فریدون حسن
والیبال طی یکدهه گذشته کاری کرده که سطح توقعاتمان اینقدر بالا رفته که فقط و فقط برد راضیمان میکند. والیبال ایران هر چند این روزها با آن شگفتیسازی فاصله گرفته، اما هنوز هم میتواند هم شگفتی ساز باشد و هم بزرگی کند.
رقابتهای قهرمانی آسیا جایی است که همه از والیبال انتظار پیروزی داریم. رقبای آسیایی هنوز به ایران به عنوان یک تیم قدرتمند نگاه میکنند تیمی که از لیگ ملتهای والیبال برگشته و شانه به شانه قدرتهای والیبال جهان زده، هر چند که چند سالی است آن نتیجه مطلوب و خوب بهدست نمیآید، اما حضور ایران در سطح اول لیگ ملتهای والیبال مؤید این نکته مهم است که ما همچنان در جمع بزرگان والیبال جهان حضور داریم و این یعنی اینکه باید در آسیا برترین باشیم. شاگردان پیاتزا در رقابتهای قهرمانی آسیا سه هدف دارند. اولین و مهمترین این اهداف بازگرداندن اقتدار و قهرمانی والیبال آسیا به ایران است که چنانچه این هدف محقق شود هدف مهم دوم یعنی کسب سهیمه المپیک ۲۰۲۸ هم محقق شده و در نهایت هدف سوم نیز که سهمیه مسابقات جهانی ۲۰۲۷ هست هم بهدست خواهد آمد. پس بیراه نیست که عنوان کنیم، والیبال با یک تیر میتواند سه نشان را بزند، البته بهشرط آنکه این یک تیر را بهدرستی نشانه برود و شلیک کند تا به هدف بخورد.
تعارفی در کار نیست. کار برای تیم ملی والیبال سخت است. بازگرداندن قهرمانی آسیا به ایران امروز سختتر از گذشته است. به هر حال آسیاییها بیکار ننشستهاند. از ژاپن و چین که بگذریم بقیه هم حالا میآیند تا خودی نشان دهند و ثابت کنند؛ حرفی برای گفتن دارند و این یعنی کار سخت است. تازه وقتی رقبای اینچنینی را پشت سر بگذاریم میرسیم به تیمهای اصلی، ژاپن تیم فوق العاده لیگ ملتها برای کسب سهمیه المپیک میآید. ژاپنیها سهسال پیش جام قهرمانی را در ارومیه از دست ایران خارج کردند و به پادشاهی والیبال ایران در آسیا پایان دادند. حالا وقت آن رسیده که ایران در فوکویاما تلافی کند و در خاک ژاپن قهرمانی را پس بگیرد. تیم ملی والیبال کشورمان از سال ۲۰۱۱ در شش دوره از هفتدوره برگزار شده این مسابقات فینالیست بوده که چهاربار به قهرمانی دست یافته است چنین عملکردی نشان از بزرگی والیبال ایران دارد. حریفان قارهای هم این مهم را خوب میدانند و بیهوده نیست که خودشان را به آب و آتش میزنند تا بتوانند مقابل ایران قدرتنمایی کنند و مثلاً حرفی برای گفتن داشته باشند. رقابتهای قهرمانی آسیا بهترین فرصت برای ایران است. جاییست که والیبال ایران به عنوان یک مدعی حاضر میشود و جایی که رقبا از ابتدا با تصور پیروزی مقابل ایران قرار نمیگیرند و باید از این برگ برنده به خوبی استفاده کرد. یادمان نرود، این مسابقات و کسب نتیجه مطلوب در آن راحتترین و سریعترین راه رسیدن به المپیک است پس باید همت کرد تا هم قهرمانی از دست رفته به ایران برگردد و هم مسیر رسیدن به المپیک دور و دست نیافتنی نشود. والیبال است و یک تیر و سه هدف ارزشمند که میتواند با همین یک تیر محقق شود. قهرمانی آسیا، سهمیه المپک و حضور در جهانی ۲۰۲۷ دم دستمان است بهشرط آنکه خودمان باشیم همان والیبال جسور، بزرگ و شکست ناپذیر.
