سمیه راهپیما
متأسفانه چند وقت است که از گوشه و کنار خبر رفتارهای غیر انسانی برخی کمپهای ترک اعتیاد به گوش میرسد. این جای تعجب دارد که چرا مسؤولان قضایی با متخلفان برخورد نمیکنند. در این خصوص گفتوگویی را با عباس دیلمیزاده، مدیر جمعیت خیریه تولد دوباره انجام دادهایم که در ادامه میآید:
کمپهای مجاز چه معیارهایی باید داشته باشند؟
سازمان بهزیستی کشور آیین نامهای را تحت موازین و معیارهای کمپ مجاز تهیه و آن را به استانداریهای کشور ابلاغ کرده است. بر اساس این آییننامه استانداریها موظف به رعایت 3 دوره منابع انسانی دوره دیده و آموزش دیده، دوره فیزیکی مناسب و روش درمان شدهاند. با وجود همه آیین نامه و مقررات متنوع در کشور شاهد رشد قارچ گونه مراکز غیر مجاز هستیم. شاید بتوان علت ترویج آنها را در واکاوی فرهنگ جامعه جست. اگر یک بیمار سرطانی و دیابتی و هر بیمار دیگری را در یک مرکز به زنجیر ببندند، قطعاً سر و صدای وزیر بهداشت و مجلسیان بالا میرفت و در نهایت وزیر مربوطه استیضاح میشد. اما متأسفانه افراد جامعه معتاد را بیمار نمیدانند و همین نگاه باعث شده تا مراکز غیر مجاز به فعالیت خود ادامه دهند.
شاید این نوع نگاه به دلیل کم بودن آگاهی مسؤولان باشد؟
زمانی که مرکزی غیر بهداشتی مبادرت به طبخ غذا کند وزارت بهداشت به سرعت آن محل را پلمب میکند، اما در جایی که روی انسانها رفتارهای غیر بهداشتی و انسانی انجام میدهند هیچ حساسیتی وجود ندارد. وزارت بهداشت، نیروی انتظامی و قوه قضائیه هر سه در این مورد مسؤولیت دارند و باید آگاهی خود را در این زمینه بالا ببرند.
در کمپهای غیر مجاز به جز حمام آب سرد، به غل و زنجیر کشیدن و. . . چه کارهایی انجام میدهند؟
ما در بعضی کمپها متوجه شدهایم که نه تنها به فرد معتاد کمک نمیکنند بلکه آنها را به ورطه نابودی میکشانند. به عنوان مثال، افرادی که شیشه مصرف میکردند به آنها استفاده از هروئین و کراک را پیشنهاد میکردند. طبق قانون از زمانی که مرکز دارای مجوز میشود مرجع صادر کننده مجوز باید در آن مرکز نظارت کند. بنابر این مرکزی که دارای مجوز نیست و غیر قانونی است قانوناً نباید بر آن نظارت شود بلکه باید تعطیل شود. اخیراً لیست مراکز غیر مجاز توسط دستگاههای مختلف جمعآوری شده است اما برخورد خیلی جدی نیست و شاهد تعطیلی تعداد بسیار اندک این مراکز هستیم.
