وقتی پهپادهای ایرانی قواعد نبرد با امریکا را بازنویسی میکنند جوان آنلاین: ایران در هر گام از معادلات میدانی، با اقدامات خود، افول تدریجی اعتبار امریکا را در افکار عمومی و عرصه رسانهای به نمایش میگذارد. برخلاف تبلیغات جعلی امریکا بر کاهش توان دفاعی و حتی به ادعای ترامپ بر نابودی توان موشکی و نظامی ایران، مشاهدات میدانی نشان میدهد که ایران نهتنها توان رزمی خود را متناسب با مقتضیات زمانی ارتقا داده، بلکه ذخیرهای از تسلیحات ویژه و رونمایینشده در اختیار دارد که میتواند در مراحل بعدی معادلات را به نفع خود تغییر دهد. در این میان، پهپادهای ایرانی نقش ویژهای در زمینه راهبرد غافلگیری ایفا میکنند.
امیرمحمد اکرمینیا، سخنگوی ارتش جمهوری اسلامی، روز گذشته اعلام کرد که ارتش در عملیات اخیر از نسل جدیدی از پهپادها در مأموریتهای عملیاتی استفاده کرده است که مشخصات و ویژگیهای این پهپادهای جدید متعاقباً در روزهای آینده اعلام میشود. وی حملات پهپادی مشترک ارتش و سپاه را در دور جدید حملات علیه پایگاههای امریکا، به ویژه اردن، دارای تمایز معنادار نسبت به قبل دانست و گفت: «امریکاییها در طول این مدت تلاش کردند بخش قابلتوجهی از تجهیزات و امکانات نظامی خود را به اردن منتقل کنند، با این تصور که از دسترس نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران خارج خواهد بود، اما پایگاههای آنان در اردن نیز هدف حملات پهپادی ارتش و همچنین موشکی و پهپادی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گرفت و خسارات قابلتوجهی متحمل شد.» امیر اکرمینیا با ارزیابی نتایج این درگیریها تأکید کرد: «آثار این حملات امروز بهروشنی در کاهش حجم و گستره عملیاتهای نظامی امریکا در منطقه قابلمشاهده است.»
ورود پهپاد جدید ارتش به صحنه عملیات، نشاندهنده ارتقای چشمگیر ظرفیتهای تولید تسلیحات نظامی ایران در شرایط جنگ و بهرهگیری هوشمندانه از فرصتهای راهبردی برای افزایش توان رزمی است. واقعیت آن است که ایران همزمان با درگیریهای میدانی، مسیر توسعه تسلیحاتی خود را با شتابی فزاینده ادامه میدهد که بیانگر توقفناپذیری روند ارتقای دفاعی است. در حال حاضر، پهپادهای ایرانی از برد عملیاتی بالایی برخوردار هستند و توانایی رسیدن به سرزمینهای اشغالی را نیز دارند.
در این راستا، سخنگوی ارتش با تأکید بر بیاعتمادی به تعهدات امریکا در چارچوب تفاهمنامه، اعلام کرد که نیروهای مسلح از مهلتهای ایجادشده در پی وقفه حملات در سایه تفاهمنامه، برای افزایش حداکثری بازدهی توان نظامی بهرهبرداری کردهاند. وی گفت: «در طول دوره آتشبس و آرامش نسبی حاکم بر میدان نبرد، تلاش کردیم از تمام فرصتها برای افزایش آمادگی نیروهای مسلح استفاده کنیم؛ چه در حوزه تأمین تجهیزات و الحاق سامانههای جدید به سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران و چه در زمینه تعمیر، بازسازی و بازیابی سامانههای آسیبدیده و همچنین تولید تجهیزات جدید.»
یکی از مهمترین نکتهها در دور جدید جنگ، غافلگیری مسئولان امریکایی از سطح آمادگی ایران است. طی روزهای گذشته، یکی از مقامات امریکایی در شبکه ۱۲ اسرائیل اذعان کرد که امریکاییها تصور نمیکردند واکنش تهران به تجاوزات، سریع و مؤثر رقم بخورد. به گفته وی، پس از حمله به پایگاه امریکا در اردن، حملات علیه نظامیان امریکایی در منطقه نهتنها کاهش نیافت، بلکه افزایش هم یافت. علاوه بر آن، ترامپ نیز ضمن طرح این ادعا که اعتماد خود را به ایران از دست داده، اذعان کرد که ایرانیها از توانمندیهایی برخوردارند که آنها را با وجود حملات شدید، همچنان سرسخت و تسلیمناپذیر نگه داشته است.
تیغ برنده پهپاد «حدید ۱۱۰»
پهپاد «حدید ۱۱۰»، نمونهای دیگر از تجهیزات پیشرفته مورد استفاده در جنگ است که عملکرد آن، بازتاب گستردهای در محافل رسانهای داشت. پهپاد «حدید ۱۱۰» با برد مؤثر حدود ۴۰۰ کیلومتری که اکثر پایگاههای سنتکام را پوشش میدهد، بهعنوان سریعترین و رادارگریزترین پهپاد انتحاری ایران، تهدیدی جدی برای نیروهای امریکایی در منطقه محسوب میشود. این پهپاد با ترکیب موتور توربوجت، طراحی پنهانکار و دقت نقطهزن، نهتنها یک دستاورد فنی، بلکه پاسخی راهبردی به تهدیدات منطقهای و فرامنطقهای است و کلیشه پهپادهای ملخی کندرو را شکسته و وارد حوزه انحصاری قدرتهای بزرگ نظامی شده است. به گفته کارشناسان، این ویژگیها، پهپاد «حدید ۱۱۰» را به ابزاری ایدهآل برای انجام حملات غافلگیرانه و انهدام اهداف باارزش و حساس دشمن تبدیل میکند.