حساسترین آزمون پیاتزا
دنیا حیدری
روبرتو پیاتزا حالا در نقطهای ایستاده که دیگر فرصت چندانی برای آزمون و خطا ندارد. سرمربی ایتالیایی تیم ملی والیبال که از اواسط شهریورماه دوسال پیش (۱۴۰۳) با عقد قراردادی چهارساله (۲+۲)، وارد ایران شد، اکنون در آستانه مهمترین مأموریت خود قرار دارد. رقابتهای قهرمانی مردان آسیا (۲۰۲۶ ژاپن). جایی که قهرمانی نه فقط یک جام که بلیت مستقیم المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را برای ایران به دنبال دارد.
پیاتزا در ماههای گذشته تلاش کرده، تیمی تازه با ترکیبی از نسلهای مختلف والیبال ایران بسازد. او در لیگ ملتها بارها ترکیبهای متفاوتی را امتحان کرد، بازیکنان جوان را به میدان فرستاد و در برخی پستها دست به تغییر زد تا به ترکیب مورد نظرش نزدیک شود. هرچند که در لیگ ملتها نتیجه آن چیزی نبود که انتظار میرفت و ایران باجود نمایش قابل قبول در برخی مسابقات، نتوانست برتری خود را به نتیجه تبدیل کند، اما مهمترین نکته بعد از کسب تجربه، این بود که پیاتزا منکر اشتباهات و کاستیهای تیمش نشد و سعی در پنهان کردن آن هم نکرد. او معتقد بود، ایران میتوانست در لیگ ملتها مقابل بلژیک و ترکیه به پیروزی برسد. با این حال باوجود کسب نکردن نتیجه دلخواه، از نگاه او، تیم یک قدم رو به جلو برداشت و بازیکنان رشد کردند. رشد و پیشرفتی که حالا قرار است در آسیا به نتیجه تبدیل شود.
پیاتزا در تمرینات تیم ملی نیز تصویری متفاوت از یک مربی صرفاً نتیجهگرا نشان داده است. او ساعتها پیش از شروع تمرین در سالن حاضر میشود، دادههای بازیکنان و فیلم مسابقات را بررسی میکند و سپس با ورود به زمین، کوچکترین جزئیات را زیر نظر میگیرد. از کیفیت سرویس گرفته تا نحوه واکنش بازیکنان در توپهای برگشتی، هیچ چیزی از چشم او دور نمیماند. برای پیاتزا، تیم بودن مهمتر از درخشش فردی است. آنقدر که در یکی از تمرینات صراحتاً به بازیکنان تأکید کرد که قرار نیست هرکدام به تنهایی از پس همه چیز بربیایند و هدف اصلی، یاد گرفتن بازی به عنوان یک تیم است. نگاهی که شاید یکی از مهمترین پروژههای او در تیم ملی باشد. ساختن تیمی که در لحظات حساس مسابقه از نظر ذهنی فرو نریزد. در همین راستا، تغییراتی هم در کادر فنی نیز رخ داده، اما پیاتزا تأکید دارد، جابهجایی مربیان ایرانی روی نیمکت تیم ملی والیبال به معنای بیاعتمادی نیست و اتفاقاً میخواهد تجربهاش را در اختیار تعداد بیشتری از مربیان ایرانی قرار دهد. حالا، اما همه نگاهها به ژاپن است و پیاتزا خوب میداند قهرمانی آسیا دیگر محل تجربه ترکیبهای مختلف نیست. ایران باید در فوکوئوکا تیمی باشد که از نخستین امتیاز تا آخرین توپ، برای برد بازی کند. پیاتزا فرصت بزرگی در اختیار دارد. نسلی که هنوز ظرفیت بالایی برای موفقیت دارد و مسابقاتی که میتواند مسیر المپیک را برای ایران باز کند. او حالا باید نشان دهد قدمی که خودش از آن صحبت میکند، در آسیا به یک جهش واقعی تبدیل شده است.
