هنوز مردم مرا با نام مجید می‌شناسند

محدودیت شبکه‌‌های تلویزیونی در دهه 60 و اوایل دهه 70 به دو الی سه شبکه و متقابلاً محدودیت و کمبود برنامه‌ها این جعبه جادویی را برای نوجوانان دهه 60 به نوعی جذاب‌تر می‌‌کرد. برنامه و سریال‌هایی که به جرأت می‌توان گفت دیگر مشابه آنها ساخته نشد. نوجوانان آن دهه حالا امروز قد کشیده‌اند، بعضی‌هایشان خود صاحب فرزند شده‌اند و اکثراً در جامعه مسئولیتی را به عهده دارند. اما هر زمان برنامه‌ها و فیلم‌های سال‌های کودکیشان را می‌بینند شیرینی آن روزها را بیشتر از پیش حس می‌کنند. «یادش به خیر»، «چه دورانی بود» از جملاتی هستند که از آنها می شنویم.

قصه‌های مجید به نویسندگی هوشنگ مرادی کرمانی با کارگردانی کیومرث پوراحمد و بازی مهدی باقربیگی در نقش مجید و خانم پوراندخت یزدانیان در نقش بی‌بی، یکی از همان یادش به خیرهایی است که بعد از گذشت حدود 20 سال از پخش آن، از ذهن مخاطبان پاک نشد و با خاطرات دوران کودکی هم نسلان ما پیوندی عمیق خورد تا آنجا که هنوز هم بازیگران آن با همان نام‌های سریال مشهورند. موسیقی متن فیلم برگرفته از آهنگ «تابهار دلنشین» با صدای استاد بنان است. لهجه شیرین اصفهانی بی‌بی و مجید و حال و هوای دهه 60 در ذهن‌ها باقی ماند و بعید است اکنون نیز بتوان تاریخ مصرفی برای آن در نظر گرفت. مجید دوران کودکی ما این بار با نام مسعود در سریال «در مسیر زاینده رود» به تلویزیون و خانه‌های ما بازگشت. این سریال و حضور مهدی باقربیگی «مجید» در این مجموعه بهانه‌ای شد تا گفت‌وگویی را با وی ترتیب دهیم.
متن کامل این گفت وگوی خواندنی را اینجا مطالعه نمایید.