جوان آنلاین: ۱۷ محکوم به قصاص که در پروندههای جداگانه مرتکب قتل شده و سالها در انتظار اجرای حکم به سر میبردند، با تلاش تیم صلح و سازش دادسرای امور جنایی تهران و گذشت اولیای دم، فرصت بازگشت به زندگی پیدا کردند. چهار نفر از این محکومان در مراسم «پویش بخشایش» آزاد شدند و ۱۳ نفر دیگر نیز پس از طی مراحل قانونی، در روزهای آینده طعم آزادی را خواهند چشید.
مراسم پویش آزادی محکومان به قصاص با حضور ناصر عتباتی، رئیس کل دادگستری استان تهران، در دادسرای امور جنایی برگزار شد؛ پویشی که با تلاش قاضی محمد شهریاری، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران و تیم صلح و سازش شکل گرفت و زمینه آزادی ۱۷ محکوم به قصاص را فراهم کرد. عتباتی در این مراسم با اشاره به ریشه بسیاری از این پروندهها گفت که در مواردی، قتل نه در نتیجه یک تصمیم قبلی، بلکه در پی خشم، هیجان و ناتوانی در کنترل رفتار در لحظهای بحرانی رخ دادهاست؛ لحظهای که میتواند زندگی یک خانواده را برای همیشه دگرگون کند و خانوادهای دیگر را نیز درگیر انتظار اجرای قصاص سازد. او خطاب به محکومانی که با گذشت اولیای دم به زندگی بازمیگردند، گفت این بخشش را فرصتی برای اصلاح، جبران خطا و آغاز دوباره بدانند.
قاضی محمد شهریاری، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران، نیز در این مراسم از فراهم شدن زمینه آزادی ۱۷ زندانی محکوم به قصاص خبر داد و گفت چهار نفر از آنان همان روز آزاد میشوند و ۱۳ نفر دیگر پس از طی مراحل قانونی آزاد خواهند شد. در میان این افراد، دو نفر ۲۴ سال و یک نفر ۲۰ سال از عمر خود را در زندان سپری کردهاند، سالهایی که برای هر انسان میتواند به اندازه یک عمر بگذرد. شهریاری با اشاره به تجربه حضور مستمر در زندان و گفتوگو با زندانیان، از دشواری شرایط زندگی آنان سخن گفت و افزود که در تمام مراحل رسیدگی به پروندهها و اجرای احکام، صلحیاران تلاش میکنند زمینهای برای جلوگیری از اجرای حکم فراهم شود.
آرزوی کربلا بعد از ۲۵ سال
یکی از مردانی که حالا در آستانه آزادی قرار گرفته، بیش از ۲۵ سال از زندگی خود را پشت میلههای زندان گذرانده است. او از پرونده قتلی میگوید که ۲۵سال قبل در جریان سرقت از یک صراف رخ داد و به مرگ صاحب صرافی انجامید و حالا در آستانه ۵۰ سالگی، بزرگترین آرزویش ساده است: راه افتادن به سمت کربلا. میگوید سالها هر هفته با ترس از قرار گرفتن نامش در فهرست اجرای حکم زندگی کرده و حالا که قرار است پس از ۲۵ سال آزاد شود، میخواهد به محض باز شدن در زندان، راهی کربلا شود، سفری که سالها آرزویش را داشته است.
سفر به مشهد
محکوم دیگری که چهار سال از زندگیاش را در زندان گذرانده، میگوید حادثهای که منجر به گرفتاری او شد در جریان یک نزاع و برای حمایت از یکی از دوستانش رخ داد. او میگوید پس از صدور حکم قصاص، شبهایش با کابوس گذشت و حتی یک بار تا پای چوبه دار رفت و دوباره به زندگی بازگشت. در زندان به قرآن پناه برد، بارها آن را ختم کرد و بخشهایی از آن را حفظ کرد. خودش میگوید باور دارد حفظ قرآن و توبه، او را نجات داده است. اما شاید مهمترین بخش روایت او، تصمیم خانواده مقتول باشد؛ اولیای دم بدون دریافت پول رضایت دادند و تنها از او خواستند مسیر زندگیاش را تغییر دهد، مدتی از تهران دور باشد و دیگر به سمت خلاف نرود. حالا این مرد میگوید نخستین مقصدش پس از آزادی، مشهد است، جایی که میخواهد همراه دوقلوهایش برود، فرزندانی که سالها چشمانتظار بازگشت پدرشان بودهاند.
کمک به کنترل خشم
در میان آزادشدگان، مردی هم هست که پیش از وقوع جنایت، مربی بوکس بود و هفت سال در انتظار قصاص ماند. او از یک درگیری خیابانی میگوید، مشاجرهای که در چند لحظه به خشونت کشیده شد و ضربهای که در اوج خشم وارد کرد، جان یک انسان را گرفت. حالا نگاهش به زندگی تغییر کردهاست. میگوید اگر آزاد شود، میخواهد به افرادی کمک کند که مانند خودش در یک لحظه خشم مرتکب جنایت شدهاند تا شاید برای آنان نیز فرصتی برای جبران فراهم شود.
کنار خانواده
مرد دیگری که پس از ۲۱ سال از انتظار قصاص رها شده، هنگام وقوع حادثه دختری سهماهه داشت. درگیری با یکی از همسایگان، در نهایت به قتل انجامید. او و برادرش ابتدا هر دو در این پرونده به قصاص محکوم شدند.
برادرش بعدها با اعاده دادرسی، از قصاص رهایی یافت، اما او سالها همچنان زیر حکم قصاص ماند. در تمام این سالها، دخترش بزرگ شد، از نوزادی که پدر هنگام ورود به زندان در آغوش داشت، به دختری ۲۱ ساله و دانشجوی رشته مامایی رسید، بیآنکه پدر بتواند سالهای کودکی و نوجوانی او را از نزدیک ببیند. حالا پس از ۲۱ سال، خانواده مقتول رضایت دادهاند و این مرد میگوید بزرگترین آرزویش این است که باقی عمر را در کنار همسر و دخترش زندگی کند و نبودنهای سالهای گذشته را جبران کند.
