وزرای خارجه ایران، پاکستان و افغانستان شنبه آینده به فاصله 10 روز مانده به کنفرانس بینالمللی لندن یک نشست سه جانبه در اسلامآباد برگزار خواهند کرد؛ نشستی که به احتمال زیاد حول محور بحران افغانستان خواهد چرخید، برگزاری این نشست سه جانبه به فاصله کوتاهی قبل از کنفرانس بینالمللی افغانستان، از چند جهت حائز اهمیت زیادی است. برگزاری این نشست نشان دهنده نزدیکتر شدن دیدگاههای اسلامآباد و کابل به تهران در شرایط جدید منطقهای و بخصوص در آستانه کنفرانس لندن است. در یک طرف داستان پاکستانیها قرار دارند که از استراتژی جدیدی که باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا برای برخورد با چالش افغانستان مطرح کرد، چندان راضی به نظر نمیرسند و معتقدند اوباما آن طور که باید نقش اسلامآباد را در استراتژی خود برجسته نکرده است. این نگرانی پاکستانیها در همان روزهای اول اعلام استراتژی اوباما ابراز شد، به طوری که وزارت خارجه پاکستان از این استراتژی و تأیید دوباره شراکت آمریکا و پاکستان در جنگ علیه افراطگرایی استقبال کرد ولی باید شفافسازی بیشتری درباره این استراتژی صورت بگیرد. نگرانی پاکستانیها این است که افزایش نیروهای آمریکایی باعث شود که شبهنظامیان به سمت پاکستان سوق پیدا کنند. از طرف دیگر اسلامآباد نگران این است که جنگی که آمریکا با طالبان شروع کرده، باعث شود که حاکمیت سرزمین پاکستان زیر پا گذاشته شود و نهایتاً نارضایتیهای داخلی در این کشور را افزایش دهد. این موضوع را میتوان به طور آشکار در سایه حمله هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی ملاحظه کرد.
دولت کرزای نیز دل چندان خوشی از استراتژی نظامی آمریکا ندارد، استراتژیای که با قیمت حاکم شدن یک دولت ضعیف در کابل تمام میشود. گفته میشود که اوباما قبل از اعلام استراتژی خود طی تماس تلفنی با حامد کرزای تبادل دیدگاه کرده است. ولی خود افغانیها میگویند که این تبادل نظر چیزی فراتر از یک انتقال ساده دیدگاهها نبوده است.
مجموعه این عوامل به همراه اختلافنظرهایی که اروپاییان در آستانه نشست کابل با آمریکا پیدا کردهاند، فرصتی طلایی در اختیار تهران قرار داده تا نقشی برجستهتر در کنفرانس لندن به دست بیاورد، نقشی که میتوان از مزایای آن به سود چارچوبهای کلان سیاست خارجی ایران در منطقه بهره برد.
