جوان آنلاین: چند روزی است که ارتش تروریستی ایالاتمتحده بر شدت حملات خود علیه کشورمان افزوده و عملاً از تفاهم نامه اسلامآباد خارج شدهاست؛ اینبار، اما تروریستهای امریکایی، آتش جنگ را بیشتر از قبل بر سواحل جنوبی کشور متمرکز کردهاند و انفجارهای گاه و بیگاه در کنار گرمای هوا و قطعی برق وضعیت را در جنوب کشور سختتر از قبل کردهاست. این روزها تصاویری منتشرشده که نشان میدهد حتی آهوهای جزیره خارگ نیز از ترس صداهای انفجار به خیابانها آمده و به مردم پناه آوردهاند.
همزمان با بالا گرفتن آتش جنگ در جنوب ایران، ضدانقلاب که تا دیروز نه تنها نسبت به جنایات امریکایی - صهیونیستی در کشور بی تفاوت بودند، بلکه از آن هم حمایت میکردند، تلاش دارند با سوءاستفاده از این فضا در شرایطی که امریکا عملاً و علناً تفاهمنامه خود با ایران را از ابتدا نقض و حتی رئیسجمهور تروریست این کشور نیز به شکلی علنی خروج ایالاتمتحده از این توافق را اعلام کردهاست با ریختن اشک تمساح برای جنوبیها، دولت را متهم به جنگطلبی و خروج از تفاهم کنند و به شکلی از این آب گل آلود برای خود ماهیگیری کنند. همه این تلاشها در حالی است که اگر به دلیل لقب خونگرمی برای مردم جنوب ایران نگاهی بیندازیم به راحتی متوجه خواهیم شود که چرا همه این تلاشها آب در هاونگ کوبیدن است.
وطن فروشی ایرانیان خارج نشین در جنگ اخیر
پس از انتشار خبر شهادت امام آیتالله سید علی خامنهای در تجاوز امریکا و صهیونیستها و در حالی که همزمان ۱۶۸ کودک نیز در میناب توسط این جنایتکاران تکهتکه شدهبودند، شاهد بودیم که در برخی شهرهای محل سکونت ایرانیان خارج از کشور مانند لندن، لسآنجلس، تورنتو و سیدنی، گروههایی از وطن فروشان تجمعهایی برگزار و شرکتکنندگان به شادی، رقص و برافراشتن پرچم «شیر و خورشید» پرداختند و بی تفاوت نسبت به جنایاتی که در ایران در حال انجام بود، ابراز شادمانی کردند. همزمان برخی چهرهها و فعالان سیاسی سلطنتطلب در خارج از کشور که در رأس آنها فرزند شاه مخلوع بود از حملات نظامی علیه مردم ایران استقبال کردند و آن را فرصتی برای تغییر سیاسی در ایران توصیف کردند و امیدوار بودند این حملات منجر به سقوط نظام جمهوری اسلامی و ورشکستگان سیاسی که سال ۱۳۵۷ توسط ملت ایران از کشور بیرون انداخته شدهبودند، دوباره با تجاوز خارجی بتوانند به کشور بازگردند.
در این میان در شبکههای اجتماعی و برخی تجمعهای وطنفروشان، پیامهایی در حمایت از دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو و تشکر از تجاوزات نظامی آنها به ایران منتشر شد. مواضعی که بازتاب گستردهای در رسانههای غربی پیدا کرد و از سوی سران تروریست امریکا و اسرائیلی نیز مورد استقبال و بازنشر قرار گرفت.
وطنفروشان خارج نشین در ادامه ضمن برگزاری تجمعات یا انتشار بیانیه هایی، هرگونه تفاهم متجاوزان با ایران را مورد نکوهش قرار دادند و خواستار ادامه فشارهای نظامی، سیاسی و اقتصادی علیه ایران شدند و این اقدامات را راهی برای دستیابی متجاوزان به اهداف خود جلوه میدادند. همین افراد امروز، اما به یکباره نگران هوای گرم جنوب شدهاند و به نظام پیشنهاد میدهند زودتر تسلیم شود تا مردم جنوب کمتر سختی بکشند، درخواستی که به ایجاد تفرقه بین جنوب و شمال و شرق و غرب ایران انجام میشود، اما نشان میدهد این افراد نهتنها ایرانی نیستند، بلکه حتی نمیدانند چرا جنوب ایران جان ایران است.
