امروز اهالی موسیقی با صدای اسفندیار قرهباغی یک بار دیگر پس از30 سال، سرود به یادماندنی و پرشکوه «مرگ بر امریکا» را برپهنه خلیج همیشه فارس طنینانداز میکنند.
13 آبان که به روز مبارزه با استکبار نامیده شده است، هرساله یادآور دانشآموزان و دانشجویانی است که با افشاگری علیه یک مرکز جاسوسی با نام سفارتخانه امریکا، درس مقابله با کسانی را دادند که از مصونیت سیاسی بهره برده وعلیه موجودیت انقلاب توطئه میکردند.
همایون امیرزاده، مدیرکل ارشاد و فرهنگ اسلامی هرمزگان که خبر این مراسم را در بندرعباس به ایسنا داده است، گفت: 13 آبانماه برگ زرینی از تاریخ انقلاب اسلامی است و نشان از بصیرت و آگاهی دانشآموزان نسل اول انقلاب نسبت به مسایل مختلف کشور و اتخاذ مواضع صحیح آنها دارد.
وی ضمن تأکید بر حفظ روحیه استکبارستیزی در میان نسل جوان و نوجوان کشور افزود: به همین منظور با همکاری انجمن موسیقی استان هرمزگان، 13 آبان اثر ماندگار و استکبارستیز «مرگ بر امریکا» با صدای اسفندیار قرهباغی اجرا میشود.
گفت وگوبا خواننده خاطرهانگیز
اوکه به صدای انقلاب شهره است، سالها در غرب بوده اما بر حفظ ارزشها و باورهای سرزمینیاش تأکید دارد، هرچند که مانند بسیاری از هنرمندان صاحب نام، از برخی بیمهریها نیز گله دارد.
استاد قرهباغی درگفت وگوی خودبا خبرنگار ایسنا در استان آذربایجان شرقی همچنان بر مواضع ضدامریکاییاش اصرار ورزیده و درباره اقامتش در شهری غیرپایتخت گفته است:
«تهران» که سهل است ما به موقعاش اروپا را رها کردیم و به مملکتمان آمدیم. بعدها جنگ شد احساس کردیم باید به نوعی در صحنه حضور داشته باشیم. حالا سن و سال شماها قد نمیدهد، اما در آن زمان حدود 840 سرود و ترانه برای رزمندگان و جبههها کار کردیم که در آن مقطع به طور مرتب از رادیو تلویزیون پخش میشد. همین حس دین را در سالهای بعد نسبت به شهر خودم داشتم. احساس کردم باید به شهر خودم برگردم و هنرم را در اختیار جوانان شهرم بگذارم. دریغ که در تبریز کسی قدر این جور کارها را نمیداند.
اودرباره کم کاری اش درانتشار آلبوم وسی دی توضیح داد: علتش این است که اعتقادی به انتشار سی و دی و کاست و این قبیل فعالیتهای انتفاعی ندارم. همانطور که گفتم هیچ وقت به موسیقی به عنوان محل درآمد نگاه نکردم. فقط یکبار 12، 13 سال پیش بود که آلبومی به نام «حرفهای تازه» منتشر کردم. کاری بود که با هزینه شخصی خودم منتشر شد و همه عواید چند میلیونیاش- که در آن زمان مبلغ کمی هم نبود- صرف بیمارستان سرطانی شهدای تجریش شد.
قرهباغی همچنین به دلایل کنار رفتن خود ازصدا وسیما اشاره کرده و میگوید: وقتی به کار آدم ارزش قائل نباشند، دیگر انگیزهای برای فعالیت باقی نمیماند. ما کنار میکشیم و نتیجهاش میشود اینکه یکی بلند میشود و میگوید «مشکی رنگ عشقه» و میشود سمبل و نماد موسیقی! نتیجهاش این است که رسانههای خارجی نهایت سوء استفاده را از این اوضاع بلبشو و مافیای موسیقی ایجاد شده میکنند و مزخرفات و حشویات خودشان را به نام موسیقی به جوانان ما قالب میکنند. این، یعنی تأثیر فرهنگ و هنر بر بخشهای مختلف جامعه. نتیجهاش این است که میبینید یارو 10 هزار تومان ندارد برای خودش کفش بخرد ولی چهل هزار تومان هزینه میکند و موی سرش را دم اسب میکند و ابرو برمیدارد! این کارها در شأن جوان ایرانی است؟ این، برای ایرانی ننگ نیست؟ شرمآور نیست؟ واقعاً ما چنین پیشینهای داریم؟
پاسخی به دست درازیها
خواننده صاحب نام کشور درباره سرود حماسهساز خود هم به این خبرگزاری گفته است: این سرود، سرودی است که خشم یک ملت را از دست درازیها، غارتگریها و دخالتهای امریکا در خود نهفته دارد. امریکا لایق این بد و بیراهها – حتی بدتر از آنها- است. «امریکا، امریکا. . . » دو سه سال پس از 13 آبان 58 ساخته شد. موسیقی کار از آقای «احمد علی راغب» بود و شعر خوبش را هم آقای«حمید سبزواری» سرود.
«دکتر اسفندیار قره باغی» متولد اول بهمن ماه 1320 در محله قرهباغیهای تبریز است. قرهباغی دکترای موسیقی کلاسیک خود را از ایتالیا اخذ کرده است. ترومپت، ساز تخصصی این هنرمند است. ولی با پیانو و ویولن نیز آشنایی کامل دارد. به طوری که در کنار آموزش آواز، سالها به تدریس این سازها نیز پرداخته است. قره باغی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سازمان صدا و سیما به همکاری با واحد موسیقی سازمان درآمد و در زمینه سرودهای دفاع مقدس فعال شد. در مدت هشت سال جنگ تحمیلی بیش از هشتصد سرود ساخته و در ایفای سلو و گروه کر آنها نقش مهمی داشته است.
رهبری گروه کر تالار وحدت، رهبری گروه کر صدا و سیما، رئیس مرکز سرود و آهنگهای انقلابی، ریاست کمیته آواز کلاسیک خانه موسیقی، مسئول موسیقی رادیو، نایب رئیس کانون هنرمندان ایران از جمله سوابق مسئولیتی دکتر قره باغی محسوب میشود.
