به گزارش خبرنگار «جوان» قتل پزشکان تهران از روز شنبه 30 شهریور که دکتر سودبخش استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران مقابل مطب خود در بلوار کشاورز به ضرب گلوله افراد ناشناس از پای درآمد کلید خورد. چهارشنبه شب نیز در میدان 53 نارمک با شلیک گلولهای دکتر غلامرضا سرابی متخصص قلب و عروق در مقابل مطب خود از ناحیه شکم و پهلو مجروح شد. تلاش پزشکان برای نجات همکار خود تا حوالی ظهر روز جمعه ادامه داشت اما سرانجام دکتر سرابی نیز تسلیم مرگ شد.
با پررنگ شدن سریالی بودن قتل پزشکان پایتخت این بار رئیس پلیس آگاهی تهران بزرگ با بررسی ابعاد حادثه به خبرنگار «جوان» گفت که قتل پزشکان سریالی نبوده است. تلاش برای رمزگشایی از این معما ادامه داشت تا اینکه روز گذشته بازپرس ویژه قتل تهران با اشاره به تحقیق از دو مظنون بازداشت شده در پرونده قتل دکتر سرابی نگاهها را متوجه خود کرد. قاضی شهریاری در این باره تصریح کرد: مرگ دکتر سرابی و گستره تحقیقات درباره این پرونده حکایت از حضور دو مظنون در وقوع این جنایت داشت که مظنون پرونده بازداشت شدند.
بازپرس ویژه قتل تهران گفت که در حال حاضر تحقیقات فنی از دو مظنون پرونده ادامه دارد و امیدواریم زوایای پنهان جنایت آشکار شود.
* انتقام و رفتارهای روانی جامعه
دکتر شهرام محمدی، جرمشناس و استاد دانشگاه با اظهار تأسف و نگرانی درباره قتل این دو پزشک درخصوص علت وقوع اینگونه حوادث میگوید:« در برخی موارد چون بزه دیده ناتوان از این است که به حقوق خود برسد، دست به انتقامگیری شخصی میزند و فکر میکند که از این طریق به حق خود خواهد رسید.»
این جرمشناس ادامه میدهد:«متأسفانه موانع قانونی و رفتارهای روانی جامعه در اینگونه جنایتها نقش عمدهای را بازی میکند.»
این استاد دانشگاه اظهار میدارد:«شاید و به احتمال خیلی کم این دو پزشک به تعهدات خود عمل نکرده باشند اما این موضوع نمیتواند برای اشخاص حقی را ایجاد کند تا مرتکب جنایت شوند.»
دکتر محمدی میگوید:«در ارتکاب قتل عمد اگر حتی فرد برای خود انگیزه داشته باشد، نمیتواند دست به اقدامات خودسرانه بزند چون اینگونه جرائم مجازات تام دارد و کیفر آن طبق قانون قصاص است و از لحاظ حقوقی نیز هیچ عذر موجهی نخواهد داشت.» این جرمشناس ادامه میدهد:« متأسفانه ورود سلاحهای قاچاق و عدم نظارت بر این موضوع از یک طرف و همچنین قانون متروکهای که برای حمل انواع سلاحهای غیرمجاز تناسب ندارد باعث شده تا با چنین جرائمی مواجه شویم.»