ژاپن، دغدغه اصلی ایران
اشرف رامین
رویارویی با ژاپن، اصلیترین دغدغه تیمملی ایران در قهرمانی آسیا خواهد بود. در شرایطی که افت والیبال کشورمان کاملاً محسوس است و حتی جایگاهمان در رنکینگ جهانی نیز سقوط کرده، ساموراییها در سالهای گذشته به شکل چشمگیر و خیرهکنندهایی اوج گرفته و به یکی از مدعیان اصلی جهان بدل شدهاند. برگزاری این دوره قهرمانی آسیا در شهر فوکوئوکا و حمایت گسترده هواداران ژاپنی از تیم کشورشان، کفه ترازو را بیش از پیش به سود مدافع عنوان قهرمانی سنگین کرده است. ۱۲ تیم قاره در این رویداد حضور دارند، اما جنگ اصلی برای قهرمانی بین ایران و ژاپن است. توزیع سهمیه بازیهای المپیک لسآنجلس و مسابقات جهانی ۲۰۲۷ حساسیت تورنمنت را بالا برده است. طبیعتاً ایران و ژاپن هم سهمیه المپیک را میخواهند و هم سهمیه جهانی. در مرحله گروهی چین، هند و نیوزلند حریفانمان هستند و میزبان هم با استرالیا، بحرین و عمان مصاف میدهد.
هیچ حریفی را نباید دستکم گرفت و از دست دادن حتی یک ست میتواند سرنوشت تیمها را تغییر دهد. در این بین ژاپن سرآمد همه تیمهای آسیایی است و خودش را به برترین تیمهای جهان نزدیک کرده است. عملکرد خیرهکننده این تیم در لیگ ملتهای امسال همه را شگفتزده کرد. ژاپنی در این دوره هر ۱۲ بازی مرحله گروهی را با پیروزی پشتسر گذاشت و همه رقبای قدرتمند از جمله لهستان، امریکا، فرانسه، ایتالیا و همچنین ایران را شکست داد. در یکچهارم نهایی هم چین را برد و بعد از ۱۳ برد متوالی در نیمهنهایی مغلوب امریکا شد. کسب رتبه چهارم لیگ ملتهای ۲۰۲۶ افتخاری بزرگ برای تیمملی ژاپن است، تیمی که در ردهبندی فدراسیون جهانی رتبه ۶ دنیا را در اختیار دارد. درحالی که ایران به رتبه ۱۹ جهان سقوط کرده است. ساموراییها در لیگ جهانی ۲۰۱۷ چهاردهم شدند و در رده دوازدهم رنکینگ جهانی ایستادند. اما طی ۹ سال اخیر با شیب تند پیشرفت کرده و حتی رتبه دوم رنکینگ FIVB را نیز تجربه کردند. ژاپنیها در دوره گذشته قهرمانی آسیا به سلطه ایران پایان دادند و دهمین قهرمانی آسیا را جشن گرفتند. ۱۰ قهرمانی، چهار نایبقهرمانی و چهارعنوان سومی آسیا در کارنامه تیمملی والیبال ژاپن به چشم میخورد. این تیم در بازیهای ۲۰۲۳ ارومیه و در مقابل دیدگان هواداران ایران، تیم ما را شکست دادند و جام قهرمانی را از آن خود کردند. شاگردان لوران تیلیه این بار نیز قهرمانی آسیا را دستکم نگرفته و پیش از شروع رقابتها اردویی مشترک با برزیل برگزار کردند. آخرین باخت آسیایی ژاپن در رقابتهای قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ مقابل ایران بود و پس از آن هرگز در قارهکهن به هیچ تیمی نباخته است. از سال ۲۰۰۹ ایران و ژاپن تاکنون چهار فینال آسیای برگزار کردند و فقط یک بار ایران موفق به پیروزی در فینالها شده است (۲۰۲۱). در فینالهای ۲۰۰۹، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳ ژاپنیها روی سکوی قهرمانی ایستادهاند.
