یک هفته پس از سفر علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی ایران به قاهره و متعاقب آن تحرک دیپلماتیک ایران در سطح منطقه، بنیامین نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی با هدف رویگردان کردن مصر از ادامه تعامل با تهران وارد قاهره شد.
نتانیاهو که پیش از این تلاش میکرد به هر شکلی در روند مذاکرات صلح خاورمیانه مانعتراشی کند این بار با هدف به اصطلاح از سرگیری صلح بین فلسطینیان و اسرائیل به قاهره سفر کرد. نتانیاهو در میان انتقادات شدید گروهها و شخصیتهای اسلامی وارد مصر شد و پس از دیدار با مبارک بلافاصله مسیر تلآویو را در پیش گرفت و در مصاحبه با خبرنگاران باز هم دست پیش را گرفته و تأکید کرد که زمان از سرگیری مذاکرات صلح فرا رسیده است. نتانیاهو که از زمان رسیدن به قدرت در کسوت رهبر حزب لیکود در ماه مارس تاکنون تمامی موانع بر سر راه از سرگیری مذاکرات را خود تراشیده است اینبار در کمال شگفتی ژستی دیپلماتیک به خود گرفت و افزود: امیدوارم تشکیلات خودگردان فلسطین برای ازسرگیری مذاکرات صلح با اسراییل جدی باشد. هر چند این ژست دیپلماتیک کارکردی هم برای تشکیلات خودگردان دارد و میتواند تلاشی در جهت مشروعیتبخشی به آن در مقابل حماس باشد، مشروعیتی که مدتهاست بر سر حمایت تشکیلات از حمله اسرائیل به غزه، تعویق گزارش گلدستون، فسادهای داخلی و همکاری دستگاه امنیتی آن با سازمان جاسوسی آمریکا (سیآیای) زیر سؤال رفته است، اما به باور برخی کارشناسان، نتانیاهو اهداف مهمتری برای سفر به قاهره داشته است؛ معمایی که پاسخ آن در تحرک دیپلماتیک اخیر ایران نهفته است. هر چند سفر علی لاریجانی به قاهره در قالب شرکت در نشست بینالمجالس رخ داد اما ملاقات دوساعته وی با حسنی مبارک سر از کشورهای حاشیه خلیج فارس درآورد امری که مقامات رژیم صهیونیستی را به شدت نگران کرده است.
این نگرانی بیراه نیست. کابینه تندرو رژیم صهیونیستی در حال حاضر با مشکلات داخلی شدیدی روبهروست بهگونهای که بنیامین نتانیاهو بر آن شده است تا با جلب رضایت رقیب سرسختش در حزب کادیما یعنی تزیپی لیونی او را به ائتلاف تندرو خود بکشاند. از سوی دیگر فشار مضاعف اروپاییها علیه ائتلاف تندروی نتانیاهو برای توقف شهرکسازیها و تشکیل کشور مستقل فلسطینی به پایتختی قدس چالش شدیدی را برای دستگاه سیاست خارجی رژیم اشغالگر به دنبال داشته است. تحرک فعال ایران در منطقه آن هم با کشوری مثل مصر که اشتراکات و نقاط تفاهم زیادی با ایران و همچنین پتانسیلهای کافی را برای تشکیل قطب قدرتمند منطقهای با همراهی ایران دارد، به مثابه ضربهای جبرانناپذیر بر پیکره این رژیم است. ائتلاف قدرتمندی که میتواند با همراهی کشورهای منطقه اوضاع اسرائیل را بحرانیتر کند.
