حبیب ترکاشوند- اگر تمامی انقلابهای مهم جهانی را با نگاه موشکافانه بررسی کنیم خواهیم یافت که در تمامی آنها روش مبارزه برای ساقط کردن رژیم حاکم ترسیم شده بود اما کمتر میتوان در میان آنها یافت که ساختارهای حکومتی که قرار است بر ویرانی آن حکومت سابق ساخته شود مشخص باشند. برای همین امر این نهضتهای بزرگ در دوران سلبی کارنامه موفقی از خود به جای گذاشتهاند اما وقتی که توانستهاند حکومت سابق را سلب کنند در روش ایجابی موفقیت خاصی نداشتهاند. ساختارهای جدید بیشتر مبتنی بر احساسات انقلابی، تقلید کورکورانه از جوامع دیگر بدون در نظرگیری بافت، جغرافیا و باورهای جامعه خودی و فاقد تئوری و استراتژی محکم و قوی بوده است. در عصر حاضر که جهت حرکت تمامی جوامع پیشرفته و جهان سوم به سوی سکولاریسم، لیبرال دموکراسی و در یک کلام حاکمیت غیرالهی پیش میرفت به یکباره نهضتی عظیم در مرکز خاورمیانه به وجود میآید که 180 درجه خلاف این جریان سراسری عالم عقربههای خود را تنظیم کرد. مؤلفه خاص این نهضت که آن را از سایر انقلابهای دیگر جهان متمایز میکرد استراتژی خاص این انقلاب برای ادامه مسیر بود. این نهضت تنها نهضتی است که جهانبینی، چهارچوب قانون اساسی، شیوه رهبری و ساختارهای حاکمیتی آن از همان ابتدا مشخص شد و تاکنون دستخوش تغییرات خاصی نشده است.یکی از استراتژیهای خاص انقلاب اسلامی ایران تکیه بر مردم در مقابله با سختیها و بحرانهای خارجی و داخلی است. چه بسا اگر این حضور مردمی و این تکیهگاه نبود با مخالفتهایی که با این رژیم به خاطر ماهیت آن میشد، نمیتوانست حتی شش ماه دوام بیاورد. همانگونه که رهبر معظم انقلاب روز سهشنبه در دیدار مسؤولان شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی متذکر شدند: «انقلاب اسلامی یک حقیقت برخاسته از سنت الهی است و تا هنگامی که متکی بر ایمان، عشق و علاقه مردم است قدرتهای جهانی اگر با یکدیگر نیز متحد شوند نمیتوانند صدمهای به این انقلاب و مردم وارد کنند.»با این تحلیل رهبر فرزانه انقلاب قدرت ژئوپلتیک نظام اسلامی در عرصه جهانی منوط به سلاح، همپیمانان بینالمللی، قدرت اقتصادی و قدرت علمی شمرده نشده هر چند آنان نیز در جای خود مؤثرند اما مؤلفه قدرت جمهوری اسلامی پیوند عاطفی بین باورهای مردم و ساختارهای نظام دانسته شده است. از نمادهای خاص این استراتژی نظام حضور مردم در خیابان ها و در مناسبتهای مختلف به پشتیبانی از آرمانهای آن است که در تمام جهان ایران را طی 30 سال گذشته با این تجمعات عظیم میشناسند و حتی این حرکت به سایر کشورها نیز تسری پیدا کرده و آنان نیز از این استراتژی مردم ایران برای خود بهره میبرند. 22 بهمن به عنوان سالروز پیروزی انقلاب اسلامی از آنجا که نماد پیوند مردم ایران با جمهوری اسلامی و آرمانها و ساختارهای آن است در قله این تجمعات روتین سالانه قرار دارد و هر ساله رسانههای غرب حجم زیادی از تبلیغات خود را صرف منصرف کردن مردم از حضور در این تجمع باشکوه میکنند تا بتوانند از فردای آن تحلیلهای القایی خود را به خورد مخاطبان بدهند و مردم ایران را بریده از نظام معرفی کنند.امسال پس از تحولات بعد از انتخابات ریاستجمهوری، این همایش عظیم ملی که نماد عظمت، شکوه و قدرت ایران زمین است و با توجه به حساسیت پیش آمده، این رویداد از اهمیت مضاعفی برخوردار شده است.با این حساسیت این رسانهها به کمک دوستان داخلی خود از هماکنون القائاتشان را برای به حاشیه کشاندن این مانور عظیم شروع کردهاند و سعی دارند حتی شده درصدی از جمعیت هر ساله را از آن بکاهند تا تئوریهای بعدی خود را عملی سازند اما مردم ایران همانگونه که در 9 دی با کمترین هماهنگی لازم بینظیرترین راهپیمایی ملی را خلق کردند نشان خواهند داد که امسال نیز با شکوهتر از هر سال پاسخ جنگ نرم دشمنان طی چند ماه گذشته را با گامهای استوار خود خواهند داد و باز هم مانند همیشه از غروب روز بیست و دوم رسانههای صهیونیستی و آمریکایی را به اغما فرو خواهند برد.همانگونه که در نهم دی مردم با گرایشهای مختلف سیاسی حتی آنان که به کاندیداهای شکست خورده رأی داده بودند، آمدند تا نشان دهند که گرچه ممکن است در نوع نگاه و سلیقه سیاسی با هم اختلاف داشته باشند اما در دفاع از حیثیت ملی و ایمانی خود هیچ اختلاف سلیقهای ندارند و 22 بهمن را میراث گرانقدر امام کبیرشان میدانند که قابل مصادره به نفع این یا آن جناح نیست بلکه این روز متعلق به همه رهروان راه خمینی(ره) است. آن روز همه میآیند هر کدام با یک سلیقه و با یک رنگ اما همه رنگها در آن تجمع عظیم رنگ میبازد و فقط رنگ پرچم سه رنگ استقلال و آزادگی این سرزمین است که تجلی میکند.