زهرا چیذری - روز اول شهریور ماه مصادف با روز تولد ابن سینا دانشمند و پزشک شهیر کشورمان به نام روز پزشک نامگذاری شده است و شاید نامگذاری این روز بهانهای برای توجه بیشتر به سفیدپوشان عرصه سلامت کشورمان باشد.
وقتی صحبت از شغل مقدس پزشکی به میان میآید، ملاحظه میکنیم این حرفه از شأن و منزلت اجتماعی ویژهای در میان طبقات مختلف مردم کشورمان برخوردار است، به گونهای که میتوان حرفه پزشکی را از منظر وجهه و شأن اجتماعی در رتبه نخست مشاغل قرار داد.
اما به رغم تمام احترامی که مردم جامعه ما برای پزشکان و کادر درمانی قائلند وجود پارهای از مشکلات در سیستم درمانی کشور، سبب بروز برخی از تخلفات در عرصه درمانی شده است؛ مشکلاتی که در کنار ضعف سیستم بیمهای و پایین بودن سرانه درمانی کشور از یک سو با افزایش سهم پرداخت از جیب مردم سبب نارضایتی آنها شده و از سوی دیگر به دلیل غیرواقعی بودن تعرفههای درمان، نارضایتی پزشکان را نیز در پی داشته است، به گونهای که منجر به افزایش تخلفاتی نظیر پدیده زیر میزی، بیمار دزدی و عدم رغبت پزشکان برای حضور تماموقت در بیمارستانهای دولتی شده است.
در این میان چالش برانگیزترین نکته شکلگیری نوعی بدبینی و عدم اعتماد میان پزشک و بیماران است؛ عدم اعتمادی که بر اثر سیستم ناکارآمد درمانی در کشورمان به وجود آمده است.
اگر چه وزارت بهداشت همواره توجه به مبارزه با تخلفات پزشکی نظیر زیرمیزی و جابهجایی نوبت جراحی و بیمار دزدی را مدنظر قرار داده است، اما به باور بسیاری از کارشناسان نظارت ضعیف وزارت بهداشت از یک سو و عدم پایبندی بیمهها به تعهداتشان از سوی دیگر بیش از همه ؟ به آسیب رسیدن به قشر آسیبپذیر جامعه شده است به گونهای که تعرفههای بالای پزشکی گاهی موجب میشود مردم توجه به سلامتشان را به عنوان آخرین اولویت در نظر بگیرند و یا در موارد اجبار و اضطرار درصدی از مردم در اثر هزینههای درمان به زیر خط فقر کشیده شوند.
حرفه پزشکی، حرفهای مقدس است. پزشکان علاوه بر تعهدات شغلی و سوگندی که در برابر این تعهدات میخورند یک تعهد انسانی و اخلاقی نیز دارند اما متأسفانه رفتارهای غیرمتعهدانه برخی از پزشکان چهره جامعه پزشکی را در اذهان مردم مخدوش مینماید.
شاید این بار بتوان روز پزشک را از منظری دیگر مورد توجه قرار داد و آن این است که مردم در مواقع درد و رنج ناشی از بیماری، کادر درمان را مانند فرشتگان سفیدپوشی میبینند که میتوانند آنها را نجات بخشند.
با وجود تمام کاستیها، چالشها و گاه بیمهریهایی که از سوی برخی پزشکان و کادر درمانی صورت میگیرد هنوز هم مردم دست نیازمند یاریشان را به سوی پزشک دراز میکنند و این تعهد اخلاقی، پایبندی به سوگند نامه بقراط و از همه بالاتر وظیفه انسانی پزشکان است که این دستها را به گرمی بفشارند.