۱۴ سرباز ایران در ژاپن
دنیا حیدری
سرانجام زمان بررسی و خط خوردن تمام شد و از امروز ۱۴ بازیکن انتخابی تیم ملی باید برای رسیدن به هدف و نتیجه راهی میدان شوند. بلندقامتان والیبال ایران که روزها و هفتهها برای حضوری موفق در مسابقات قهرمانی مردان آسیا به سختی تمرین کردند از امروز باید در ژاپن برای یکی از مهمترین مأموریتهای خود در سالهای اخیر به میدان بروند. به همین دلیل هم بود که پیاتزا بارها و بارها نفرات دعوت شده به تیم ملی را بررسی و لیست خود را بالا و پایین کرد تا سرانجام ۱۴ سرباز ایران برای اعزام به ژاپن را انتخاب کند. ترکیبی که در آن هم نامهای باتجربه دیده میشود و هم بازیکنانی که قرار است بخش مهمی از آینده تیم ملی و والیبال ایران را بسازند. از بین پاسورها، عرشیا بهنژاد و ایلشن داوودیپور دو انتخاب پیاتزا بودند. بهنژاد از چهرههای جوان تیم ملی است که توانایی بازی سریع و استفاده از مهاجمان کناری میتواند به تنوع حملات ایران کمک کند. داوودیپور هم گزینه دیگری است که باید در لحظات حساس، ریتم بازی را کنترل و مهاجمان ایران را در موقعیت مناسب قرار دهد. مصدومیت علی رمضانی پیش از اعزام، معادلات این پست را تغییر داد، مسئولیت این دو پاسور در ژاپن دو چندان شود. در پشت خط زن، بازگشت امین اسماعیلنژاد یکی از مهمترین اتفاقات فهرست است. اسماعیلنژاد در سالهای اخیر نشان داده یکی از مهمترین مهرههای ایران برای امتیازگرفتن از حریف است. بازیکنی با قدرت بالای حمله که حتی میتواند توپهای دشوار و خارج از سیستم را نیز به امتیاز تبدیل کند. البته که در کنار او علی حاجیپور نیز بازیکنی است که میتواند با انرژی و تحرک خود گزینهای برای تغییر شرایط حمله باشد. اما رقابتیترین پست تیم، دریافتکنندههای قدرتی است باحضور مرتضی شریفی، پوریا حسینخانزاده، مبین نصری، اسماعیل مسافر و علی حقپرست. شریفی که تا قبل از بازگشت امین اسماعیلنژاد، کاپیتان تیم بود، با تجربه و توانایی بالا در دریافت و حمله، یکی از گزینههای مهم ترکیب است. حسینخانزاده نیز بازیکنی جوان، اما پرانرژی است که با قدرتی که در حمله و سرویس دارد میتواند کمک بزرگی به تیم باشد. نصری، مسافر و حقپرست هم این امکان را به پیاتزا میدهند که متناسب با شرایط مسابقه، ترکیب را تغییر دهد. خصوصا که در والیبال امروز، دریافت اول مطمئن میتواند به اندازه قدرت حمله اهمیت داشته باشد و داشتن پنج گزینه در این پست، دست سرمربی را بازتر میکند. از بین مدافعان میانی، محمد ولیزاده، سیدعیسی ناصری و محمدنیما باطنی توانستند نظر سرمربی را برای حضور در لیست نهایی جلب کنند، نفراتی که وظیفه آنها فقط دفاع روی تور نیست. آنها در بالا بردن سرعت در حملههای وسط و هماهنگی با پاسورها میتواند برگ برنده ایران مقابل تیمهایی باشد که بازی سرعتی دارند. بیشک ولیزاده، مهمترین گزینه این پست، اما ناصری و باطنی نیز باید در کنار او عمق لازم را ایجاد کنند. برای عقب زمین ایران نیز پیاتزا دست روی محمدرضا حضرتپور و حسین حاجی کلاته به عنوان دو لیبروی والیبال ایران گذاشته است.
لیگ ملتها را فراموش کنید
شیوا نوروزی
سایه عملکرد ضعیف تیمملی در لیگملتهای ۲۰۲۶ هنوز بر سر تیم روبرتو پیاتزا سنگینی میکند و انتظار میرود کادرفنی روی افزایش روحیه، اعتمادبهنفس و خودباوری ملیپوشان بیش از پیش تمرکز کند.
