جمهوری اسلامی ایران همچون کشورهای در حال توسعه نزدیک به دو دهه است که به اهمیت تناسب میان استراتژی اقتصادی و سیاست خارجی پی برده و جهت محقق کردن برنامههای همگونسازی میان دو رکن استراتژی (سیاست + اقتصاد) ایران اسلامی به فعالسازی دیپلماسی خود در مناطق حساس جهان به ویژه در منطقه آمریکای لاتین و آفریقا مبادرت کرده است. استراتژیستهای این مرز و بوم به خوبی و با تجربه فهمیدند که جهان تنها اروپا و آمریکا نیست بلکه باید افقهای تازهای بر روی سیاست خارجی گشود. در موریتانی نیز شرایط نوینی و افقهای تازهای پدید آمده و رئیسجمهوری منتخب مردم آقای محمد ولد عبدالعزیز سیاست خارجی کشورش را متحول ساخته و محدودیتهای سیاستهای انزواگرایانه رژیمهای گذشته نواکشوت(پایتخت موریتانی) را در هم ریخته و به دنبال کشف افقهای تازهای حرکت میکند. تحرک دیپلماتیک ولد عبدالعزیز با شعارهای انتخاباتی او (زدودن فقر و محرومیتهای اجتماعی و اقتصادی) و سیاست داخلیاش (تأکید بر برنامههای توسعه ملی پایدار) همگونی و هماهنگی دارد.
تلاشهای رئیس جمهور موریتانی جهت ایجاد هارمونی میان برنامههای توسعه و فقرزدایی در کشورش و سیاست خارجی این کشور، حتماً ثمربخش خواهد بود.
نخبگان موریتانی از جمله ولد عبدالعزیز پس از نیمقرن تجربه (در سال 1960 استقلال موریتانی از استعمار با گسترش نهضت ملی محقق شد) به خوبی درک کرده که کشورش نباید اسیر سیاستهای واشنگتن – پاریس و قربانی کشمکشهای بحران مزمن صحرای باختری (از 1975 تاکنون این بحران از بن بست خارج نشده است) باشد.
اینک رئیسجمهوری موریتانی با سفرش به ترکیه و ایران به دنبال گشایش افقهای نوینی به روی سیاست خارجی کشورش است. این تلاشها در راستای استفاده از ظرفیتهای قدرتهای جدید جهانی است. گرچه این کشور در پرتو و آیینه اطلاعات و آمار بانک جهانی و صندوق جهانی و مراکز سرمایهداری، جزو کشورهای فقیر و محروم است ولی سواحل ممتد این کشور و تنوع منابع و ذخایر زیرزمینی آن و هجوم کشورهای اروپایی به ثروت زیرزمینی و شیلاتی آن، نشانگر واقعیتها و حقایق دیگری است.
غرب با تسلط بر رسانههای گروهی سعی دارد کشورهای آفریقایی را فقیر و قحطزده نشان دهد تا به استعمارگری خود در این قاره ثروتمند ادامه دهد. تهران و نواکشوت هرکدام دارای ظرفیتهای خوبی هستند و هر دو میتوانند به نیازهای اقتصادی و توسعهای خود پاسخهای مناسبی دهند. موریتانی جهت استفاده از ثروتهای زیرزمینی و شیلاتی نیاز به سرمایه و تجربه ایران اسلامی دارد.
تهران که کمک به مسلمانان را سرلوحه سیاست خارجی خود میداند در این رهگذر تلاش میکند همچون شریکی مطمئن وارد عرصه اقتصاد و برنامههای توسعه و زیرساختارسازی موریتانی شود. روابط دوجانبه در چند سال اخیر شاهد پیشرفت و ارتقای سطح بوده و تهران و نواکشوت عزم این را دارند که روابط میان دو کشور را (موریتانی تحت تأثیر رژیم بعثی عراق و لابی آن در دوران جنگ تحمیلی روابطش را با تهران قطع کرد) به محاق فراموشی بسپارند و افقهای تازهای بر روی روابط دوجانبه باز کنند. مقامات موریتانی با سفرشان به تهران بار دیگر اهمیت و جایگاه منطقهای و بینالمللی ایران اسلامی را برای افکار عمومی جهان به نمایش گذاشتند و همچنین به شایعات و دسیسههای صهیونیستی مبنی بر سردی روابط و اختلاف میان ایران اسلامی و برادران عرب خود، خط بطلان کشیدند.
