نفيسه ابراهيمزاده انتظام- مثل اينكه بالاخره ما هم به اين نتيجه رسيديم كه كارها بدون نظرات كارشناسي به جايي نخواهند رسيد و هر كاري بايد بر اساس شناخت و آگاهي باشد. از طرفي ظاهراً به محدوديت بودجه و لزوم مديريت آن نيز ايمان آورديم و بالاخره پي برديم كه دانشگاه جايگاه پژوهش است و لازمه توسعه يافتگي جوامع در ابعاد گوناگون تحقيق و پژوهش است. اما همچنان به نظر نميرسد كه اهميت اين موضوع آن قدرها هم توجه مديريتهاي كلان كشور را در عمل و نه در حرف به خود جلب كرده باشد.
وقتي از اينكه پايتخت كشورمان در رديف 5 شهر برتر جهان در صنعت حمل و نقل قرار گرفت، كاممان شيرين شد، يادمان رفت اعلام كنيم دانشگاه صنعتي اميركبير از طريق طراحي و اجراي پروژههاي هوشمند حمل ونقل با همكاري شهرداري در انتخاب تهران به عنوان شهر برتر نقش داشته است.
اين تركيب موفقيتآميز به ملموسترين صورت نشانمان داد كه رسيدن به درك مديريتي ايجاد پيوند جامعه و دانشگاه در تصميمات كلان، چطور ميتواند گره از كار معضلات كشور باز كند. علاوه بر اينكه اين كار درس آموزندهاي براي تمام دستگاههاي دولتي و وزارتخانهها با خود داشت و باعث شد اميدوار شويم كه اين درك مديريتي به ساير نهادها هم سرايت كند.
در حال حاضر در كشورهاى پيشرفته صنايع با پيش آمدن كوچكترين مشكلى به دانشگاه مراجعه مى كنند و دانشگاهها هم مى كوشند كه اين مسائل را براى صنايع حل كنند. به اين ترتيب اين اعتماد دوجانبه به ايجاد رابطه تنگاتنگ صنعت و دانشگاه منجر شده و توسعه بيشتر اين كشورها را به دنبال آورده است، در حالي كه اين روند در كشور ما به نوعي تعريف شده است كه تنها وقتي مشكلي به مرز فاجعه و لاينحل رسيد براي دانشگاه طرح مسئله ميكنيم، آن هم با زباني كه چند سال ترجمه علمياش طول ميكشد. گويا نبودن زبان ارتباطي ميان دانشگاه و جامعه، مراكز علمي ما را سالها است كه به مهجوريت كشانده، در حالي كه شاه كليد حل برخي از مشكلات را ميان مطالعات و پايان نامهها و سرفصلهاي آموزشي شان دارند. اين اواخر همكاري جامعه و دانشگاه نمونهاي از پيوند جامعه مديران و دانشگاه بود كه در سه دهه گذشته تأكيد بر آن در حد حرف مانده بود. اما انجام پروژه تحقيقاتي مشترك در زمينه حمل و نقل عمومي و دانشگاه صنعتي اميركبير با شهرداري تهران موجب قرار گرفتن تهران در جمع 5 شهر برتر در زمينه حمل و نقل عمومي شد.
در جلسهاي كه سازمان ملل در شهر سئول برگزار كرد، نتايج اجراي پروژه اتوبوسهاي تندروي شهري كه در دانشگاه صنعتي اميركبير انجام شده بود به حاضران ارائه شد و اين پروژه مورد توجه كارشناسان 85 شهر مهم دنيا قرار گرفت. واقعاً چرا چنين ظرفيتي هر از گاهي آن هم خيلي اتفاقي سر از پروژهها و طرحهاي ملي، استاني، شهري و روستايي ما در ميآورد؟!
