«میخواهم بگویم وطنم را دوست دارم.»
نمادهای انزجار مردم از مستكبران
گاهی در میان شركتكنندگان در راهپیمایی، حركتهای نمادین بسیار زیبایی را شاهد بودید. در حركتی زیبا دو نفر از هموطنانمان لباسهایی كه نماد پرچم امریكا و اسرائیل بود به تن داشتند و بر دست و گردنشان زنجیری بسته شده بود. زنجیری كه بیانگر فروپاشی هرچه سریعتر قدرت پوشالی این مستكبران بزرگ است همانگونه كه با بیداری جهان اسلام بساط دیكتاتوری حكومتهای وابستهای مانند مصر و تونس در حال از هم پاشیدن است.
ماسكهایی به شكل و شمایل چهره واقعی سران استعمار و استبداد بر چهره برخی از جوانان نوجوانان دیده میشد.
بعد از زیرگذر یادگار امام(ره) و از بالای یكی از ساختمانهای بلند پایتخت یگان ویژه نیروی هوایی سپاه حركاتی نمایشی جالبی را از آمادگی این یگان برای شرایط ویژه به تصویر كشیدند. پایین آمدن از ساختمان با طناب یكی از این حركات نمایشی بود.
استقبال پرشور مردمی از غرفه روزنامه «جوان»
دركنار غرفههای مختلف عرضه محصولات فرهنگی، نشریات و روزنامهها نیز حضوری پررنگ و مؤثر داشتند و غرفه روزنامه جوان نیز مانند سالهای گذشته حضوری فعال داشت. خبرنگاران، كارمندان و حتی مدیر مسئول روزنامه جوان نیز همپای تمامی مردم حضور یافته بودند كه مورد استقبال ویژه مردم و مخاطبان قرار گرفت. در این غرفه نیز مانند بسیاری دیگر از غرفهها، اقلام فرهنگی در بین مردم توزیع میشد.
بهترین حسنختام برای بهترین حماسه
یاد و نام شهدا همچون همیشه زینتبخش این مراسم باشكوه بود؛ چه شهدای زمان انقلاب و چه شهدای جنگ تحمیلی و چه شهدای راه علم و دانش یعنی شهید شهریاری و شهید علیمحمدی.
مراسم بزرگداشت سالروز پیروزی و آزادی ایران با سخنرانی رئیسجمهور رسمیت گرفت و اقامه نماز جمعه تهران بهترین حسن ختام برای این حماسه حضور بود.
