تاکنون از آبادان و ویرانی و آبادانی مجددش حرفهای زیادی گفته شده و وعده و وعیدهای بسیاری شنیده ایم اما ظاهرا قرار نیست موانع گوناگون از سر راه برداشته شود و آبادان روی آبادانی را به خود ببیند. به همین بهانه و جهت آگاهی از میزان ساخت و سازها در این شهر به سراغ سید علی موسوی نماینده مردم آبادان در مجلس شورای اسلامی رفتیم و با وی به گفتگو نشستیم.
شهر آبادان با توجه به ویرانی های سال های جنگ قطعا نیازمند اجرای پروژه های عمرانی و آبادانی بسیاری است، چه پروژه هایی برای این امر درنظر گرفته شده است؟
با توجه به نیاز سنجی هایی که از شهر آبادان انجام شده چندین طرح عمرانی با اعتبارات میلیاردی تدوین شده است که برخی از این پروژه ها هنوز مجوز ماده 32 را نگرفته اند و از آنجا که طبق این ماده بسیاری از پروژه های ملی برای تامین اعتبار و قرار گرفتن در جریان مناقصه حتما باید مجوز این کمیسیون را بگیرند لذا برای برخی از این پروژه ها اعتباری تعیین نشده است. پروژه هایی از جمله بیمارستان 150 تختخوابی 17 شهریور، بیمارستان پخش و پالایش آبادان و خوابگاه دانشجویان در دست بررسی و اجراست.
چه پروژه هایی در اولویت قرار دارد؟
پروژه فاضلاب آبادان که در مصوبه سفرهای اول و دوم دولت قرار شده بود با سرعت و دقت تمام اجرا شود، با وجود در اولویت قرار داشتن به دلیل کمبود اعتبار هنوز به نتیجه نهایی نرسیده است.
روند اجرای پروژه پالایشگاه شماره 2 آبادان بالاخره به کجا رسید؟
این پالایشگاه جزو پروژه های مهمی است که در صورت اجرا می تواند نقش بسیار مفیدی در ایجاد اشتغال در این منطقه ایفا کند و با توجه به پتانسیلی که در منطقه وجود دارد اجرای این پروژه زمینه ساز ترقی در ابعاد گوناگونی خواهد شد اما از آنجا که 75 درصد کار به عهده بخش خصوصی است، این بخش پس از گذشت یک سال هنوز به تعهدات خود عمل نکرده است.
مانع اصلی در اجرای طرح های عمرانی را چه می دانید؟
طبق معمول کمبود اعتبار و بودجه ،که مثل همیشه پیشبرد طرح های عمرانی را به تعویق می اندازد.
فکر نمی کنید با گذشت این همه سال از ویرانی ها، حق مردم آبادان این نباشد؟
شاید لازم است مسئولین و دست اندرکاران دید خود را نسبت به این شهر تغییر دهند. آبادان و خرمشهر در سال های قبل از جنگ نقش های پررنگی در زمینه های مختلف از جمله تجاری، اشتغال زایی و ترانزیتی داشته اند اما پس از جنگ به دلیل ویران شدن این دو شهر نقش ها به مناطق دیگر منتقل شد و کم کم آبادان و خرمشهر در دید مسئولان کمرنگ و کمرنگ تر شد و اکنون برای به دست آوردن همان نقش ها یا حداقل ها، باید علاوه بر بازسازی نقش های گذشته به دنبال نقش های نو و جدید باشیم تا بتوانیم این شهرها را دوباره به مراکز تجاری و ترانزیتی تبدیل کنیم.
