راهبرد ناامیدسازی

به ازای هر نفری که جهت تخریب اموال عموم و فحاشی به خیابان‌های تهران می‌آید صد سایت و ماهواره خبری نوید سرنگونی نظامی جمهوری اسلامی را می‌دهند! یعنی اگر 100 نفر وارد خیابان شوند 1000 سایت و وبلاگ به صورت همزمان و کلیشه‌ای، سرنگونی نظام جمهوری اسلامی را سر می‌دهند. نکته‌ای که در این شگرد وجود دارد و نباید مورد غفلت قرار گیرد این است که دشمن در عملیات روانی و رسانه‌ای خود «نمود» را صدها برابر «بود» جلوه می‌دهد تا بتواند عملیات مرعوب‌سازی را انجام دهد. هدف این اقدام و راهبرد، ایجاد ارعاب و ناامید ساختن نیروهای مؤمن به انقلاب اسلامی است. در انقلاب مخملی صربستان، یک کامیون برگه A4 را از غرب وارد صربستان کردند که فقط یک جمله کوتاه روی هر برگ نوشته شده بود. این جمله فقط دو کلمه بود که:«او می‌رود» و حدود 200 دانشجو را استخدام کرده بودند که این برگه‌ها را در سراسر صربستان توزیع نمایند. برگه‌های مذکور، در آسانسورها، ترمینال‌ها، دستشویی‌های عمومی، قهوه‌خانه‌ها، دانشگاه‌ها، مدارس و... نصب شد و بالاخره او (رئیس‌جمهور صربستان) رفت و نقشه غرب عملی شد. هم دولتمردان غربی و هم مارتین لوترهای وطنی در تطبیق نظام جمهوری اسلامی و مؤلفه‌های انسجام بخش آن با کشورها و ملت‌های دیگر دچار اشتباه شده‌اند. بنابراین تصویری از نظام جمهوری اسلامی به نمایش می‌گذارند که گویی با آتش زدن چند بانک و سطل زباله، در‌های خود را به روی گوردون براون و اوباما و سارکوزی می‌گشاییم. در تحلیل شرایط نظام جمهوری اسلامی دو مسأله اساسی را نباید از نظر دور داشت و بدون توجه به این دو مؤلفه اساسی نمی‌توان رمز ماندگاری و استمرار نظام جمهوری اسلامی را پیدا کرد. در تجربه گذشته انقلاب اسلامی، دنیای غرب از یاد برده است که ملت ایران با دست خالی با 50 کشور جهان در طول هشت سال جنگید. غرب فراموش کرده است که در طول یک سال نظام جمهوری اسلامی دو کودتا را در سال 59 از سر گذراند و در طی چهار ماه سه رئیس‌جمهور عوض کرد و رئیس قوه قضائیه و مجریه خود را طی دو ماه از دست داد. این آسیب‌ها زمانی بود که با صدام از یک سو و ترورهای پرحجم وکور منافقین در سال 1360 همزمان می‌جنگیدیم. شرایط امروز یک درصد هم از شرایط سال 1360 را شامل نمی‌شود و ملت ایران صحنه‌های شش ماه گذشته را تاکنون جدی نگرفته است. مثل ملت ایران مثل درختی است که گنجشکی بر روی آن نشسته و برخاسته است.ظرفیت‌های بکر نظام جمهوری اسلامی ایران. در حوادث شش ماه گذشته فقط بخشی از نیروی انتظامی که وظیفه ذاتی آن حفظ امنیت است به کار گرفته شد و بسیج نیز که بدنه فعال ملت است برای کاستن از خشونت‌ها، در حد بسیار محدود وارد صحنه شد. پس هنوز ظرفیت‌ها به کار گرفته نشده است. از جمله این ظرفیت‌ها عبارتند از :1- هنوز رهبری انقلاب اسلامی اشاره‌ای نداشته‌اند و مطالبه‌ای از مردم نکرده‌اند و حضور میلیونی مردم در نهم دی ماه بدون اشاره رهبری صورت گرفته است. حال اگر این اشاره صورت گیرد چه اتفاقی می‌افتد؟ 2- اکثر جوانان این کشور بسیجیند و بسیجی یعنی منتظر اشاره‌ مقتدا. ده‌ها میلیون نفر بسیجی آماده‌اند که هر آن، فتنه‌ها را در هم بپیچند، از این ده‌ها میلیون چقدر وارد میدان شده‌اند؟ 3- خانواده‌های معظم شهدا هنوز وارد عرصه نشده‌اند. 4- مراجع تقلید هنوز حکمی صادر نکرده‌اند، ارتش مکتبی و سپاه دشمن‌شناس ما هنوز احساس حضور نکرده‌اند و ملت‌ ما هنوز به خروش نیامده است. اما دشمن همه ظرفیت خود را در عاشورا به کار گرفت، همه این ظرفیت به اندازه مردمی که ظهر عاشورا در دانشگاه تهران مشغول عزاداری بودند، نبود.آشوب درخیابان انقلاب و طالقانی فقط با حضور بخشی از مردم حاضر در مسجد دانشگاه تهران جمع شد. بنابراین نظام جمهوری اسلامی یک درصد هم از ظرفیت معنوی، مادی و انسانی خود به کار نگرفته است و دشمن نیز این را می‌داند. آنچه دشمن انجام می‌دهد فقط جنگ رسانه‌ای است. آنچه در روز چهارشنبه گذشته مشاهده شد نمایی از ظرفیت عظیم ملت بود. کدام ملت، همان ملتی که به فرموده امام راحل، بهتر از ملت رسول الله است و با همه مشکلات موجود در کشور، خواب را از چشم دشمنان گرفته است. ملتی که آرمان صهیونیست‌ها در گستره جغرافیایی از نیل تا فرات را به کشیدن حصار به دور خود در سرزمین‌های اشغالی تبدیل کرد و خواب بنی‌اسراییل در تصرف از نیل تا فرات را آشفته ساخت. ملتی که دودمان پهلوی و صدام را سوزاند، ملتی که در تشییع جنازه امام خویش بیشتر از روز استقبال از وی آمدند و این مفهوم را منتقل کردند که تا روز آخر مانند روز اول هستند.