جوان آنلاین: شکست مقابل ژاپن و عدم کسب سهمیه مستقیم حضور در المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس پایان کار والیبال ایران در رقابتهای قهرمانی آسیا بود. اتفاقی که میتوانست رخ ندهد، اما وقتی میدان را از قبل به ژاپنیها واگذار کرده بودیم، وقتی باور بردن در تیم وجود نداشت، چارهای جز پذیرش شکست نداشتیم.
مطابق جمله کلیشهای «میتوانستیم برنده باشیم»، میتوانستیم ژاپن را ببریم، اما نبردیم؛ ۳ بر صفر باختیم تا حالا آمار باختهای ۳ بر صفرمان مقابل ساموراییها طی چند سال گذشته از دستمان در برود. با اینحال ژاپن شکستناپذیر نیست. این را امتیازهای بهدست آمده و رقابت نزدیک در دستهای سهگانه همین مسابقه آخر به ما میگوید. بله، ما میتوانستیم ژاپن را ببریم، اما باور نداشتیم، درست برخلاف ژاپنیها که حتی وقتی از ما چهار یا پنج امتیاز عقب میافتادند، باور داشتند که برنده بازی هستند و اینگونه شد که ۳ بر صفر بردند و راهی المپیک شدند.
کادر فنی تیم ملی علاوه بر جوانگرایی که بهدرستی در مسیر آن قرار گرفته کار مهم و سخت دیگری هم دارد و آن چیزی نیست جز تزریق باور برنده بودن به تیم ملی و بازیکنان جوان، آن کاری که دو دهه گذشته تنها یک نفر به خوبی انجامش داد، اما جانشینان او نه تنها نتوانستند این باور را حفظ کنند که آن را در تیم ملی از بین بردند. «خولیو ولاسکو»، باور برنده بودن را در والیبال ایران زنده و کاری کرد که ژاپن که هیچ، بزرگان والیبال جهان هم با ترس و لرز مقابل ایران قرار میگرفتند. اما ولاسکو که رفت، انگار این باور را هم با خودش برد و شد آنچه که امروز میبینیم.
روبرتو پیاتزا، مربی کاربلدی است. ابزار جوانی و انگیزه لازم را هم در اختیار دارد. پیاتزا اگر همچنان میخواهد سکان هدایت تیم ملی والیبال ایران را در دست داشته باشد به جای اینکه حرف از ناامیدی بزند باید باور برنده بودن و پیروز شدن را در شاگردان جوانش زنده کند که اگر در این کار موفق شود به دست آوردن سهمیه المپیک حتی در مسیر دشوار پیشرو هم محقق خواهد شد.
ایران هنوز دو فرصت برای حضور در المپیک پیشرو دارد که اولین و مهمترین آن، رقابت قهرمانی ۲۰۲۷ جهان در لهستان است، مسابقاتی که ایران با رسیدن به فینال قهرمانی آسیا حضور خود در آن را قطعی کرده است.
مسابقات جهانی ۲۰۲۷ شهریور و مهرماه ۱۴۰۶ در لهستان برگزار میشود و براساس مقررات فدراسیون جهانی، سه تیم برتر این رقابتها که تا آن زمان سهمیه المپیک نگرفته باشند، جواز حضور در لسآنجلس را به دست خواهند آورد. این قانون یک نکته مهم دارد. ایران برای کسب سهمیه الزاماً نباید در رده سوم جدول نهایی مسابقات جهانی قرار بگیرد. معیار، سه تیم برتر واجد شرایط است. به این معنا که اگر تیمی در جمع سه یا چهار تیم نخست مسابقات جهانی قرار داشته باشد، اما پیش از آن از مسیر قارهای سهمیه المپیک گرفته باشد، سهمیه جهانی به تیم بعدی که هنوز سهمیه ندارد، خواهد رسید.
اگر ایران در مسابقات جهانی ۲۰۲۷ نتواند سهمیه المپیک را به دست آورد، یک فرصت دیگر خواهد داشت. سه سهمیه نهایی مسابقات والیبال مردان المپیک ۲۰۲۸ براساس رنکینگ جهانی فدراسیون جهانی والیبال پس از پایان مرحله مقدماتی لیگ ملتهای ۲۰۲۸ تعیین خواهد شد.
در این مرحله، سه تیم بالاتر در رنکینگ که تا آن زمان سهمیه المپیک نگرفته باشند، جواز حضور در لسآنجلس را دریافت خواهند کرد. بنابراین برای ایران، تنها رتبه کلی در رنکینگ جهانی اهمیت ندارد، بلکه تعداد تیمهایی که پیش از آن سهمیه گرفتهاند نیز در تعیین شانس تیم ملی تأثیرگذار خواهد بود.
اکنون مسیر والیبال ایران تا لسآنجلس بیش از هر زمان دیگری به عملکرد تیم ملی در سطح جهانی وابسته است. به همین دلیل نخستین هدف باید حضور قدرتمند در مسابقات جهانی لهستان باشد. رسیدن به جمع تیمهای برتر این رقابتها میتواند سهمیه المپیک را برای ایران به همراه داشته باشد و فشار مسابقات رنکینگ را از روی تیم ملی بردارد.
