در مذاکرات هفته گذشته میان نمایندگان ایران و 1+5 در استانبول، تغییر لحن اغلب مذاکرهکنندگان ملموس بوده و این افراد تلاش داشتند آنچنانکه پیش از این اعلام کرده بودند، در این مذاکرات با تحفظ نسبت به منافع قبلی خود پیشرفت داشته باشند.
در این مذاکرات نماینده فرانسه ادبیات گستاخانه خود در مذاکره ژنو3 را کنار گذاشته بود و با لحن متفاوتی مطالب خود را بیان کرد. نماینده چین، تلاش کرد موازانه اظهارات خود را به نفع ایران حفظ کند با بیان مواضع میانه متمایل به ایران نقش مرضیالطرفینی ایفا کند، نماینده روسیه مانند اغلب سلسله گفتوگوها سیاست یکی به نعل و یکی به میخ را در اظهارات خود داشت، نماینده آلمان نکته و پیشنهاد خاصی نداشت و نماینده انگلیس مواضع تندتری مطرح کرد. در مقابل، نماینده امریکا که در دور قبلی مذاکرات صرفاً دیدگاههای رسمی دولت خود را بیان کرده بود، در این دور با ظرافت خاصی بحث پذیرش غنیسازی 3،5 درصد در ایران را مطرح کرد.
بنا بر این گزارش، در حالی که در مرداد ماه سال جای اوباما در نشست خصوصی که با خبرنگاران هشت رسانه اصلی امریکا برگزار کرد، برای اولین بار در جمعی با حضور افرادی غیر از مقامهای دولت و رسمی از بررسی گزینه پذیرش غنیسازی در ایران با مشخص کردن نظارتهای بیشتر سخن گفته بود، ویلیام برنز نیز در مذاکرات استانبول با بیان اینکه تولید اورانیوم با غنای 20 درصد ایران با ید تعلیق شود، به غنیسازی 3،5 درصد اشارهای نکرد تا آمادگی تلویحی دولت ایالات متحده برای پذیرش این چرخه غنیسازی در نطنز را نشان دهد.
برنز در اظهارات خود خطاب به نماینده ایران با اذعان به اینکه میدانیم شما نگرانیهایی دارید، گفت ما هم نگرانیهایی داریم که امیدواریم شما آنها را درک کنید و همانطور که شما بر منطق تأکید دارید، تلاش کنیم تا نقاط تاریک روشن شود.
اشتون نیز که با آمادگی بیشتری نسبت به ژنو3 به استانبول آمده بود، گفت نقاط مشترک هنوز روشن نیست که دکتر جلیلی پاسخ داد حاضر هستیم در مورد یافتن این نقاط بحث کنیم.
در بین مذاکرات دور دوم و سوم، به پیشنهاد خانم اشتون، ترکیبی از گروه وین شامل روسیه، فرانسه و امریکا شکل گرفت که البته بهدلیل حضور نداشتن نماینده آژانس، این ترکیب کامل نبود. قرار بود در جلسه میان سه نماینده این گروه در مورد موضوع تبادل سوخت گفتوگو شود که در این جلسه نیز نماینده امریکا به نوعی غنیسازی 3،5 درصد در ایران را پذیرفت.
نکته قابل توجه دیگر اینکه پس از پایان مذاکرات استانبول و اظهارظنر اشتون و وزیران خارجه انگلیس و فرانسه در مورد ناامید کننده بودن مذاکرات که به نوعی القای بنبست و پایان مذاکرات بود، یک مقام امریکایی بدون ذکر نام این تلقی را رد کرد.
