جریان فتنه پس از ناکامی درفاز خیایانی فعالیت های خود،فاز جدید را برای فعالیت برگزیده است.
یک مقام مطلع در گفتگو با «جوان آنلاین»،ضمن بیان مطلب فوق اظهار داشت:فازجدید فعالیت سیاسی جریان فتنه قبل از بیانیه 17 میرحسین موسوی شروع شده و پس از این بیانه شدت گرفته است. سران این جریان معتقدند فاز خیابانی باعث از بین رفتن روحیه حامیان شده وبا توجه به آسیبهای وارده روحی – جسمیبه مردم، موج اعتراضات خیابانی به فاصلهگیری بیشتر با افکار عمومیمنجرخواهد شد.
وی در ادامه افزود:درجمع بندی های انجام شده توسط جریان فتنه تصریح شده است که ایستادگی نظام در برابراغتشاشات، نخبگان و گروههای مرجع را نسبت به ادامه این وضعیت دلسرد ساخته و دامنه نفوذ آنان در تودهها را کاهش داده است. همچنین حمایت رسانههای خارجی و فقدان ارائه قرینههای تقلب و کشته شدن شهروندان، حامیان را بیرمق ساخته و محاسبات هزینه – فایده آنان را به عدم حضور در خیابانها ترغیب ساخته است.
این منبع آگاه در ادامه تصریح کرد که جریان فتنه استراتژی جدید خود را با تعریف در حوزه اغتشاشات جزیره ای به سوی فازسیاسی و برپایه نافرمانی مدنی کلید زده است.
وی با بیان این که این فاز دو هدف اصلی را نشانه رفته است؛ هدف اول را سلب مشروعیت از دولت مستقرعنوان کرد و هدف دوم را نیز تلاش برای ناکارآمد نشان دادن دولت ارزیابی کرد.
وی در رابطه با هدف دوم اضافه کر:دراین بخش تلاش میشود که از فضاها و روزنه ای اجتماعی برای بیان اعتراضات استفاده شده و دولت را به تنشهای روحی در زمینه «قفل شدگی» امور دچارنمایند.
در همین حال ورود به فاز نافرمانی مدنی درحالی صورت می گیرد که در آموزه های موردتاکید جین شارپ عدم همکاری، شامل تحریم ها و اعتصابات، مجموعاً 103 روش و تهاجم های غیر خشونت آمیز نیز با راه کارهای روانی، فیزیکی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی شامل 41 روش را شامل می شود.
از دیگر سو تاکید جریان فتنه همچون عدم همکاری با ادارات دولتی و عدم سپرده گذاری در بانک ها و...که طی روزهای گذشته مورد تاکدی قرار گرفته بخش هایی از این نافرمانی مدنی می باشد،روش هایی که بخش های دیگری از آن عبارت است از:
الف- خودداری و انکار:
1 - دست کشیدن و خودداری از کار(تلاش برای اعتصابات صنفی و تحریک لایههای اجتماعی)
2 - سکوت در برابر مشارکتهای اجتماعی
3 - انکار و نفی شخصیتها و مسؤولان
4 - طرد و تکفیر شخصیت ها ب- عدم همکاری با روندهای اجتماعی، رسوم و نهادها:
1 - تعلیق فعالیتهای اجتماعی
2 - اعتصابات دانشجویی
3 - نافرمانی اجتماعی ج – کناره گیری از نظام اجتماعی:
1 - درخانه ماندن
2 - تحصن
3 - مهاجرت اعتراضی
بی تردید این اقدامات بیانگرآن است که برخلاف فاز اول - که اغتشاشات بهصورت پراکنده دنبال میشد -این بار در این فاز قرار است اغتشاش بهصورت جزیره ای دنبال شده و توان دولت صرف پاسخگویی و مدیریت شرایط شود تا تدبیر امور استراتژیک کشور.
