سازمان ملل متحد هشدار داد که با وجود بهبود نسبی وضعیت امنیتی در بخشهایی از افغانستان، بحران انسانی در این کشور به دلیل فقر گسترده، خشکسالی و حوادث طبیعی روزبهروز وخیمتر میشود. جوان آنلاین: «اولگا چِریوکو»، سخنگوی دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) در افغانستان، در نشست خبری اخیر خود با اشاره به نتایج بازدیدهای میدانی در استان های مختلف، از وضعیت بحرانی میلیونها افغان خبر داد.
وی با اشاره به پیامدهای تغییرات اقلیمی نظیر سیل، خشکسالی و زلزلههای پیدرپی، تصریح کرد که این حوادث باعث تخریب زیرساختها و نابودی معیشت خانوادههای آسیبپذیر شده است.
به گفته چِریوکو ، بسیاری از مردم افغانستان نه فقط خواهان کمکهای غذایی، بلکه خواستار ایجاد فرصتهای شغلی و منابع درآمدی پایدار برای خودکفایی هستند.
سخنگوی اوچا با تأکید بر اینکه بهبود وضعیت امنیتی لزوماً به معنای ارتقای «امنیت انسانی» نیست، افزود که محدودیتهای اعمالشده بر زنان و دختران، دسترسی آنان به آموزش، اشتغال و مراقبتهای بهداشتی را با چالش جدی مواجه کرده است.
وی همچنین درباره افزایش نگرانکننده سوءتغذیه حاد در میان کودکان افغان هشدار داد.
این مقام سازمان ملل با اشاره به آمار قربانیان درگیریها، اعلام کرد که بین اکتبر ۲۰۲۵ تا پایان ژوئن ۲۰۲۶، بیش از ۱۷۰۰ غیرنظامی در حوادث مرتبط با درگیریها قربانی شدهاند که از این تعداد، حدود ۵۰۰ نفر جان باخته و بیش از ۱۲۰۰ تن مجروح شدهاند.
وی همچنین خاطرنشان کرد که افغانستان از نظر تعداد قربانیانِ «ذخایر انفجاری بهجامانده از جنگ»، در رتبه سوم جهان قرار دارد و بهدلیل کمبود بودجه، برنامههای مینروبی و آگاهیبخشی بهشدت کاهش یافته است؛ موضوعی که جان بسیاری از کودکان و کشاورزان را تهدید میکند.
چِریوکو در پاسخ به سوالی درباره تأثیر کاهش بودجههای بینالمللی بر برنامههای بشردوستانه گفت که این وضعیت باعث شده سازمان ملل و شرکای آن مجبور شوند «با منابعی کمتر، کارهای بیشتری انجام دهند» که این امر تمام بخشهای امدادی ازجمله سلامت، تغذیه و آموزش را تحتتأثیر منفی قرار داده است.
سخنگوی اوچا در خصوص ریشههای بحران در افغانستان تأکید کرد که سازمان ملل به دنبال مقصر دانستن طرف خاصی نیست، بلکه واقعیتهای میدانی را گزارش میکند.
وی تأکید کرد که افغانستان امروز با مجموعهای از بحرانهای انباشته ازجمله فقر مزمن و ضعف در دسترسی به خدمات اساسی مواجه است که برای جلوگیری از وخامت بیشتر آن، نیاز به بسیج فوری جامعه جهانی وجود دارد.