بیست و سومین دوره مسابقات قهرمانی آسیا در شرایطی آغاز میشود که انتظارها از تیم کشورمان بالاست و این درحالی است که بلندقامتان ما دو ماه پیش و در جریان لیگملتها نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. فدراسیون برای تیمملی چند اردوی خارجی در نظر گرفت و ملیپوشان چند هفته زودتر از ایران خارج شدند تا در سه اردوی برزیلیا، بلگراد و کلادوو شرکت کنند. با اینحال بازیهای تدارکاتی درنظر گرفته شده و تمرینات متوالی کمک زیادی به تیمملی ایران نکرد و با شروع لیگ ملتها نتایج ضعیف تیم نیز شروع شد. آخرین بازی کشورمان در این تورنمنت مقابل ترکیه برگزار شد و شاگردان پیاتزا با قبول شکست سه بر یک به کار خود در لیگ ملتها پایان دادند. رتبه چهاردهم در بین ۱۸ تیم شرکت کننده جایگاه خوبی برای والیبال ایران محسوب نمیشود. چراکه تا همین چند سال گذشته تیمملی ما یکی از قدرتهای دنیا بهحساب میآمد. پیاتزا درحالی مسئولیت سنگین تیمملی کشورمان را در قهرمانی آسیا برعهده دارد که بازیکنانش در لیگ ملتها بارها او را عصبانی کردند. تیمملی از ۱۲ بازی خود در مرحله مقدماتی ۹ شکست را تجربه کرد و تنها سه پیروزی سهم ایران از این دوره از لیگ ملتها بود. آرژانتین، کوبا و آلمان تنها تیمهایی بودند که تیم کشورمان نتوانست از سد آنها بگذرد. نکته اصلی اینجاست که نداشتن تمرکز و اعتمادبه نفس بیش از مسائل فنی تیم کشورمان را آزار داد تا جایی که در برخی مسابقات و مقابل حریفان قدرتمند ملیپوشان به یکباره کم میآوردند و با اشتباهات سریالی امتیازات زیادی به حریفان میدادند. در ادامه هم توانایی جبران اشتباهات و امتیازات از دست رفته را نداشتند. پیاتزا تأکید زیادی روی جوانگرایی دارد و با تفکرات او بود که تیمملی ایران در لیگ ملتها با میانگین سنی ۲/۲۳ دومین تیم جوان رقابتها لقب گرفت. حالا باید دید این ترکیب جوان در جدال با رقبای آسیایی چه خواهد کرد و کادرفنی برای موفقیت در آسیا چه برنامهایی دارد. تاکنون ۲۲ دوره والیبال قهرمانی مردان آسیا برگزار شده و ایران در ۱۹ دوره آن حضور داشته است. تیم کشورمان از سال ۲۰۰۳ توانست خودش را به سکوی آسیا برساند و مدالآوری کند. در قهرمانی آسیا ۲۰۰۳ که میزبانی چین برگزار شد ملیپوشان ایران موفق به کسب عنوان سوم قارهکهن شدند. بازگشت تیم کشورمان به سکو ششسال طول کشید؛ در رقابتهای ۲۰۰۹ فیلیپین ایران نایبقهرمان آسیا شد. استارت قهرمانی آسیا از مسابقات ۲۰۱۱ تهران خورد و پس از آن تیمملی کشورمان در مسابقات ۲۰۱۳ دبی دومین قهرمانی متوالی خود را به دست آورد. نایبقهرمانی مسابقات ۲۰۱۵ پس از آن به دست آمد و تیمملی ایران در رقابتهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ نیز قهرمان آسیا شد. دوره گذشته این رقابتها (۲۰۲۳) که در ارومیه برگزار شد تیمملی کشورمان عنوان دومی آسیا را به دست آورد.