روزنامه تلگراف در گزارشی خود، «حدید ۱۱۰» را «مرگبارترین پهپاد انتحاری» توصیف کرده و نوشته که موتور منحصربهفرد آن، سرعت پهپاد را به بیش از ۳۰۰مایل بر ساعت (حدود ۵۱۰ تا ۵۱۷ کیلومتر بر ساعت) رسانده و آن را به سریعترین پهپاد شناختهشده در زرادخانه هوایی ایران تبدیل کرده است. این روزنامه در ادامه نوشته است این سلاح که با موتور جت و طراحی رادارگریز ساخته شده، پیامی روشن برای دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، ارسال میکند. به گفته این گزارش، این پهپاد که در میانه جنگ رونمایی شده، فراتر از یک نمایش قدرت، بیانگر عزم ایران برای پیگیری جنگ و عدم عقبنشینی است.
وبگاه «اینترستینگ اینجینییر» در این زمینه میگوید: «حدید ۱۱۰» میتواند بهعنوان حلقهای حیاتی در زنجیره ضربات دقیق و غافلگیرانه عمل کند؛ همچنین قابلیت ادغام این پهپاد با سایر سامانههای شناسایی و رزمی، امکان اجرای حملات هماهنگ و اشباعکننده پدافند دشمن را فراهم میسازد.
استراتژی بلندمدت برای جنگ طولانی
تحولات پرشتاب غرب آسیا نشان میدهد که مرکز فرماندهی مشترک بین امریکا و رژیم صهیونیستی درصدد کسب پیروزیهای زودبازده هستند؛ به دلیل آنکه استعمار نرم و طولانیمدت میتواند مستعد رویدادهای پیشبینیناپذیر و خنثیکننده در برابر طرحهای توطئه آنها باشد. به همین دلیل، اکنون راهبرد آنها ضربتی، فاقد محاسبات و بدون چشمانداز است. آغاز جنگ علیه ایران بر پایه ناامیدی از کارآمدی طرحهای فشار علیه ایران، چون تحریمها، جنگهای منطقهای، آشوب و فروپاشی از درون قرار داشت. ایالات متحده و رژیم در ابتدا گمان میکردند که با شهادت رهبر معظم انقلاب و حملات ممتد به نقاط و مراکز کلیدی ایران، میتوانند نسخه تسلیم ایران را ظرف حداکثر چند هفته بپیچند. ترامپ در همان روزهای ابتدایی جنگ گفته بود که «میتوانم این عملیات را طولانی کنم و کل کار را به دست بگیرم، یا ظرف دو یا سه روز تمامش کنم و به ایرانیها بگویم: چند سال دیگر میبینمتان اگر دوباره شروع به بازسازی [برنامههای هستهای و موشکیتان]کنید.»
در مقابل اما، ایران استراتژی جنگ طولانیمدت و فرسایشی را انتخاب کرد؛ جنگی نامتقارن که با مدیریت هوشمندانه روی ذخایر تسلیحاتی برای ورود به هر مرحله از جنگ و تحمیل هزینههای گزاف مقطعی، برنامهریزی کرده است.
در گزارش اخیر مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی آمده که کمبود ذخایر تسلیحاتی به چالشی اساسی برای واشینگتن تبدیل شده است. به عنوان نمونه، حدود دوسوم موجودی ۲ هزار و ۳۳۰ موشک پاتریوت ایالات متحده در جنگ با ایران مصرف شده و ذخایر این سامانه پدافندی ارتش امریکا به حدود ۸۰۰ موشک رسیده است. علاوه بر آن، تعداد موشکهای رهگیر تاد که پیش از جنگ تنها ۴۵۲ فروند بود، اکنون به حدود ۲۳۴ تا ۲۷۸ فروند رسیده است. کاهش ذخایر تسلیحاتی تا آن اندازه برای امریکا چالشبرانگیز شده که مجبور شده قید رهگیری برخی از موشکها و پهپادهای ایران را بزند تا بتواند ذخایر خود را حفظ کند. این به این دلیل است که ایران موفق شده با ترکیب حملات پهپادی و موشکی، سامانههای پدافندی امریکا را اشباع کرده و شلیکهایش را از آنها عبور دهد.
در این میان، استفاده از پهپادهای جدید در دور جدید حملات نشان میدهد که ایران برنامه خود را بر بهینهسازی و بازدهی حداکثری حملات پایهریزی کرده است. علاوه بر آن، ایران اثبات کرده که شگفتانههای اعلامنشده و مبهمی برای تداوم حملات دارد که میتواند ضربات غیرقابلانتظاری را همچون حمله به پایگاههای امریکا در اردن به امریکا وارد کند و راهبرد غافلگیری را تثبیت کند.
تحلیلها در گاردین میگویند که امریکا بر برتری در عملیات هوایی و ضربات سریع حساب کرده بود، اما ایران با تداوم حملات موشکی، پهپادی و فشار بر خطوط دریایی، جنگ را به یک نبرد فرسایشی تبدیل کرد. به گفته تحلیلگران، این تغییر باعث شد امریکا نتواند به اهداف سیاسی حداکثری خود مانند تغییر رفتار ایران یا حذف کامل توان موشکی آن دست یابد.