اینکه بخواهیم برای جلوگیری از تاراج و هدررفت بیتالمال و تحقیرهای دائم بینالمللی در فوتبال ایران را تخته کنیم، هرچند خواستهای معقول و بجاست، اما به هر حال اگر بهعنوان یک ورزش آماتور همیشه بازنده هم به فوتبال نگاه کنیم، بالاخره نیاز به تشکیلات دارد. با وجود این میتوان توقع داشت در چند روز مسابقاتی، چون بازیهای آسیایی و رقابتهای المپیک حداقل بیخیال فوتبال همیشه بازنده شد.
این چند روز را بیخیال فوتبال شوید، باور کنید چیزی جز زیبایی و تلاش برای کسب عزت و افتخار برای ایران نخواهید دید. تلاشی که همین حالا مدالآوران رشتههای دیگر ورزشی با جان و دل در حال انجام آن هستند، اما چه سود که ما همچنان گرفتار فوتبال، این افیون تودهها هستیم.
دیروز اتفاق عجیبی افتاد. همزمان با گلباران شدن دروازه تیم امید «گرانقیمت» ایران توسط تیم «دوزاری» کرهشمالی، تلویزیون دیدار نهایی کاراته را پخش کرد و جالب بود که گزارشگر کاراته همزمان با تلاش محمود نعمتی برای کسب طلا، از هواداران فوتبال بهخاطر قطع شدن پخش آن و ندیدن افتضاحی که در حال رقم خوردن بود، عذرخواهی میکرد. جالبتر اینکه حتی وقتی مدال طلای نعمتی قطعی شد باز هم تلویزیون درگیر فوتبال بود.
کاراته طلا گرفت و فوتبال باخت و حذف شد، اما آنکه عذرخواهی میکند کاراته است. چون فوتبال تافته جدا بافته است. حتی اگر آبرویمان را ببرد. حتی اگر سرافکندهمان کند، حتی اگر پولمان را بالا بکشد. راستی چرا باید برای ندیدن افتضاح فوتبال و تماشای طلای خوشرنگ کاراته عذرخواهی شود؟ چون تیم گرانقیمت ایران با بازیکنانی که رقم قراردادشان در مخیله ما هم نمیگنجد، مقابل تیم کرهشمالی که ارزش کل آن مطابق با یک بازیکن ما بود آبکش شد! ولی مهم نیست، چون فوتبال تافته جدا بافته است و همیشه باید از آن تعریف شود.
باور کنید هیچ ایرادی ندارد و به هیچ جا هم برنمیخورد اگر فقط چند روز بیخیال این فوتبال شویم و اصلاً آن را نبینیم. در طول یک سال میشود با فوتبال هر چقدر که بخواهیم تحقیر شویم و ببازیم. میشود هرچقدر که بخواهی هتاکیها و بیاخلاقیها و آبروریزیهای فوتبال را در طول یک سال دید، ولی این چند روز را میشود بیخیال شد و از دیدن تلاش بچههای ملیپوش رشتههای دیگر لذت برد. آنهایی که برخلاف فوتبال حتی وقتی رنگ مدالشان عوض میشود شرمنده مردم میشوند. آنهایی که میشود از دیدنشان کیف کرد. آنهایی که با پیروزیها و مدالآوریهایشان احساس غرور و سربلندی میکنیم. بیایید این چند روز را بیخیال فوتبال بازنده و سرافکنده شویم. فوتبال برای مهدی تاج و دار و دستهاش، معذرتخواهیشان را هم نمیخواهیم، فقط بگذارید ما با افتخارآفرینی ورزشکاران واقعی کشورمان خوش باشیم. فرصت برای تحقیر شدن با فوتبال بسیار زیاد است. پس فعلاً تا پایان بازیهای آسیایی بیخیال فوتبال شوید.