مسئولیت سنگین روی دوش کاپیتان
شمیم رضوان
تیم ملی والیبال ایران در آستانه سفر به ژاپن فقط یک فهرست جدید پیدا نکرد؛ یک چهره قدیمی هم با مسئولیتی تازه به تیم برگشت. امین اسماعیلنژاد که پس از یک سال دوباره به اردوی تیم ملی دعوت شده، حالا با تصمیم بازیکنان و تأیید روبرتو پیاتزا، بازوبند کاپیتانی را نیز بر بازو بسته است. تغییری که در فاصله کوتاهی تا آغاز قهرمانی آسیا توجهات را به خود جلب کرده است.
اسماعیلنژاد در حالی به تیم ملی برگشت که سال گذشته به دلیل مصدومیت روزهای دشواری را پشت سر گذاشته بود. او حالا میگوید، شرایط جسمانیاش مناسب است و آماده است تمام توان خود را در اختیار تیم ملی قرار دهد. قطرپاسور ایران که از سال ۲۰۲۱ در تیم ملی بزرگسالان حضور داشته و همراه ایران قهرمانی آسیا را تجربه کرده، سابقه بازی در لیگ ایتالیا و لهستان نیز در کارنامه خود دارد. سابقهای که بیشک تجربه بینالمللی قابل توجهی به کولهبار او اضافه کرده است. اما اتفاق مهم صرفاً بازگشت او به ترکیب تیم ملی بعد از یکسال دوری نبود و انتخاب او به عنوان کاپیتان تیم ملی بود. در پی بازگشت اسماعیلنژاد، مرتضی شریفی را از جایگاه کاپیتانی کنار گذاشته و بازوبند کاپیتانی به او سپرده شد. تصمیمی که گفته شد با نظر مستقیم پیاتزا گرفته شده، اما سرمربی ایتالیایی تأکید داشت که خودش قصد تغییر کاپیتان را نداشته. ظاهراً او از بازیکنان خواسته به صورت مخفیانه نظرشان را درباره کاپیتان و کمککاپیتان اعلام کنند و در نهایت اسماعیلنژاد انتخاب شده تا مرتضی شریفی به عنوان کاپیتان دوم معرفی شود. این انتخاب، اما واکنشهای بسیاری به دنبال داشت. برخی کارشناسان معتقدند تغییر مکرر کاپیتان در فاصله نزدیک به یک رقابت مهم میتواند روی فضای روانی تیم اثر بگذارد. از سوی دیگر، انتخاب اسماعیلنژاد از سوی بازیکنان میتواند نشانهای از اعتماد رختکن به این بازیکن باتجربه باشد. علاوه بر تغییر کاپیتان، طی روزهای گذشته یک بازیکن هم از جمع ملیپوشان خط خورد. یوسف کاظمی که در جمع ۱۵ بازیکن نهایی اردو حضور داشت، برای قهرمانی آسیا از فهرست کنار گذاشته شد. البته پیاتزا البته تأکید کرده کاظمی برای بازیهای آسیایی دوباره به تیم بازمیگردد و حذف او تصمیمی دائمی نیست. کاظمی در روزهای پایانی اردو تنها بازیکنی بود که باید از جمع ۱۵ نفره کنار میرفت تا فهرست نهایی به عدد ۱۴ برسد. پیش از اعلام رسمی، نام چند بازیکن به عنوان گزینههای احتمالی خط خوردن مطرح شده بود، اما در نهایت تصمیم پیاتزا کنار زدن کاظمی بود. حال آنکه گمانهزنیها خبر از خط خوردن اسماعیل مسافر میداد. بازیکنی که به دلیل توانایی که در دریافت دارد پیاتزا تصمیم گرفت در مسابقات قهرمانی آسیا روی او حساب باز کند.
حالا تیم ملی با ترکیبی ۱۴ نفره راهی ژاپن میشود و اسماعیلنژاد باید علاوه بر وظایف فنی، نقش تازهای را نیز ایفا کند. کاپیتانی که بلافاصله بعد از انتخابش به عنوان کاپیتان تأکید کرد که همه بازیکنان سرباز تیم ملی هستند و هدف مشترکشان فقط موفقیت ایران است. بیشک، اما سپردن بازوبند به دست اسماعیلنژاد در واقع آغاز یک مسئولیت تازه برای اوست. مسئولیتی که نخستین امتحانش خیلی زود در ژاپن و در مسابقاتی خواهد بود که یک جام و یک سهمیه المپیک در انتظار قهرمان آن است.
