بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیمصهیونیستی روز دوشنبه به عنوان اولین مقام رسمی در برابر کمیته تحقیق کشتار ناوگان آزادی حضور یافت و ضمن دفاع از این کشتار و قانونی خواندن آن، مسئولیت را متوجه ایهود باراک وزیر جنگ این رژیم خواند ووی نیز روز سه شنبه در برابر این کمیته حاضر شد و با بیان اینکه تصمیم به این کشتار در نشست امنیتی کابینه اتخاذ شد مسئولیت آن را به عهده گرفت. روز چهارشنبه گابی اشکنازی رئیس ستاد مشترک ارتش در جلسه این کمیته حضور پیدا کرد و ادعا نمود که کماندوهای ما با آرامش، شجاعت و اخلاق رفتار کردند و اقدامشان درست و متناسب بود.
روز یکشنبه 30 می برابر با 10 خرداد ماه 6 کشتی از امدادرسانان نهادهای بشردوستانه بینالمللی از کشورهای مختلف جهان بهخصوص از ترکیه و سواحل قبرس عازم نوار غزه شدند. این کشتیها حامل 600 نفر از مدافعان حقوق بشر از جمله از کشورهای اروپایی و عربی بود. در حدود 10 هزار تن کمکهای بشردوستانه به این منطقه حمل میکردند، اما پیش از اینکه این کاروان و کمکهای حامل آنها به مقصد برسد، نظامیان اسرائیل با اجرای یک حمله کماندویی از هوا و هلی برن نیروهای خود به کشتی ترکیهای مرمره سرنشینان آن را به گلوله بستند که در جریان آن نه تبعه ترک کشته حدود 50 نفر دیگر نیز زخمی و یا مفقود الاثر شدند.
با وجود اینکه حمله رژیم صهیونیستی به امدادرسانان بینالمللی عضو کاروان آزادی در آبهای بینالمللی و علیه امدادرسانان بینالمللی صورت گرفت که کار و فعالیتشان کاملاً در جهت اجرای اهداف منشور ملل متحد و قطعنامههای سازمان ملل در خصوص لزوم کمک رسانی به مردم تحت محاصره غزه بود که این دلایل برای تشکیل دادگاه بینالمللی یا حداقل کمیته تحقیق بینالمللی برای بررسی این جنایات کافی بود اما مخالفت رژیم صهیونیستی و حمایتهای امریکا و برخی از کشورهای غربی مانع از تحقق درخواستهای موجود در این زمینه شد و در نتیجه تشکیل یک کمیته تحقیق اسرائیلی که اکنون محور این تحقیق قرار گرفته جایگزین آن شد و حداکثر با حضور دو ناظر بینالمللی تشکیل و یک ناظر از ترکیه موافقت شد. از اینرو با توجه به اینکه تلاش کرده است کمیته تحقیق را به کمیتهای که انگار دارد در مورد یک موضوع داخلی تحقیق میکند، تقلیل دهد و همه فعالیتهای آن تحت کنترل و نظارت این رژیم صورت میگیرد بنابراین از همان ابتدا در خصوص کسب نتیجه از این کمیته تردیدهای جدی مطرح شده است و همچنانکه از اظهارات نتانیاهو و باراک بر میآید آنها نه تنها از صدور دستور کشتار ناوگان آزادی ابراز پشیمانی نمیکنند بلکه با قاطعیت از آن دفاع میکنند و آن را قانونی میدانند. در چنین وضعیتی مشخص است این کمیته جز اتلاف وقت نتیجه دیگری درپی نخواهد داشت و اگر هم گاه و بیگاه خبرهایی از این کمیته با عناوینی چون احضار نتانیاهو و باراک به کمیته تحقیق و بازجویی از آنها درز مییابد، بیشتر در جهت مشروعیت دادن به این کمیته و تغییر ذهنیت منفی است که پس از حمله به کاروان آزادی متوجه این رژیم شد و روابط آن را با ترکیه در یک قدمی قطع رابطه قرار داد. از اینرو میتوان گفت هر چند تشکیل کمیته تحقیق و حضور ناظر ترکیه در آن تا حدودی از تشدید تنش بین ترکیه و اسرائیل جلوگیری کرد اما به نظر میرسد اظهاراتی که مسئولان نظامی و سیاسی اسرائیلی در این کمیته بیان کردند و در واقع بر این واقعیت صحه گذاشتند که حمله به کشتی مرمره ترکیه بر اساس یک طرح و نقشه و با اراده قبلی صورت گرفته است، این احتمال را تقویت کرده است که فضای تنشآلود چند هفته گذشته دوباره به روابط آنکارا – تل آویو بازگردد.
