معصومه کشاورز-امید به زندگى که یکی از مهمترین شاخصهای توسعه سلامت به شمار میرود یک واحد آمارى است که بیانگر زنده ماندن افراد به طور متوسط در یک جامعه است.
کشورهاى ژاپن، هنگکنگ، ایسلند و سوییس با میانگین ۸۰ سال در صدر کشورهاى داراى بیشترین میزان امید به زندگى هستند.
میانگین سن امید به زندگی در کشورهای توسعه یافته در زنان 84 و در مردان 78 سال و در کشورهای توسعه نیافته در زنان 67 سال و در مردان 65 سال است که متوسط این سن در کل جهان، 72 سال برای مردان و 76 برای زنان اعلام شده است.
روز گذشته سید شهابالدین صدر، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی از افزایش سن امید به زندگی در ایران از 57 سال به 72 سال خبر داد. بنا به گفته صدر، افزایش 15 ساله میانگین سن امید به زندگی در ایران را باید در بهبود شاخصهای سلامت جامعه در سالهای پس از انقلاب دانست و ارتقای بهبود در این شاخصها را نیز باید ثمره تلاش جامعه پزشکان و پژوهشگران داخلی به شمار آورد.
سازمان بهداشت جهانی درباره ایران چه میگوید؟
بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی از ارزیابی کیفی نظام سلامت ایران، شاخص امید به زندگی در مردان ایرانی 67 سال و در زنان 71 سال است. با این وصف، آمار ارائه شده از سوی رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس درخصوص شاخص سن امید به زندگی در ایران رابطه نزدیکی با واقعیت دارد و میتوان به آن استناد کرد.
چرا سن امید به زندگی در ایران 15 سال افزایش یافته؟
عوامل مختلفی را میتوان برای این افزایش عنوان کرد. دکتر مهرداد قاسمی، کارشناس مسائل اجتماعی در گفتوگو با «جوان»، تشکیل خانههای بهداشت و مراکز درمانی در تمامی بخشها و روستاهای محروم، طرح بسیج عمومی برای ریشهکنی برخی بیماریها، واکسیناسیون عمومی، کاهش مرگ و میر مادران و نوزادان، افزایش تعداد بیمارستان ها، تجهیز مراکز درمانی به پیشرفتهترین تکنولوژی ما و فناوریهای روز دنیا و استفاده از روشهای نوین درمانی در ایران را از مهمترین دلایل ارتقای میانگین سن امید به زندگی در ایران دانست.
سید شهابالدین صدر، رئیس کمیسیون بهداشت مجلس نیز در بیان دلایل بالارفتن میانگین سنی امید به حیات در کشور معتقد است: توسعه سازمانهای خیریه و مردمنهاد در زمینه سلامت، تولید بیش از 95 درصد نیاز دارویی کشور توسط تولیدکنندگان داخلی، مطالعات و پژوهشهای کاربردی در زمینه سلولهای بنیادین و روی آوردن به تحقیقات نانوبیوتکنولوژیک، رشد چشمگیر جراحیهای پیوند اعضا و ارتقای سطح دانش و آگاهی مردم در زمینه بهداشت و پیشگیری و ... از دیگر دستاوردهای پزشکی کشور در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی است که نقش بسزایی در ارتقای میزان امید به زندگی ایرانیان داشته و دارد.
سی و یک سال پیش سن امید ایرانیها 57 سال بود
آنگونه که از لابهلای آمار و اسناد به دست میآید در سال 57 میانگین سن امید به زندگی در ایران، 57 سال بوده که یک میانگینی نگرانکننده به شمار میآید. در سال 82 نیز، سن امید به زندگی در مردان ایرانی 67 و در زنان 70 سال اعلام شد.
پستی و بلندی امید به زندگی در نقاط کشور
به طور طبیعی، در هر کشوری برخی نقاط نسبت به بخشهای دیگر میزان امید به زندگیشان بیشتر است. بر اساس آخرین نتایج تحقیقات وزارت بهداشت بر مبنای محاسبات ریاضی در سال 75، تهران و گیلان بالاترین و سیستان و بلوچستان پایینترین سن امید به زندگی را دارا بودند که به طور طبیعی این آمار پس از گذشت 14 سال تغییرات اساسی داشته است. بنابراین این نیاز احساس میشود که وزارت بهداشت باید برای ارائه آمار جدید در این رابطه به تفکیک استانهای کشور دست به کار شود.