تدارکات ویژه قبل از اعزام
شیوا نوروزی
اردوی برونمرزی روسیه برنامهایی بود که فدراسیون با نظر کادرفنی برای ملیپوشان والیبال درنظر گرفته بود. از آنجا که همه تیمهای بزرگ دنیا قبل از حضور در تورنمنتهای قارهایی، جهانی و المپیک برنامهریزی ویژهایی دارند و حداقل چند بازی تدارکاتی انجام میدهند، تیمملی والیبال کشورمان نیز قبل از اعزام به فوکوئوکا در تورنمنت اوفا روسیه شرکت کرد.
شرایط خاص کشور ورزش را نیز تحتتأثیر قرار داد و برنامهریزی تیمها را دستخوش تغییرات کرد. نیمهتمام ماندن رقابتهای ورزشی از جمله چالشها پس از جنگ بود. لیگبرتر والیبال که به دلیل حملات دشمن متوقف شده بود، نیمهتمام باقی ماند. دوری ملیپوشان از مسابقات تأثیر منفی نیمهتمام ماندن لیگ بود. با اینحال تمرینات تیمملی از اردیبهشتماه و حتی قبل از آنکه روبرتو پیاتزا به ایران بازگردد؛ شروع شد. برگزاری منظم تمرینات تا بازگشت سرمربی ایتالیایی ادامه پیدا کرد و پس از آن هم پیاتزا شخصاً بالای سر شاگردانش ایستاد تا ضعفها را به حداقل برسد. حضور موفق در قهرمانی آسیا و کسب سهمیه المپیک اهمیت زیادی دارد و به همینخاطر است که موضوع دیدارهای تدارکاتی در برنامهها گنجانده شد. طبق برنامه بلندقامتان در آخرین روزهای مردادماه برای برپایی اردوی خارجی و شرکت در تورنمنت چهارجانبه عازم روسیه شدند. در تورنمنت اوفا ایران با سه تیم روسیه، کوبا و بلاروس بازی کرد. در اولین بازی تدارکاتی، تیمملی روسیه که پس از چهارسال تحریم بینالمللی به میدان بازگشته بود موفق شد ۳ بر یک ایران را شکست دهد. در این جدال شاگردان پیاتزا تنها در ست دوم و با نتیجه نزدیک ۲۵ بر ۲۳ روسها را مغلوب کردند.
تقابل با کوبا پیروزی ۳ بر صفر را برای تیمملی ایران به همراه داشت. در جدال دوم ملیپوشان کشورمان در سه ست ۲۵ بر ۱۶، ۲۵ بر ۱۹ و ۲۵ بر ۲۲ کوباییها را بردند تا تنها بردمان در این تورنمنت به دست بیاید. باخت به بلاروس پایان بخش تورنمنت اوفا و نایبقهرمانی ایران در این رقابتها را رقم زد. شاگردان پیاتزا در حالی ۳ بر ۲ مغلوب بلاروس شدند که ست اول را برده بودند ولی بلافاصله در ستهای دوم و سوم نتیجه را واگذار کردند. بعد از پیروزی در ست چهارم، تیم کشورمان با اختلاف ۱۵ بر ۷ مغلوب بلاروس شد. بهنظر میرسد ضعف تیمملی در حفظ نتیجه و روحیه کماکان وجود دارد و انتظار میرود انجام بازیهای تدارکاتی روی برطرف کردن این ضعف تأثیر مثبت بگذارد.
بعد از انجام چند جلسه تمرینی و سنگین دیگر در اوفا، تیمملی عازم مسکو شد و در پایتخت روسیه نیز دو بازی تدارکاتی با تیم باشگاهی دینامو انجام داد. ملیپوشان والیبال از مسکو مستقیماً راهی ژاپن شدند تا قبل از شروع رقابتهای قهرمانی آسیا در فوکوئوکا نیز جلسه تمرینی برگزار کنند.