جنوب ایران، جان ایران
جنوب ایران، از سواحل نیلگون خلیج فارس و دریای عمان تا دشتها و نخلستانهای خوزستان، بوشهر، هرمزگان و بخشهایی از استانهای فارس، کرمان و سیستان و بلوچستان، همواره یکی از مهمترین مناطق کشور از نظر تاریخی، اقتصادی و فرهنگی بودهاست. مردمان این سرزمین علاوه بر نقشآفرینی در تجارت، دریانوردی و تولید انرژی، به روحیه میهماننوازی، خونگرمی و احساس تعلق عمیق به سرزمین خود شهرت دارند. این ویژگیها حاصل قرنها زندگی در شرایط اقلیمی خاص، تعامل با فرهنگهای مختلف و تجربه مقاومت در برابر تهدیدهای خارجی است. یکی از بارزترین ویژگیهای مردم جنوب، برخورد صمیمانه و گرم با دیگران است. در شهرها و روستاهای جنوبی، میهمان جایگاه ویژهای دارد و پذیرایی از او نه یک وظیفه، بلکه بخشی از فرهنگ و افتخار خانواده محسوب میشود. این روحیه در آیینهای محلی، جشنها، مراسم مذهبی و حتی روابط روزمره مردم به خوبی مشاهده میشود. شرایط آبوهوایی گرم و زندگی مبتنی بر همکاری اجتماعی نیز در شکلگیری این فرهنگ نقش داشته است. همدلی، مشارکت در حل مشکلات همسایگان و همکاری در فعالیتهای اقتصادی مانند صیادی، کشاورزی و تجارت دریایی، پیوندهای اجتماعی مستحکمی میان مردم جنوب ایجاد کردهاست.
از سوی دیگر جنوب ایران در طول تاریخ بارها در معرض تهدید قدرتهای خارجی قرار گرفته و موقعیت راهبردی خلیج فارس و بنادر جنوبی موجبشده این منطقه همواره اهمیت ویژهای در حفظ تمامیت ارضی کشور داشتهباشد.
مقاومت مردم جنوب در برابر استعمارگران پرتغالی در سدههای گذشته، ایستادگی در برابر نیروهای بیگانه در دورههای مختلف تاریخی و نقش برجسته آنان در دفاع از مرزهای دریایی، نمونههایی از حس مسئولیت و تعلق مردم این منطقه نسبت به ایران است. از رشادت شهید رئیسعلی تنگسیری در برابر تجاوز انگلیسی تا فرماندهی شجاعانه شهید علیرضا تنگسیری در جنگ اخیر نام جنوب را با پهلوانان بی مانند پیوند زدهاست.
در دوران دفاع مقدس نیز استانهای جنوبی، بهویژه خوزستان، خط مقدم مقابله با تجاوز عراق بودند. شهرهایی مانند خرمشهر، آبادان، سوسنگرد و هویزه به نماد مقاومت ملی تبدیل شدند و مردم این مناطق، در کنار نیروهای نظامی و داوطلبان مردمی از سراسر کشور، نقش تعیینکنندهای در دفاع از سرزمین ایفا کردند و ایثار خانوادههای جنوبی در آن زمان و شهدای بسیاری که تقدیم کردند، بخش مهمی از حافظه تاریخی ملت ایران است.
میهندوستی مردم جنوب تنها در میدانهای نبرد معنا پیدا نمیکند، بلکه در زندگی روزمره نیز نمود دارد. هزاران نفر از ساکنان این مناطق در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، بنادر، کشتیرانی، شیلات و تجارت دریایی فعالیت میکنند و با تلاش خود در توسعه اقتصادی کشور نقش دارند.
صیادان، ملوانان، کارکنان بنادر، کارکنان سکوهای نفتی و نیروهای خدماتی و فنی، بخشی از چرخهای هستند که امنیت انرژی و تجارت دریایی ایران را پشتیبانی میکند. بسیاری از این مشاغل با سختیهای فراوان، گرمای شدید، رطوبت بالا و شرایط دشوار محیطی همراه است، اما مردم جنوب سالهاست با صبر و تلاش، این مسئولیتها را بر عهده گرفتهاند.
جنوب ایران مجموعهای از اقوام، گویشها و سنتهای گوناگون را در خود جای دادهاست. فارس، عرب، لر، بلوچ و دیگر گروههای قومی در کنار یکدیگر زندگی میکنند و این تنوع فرهنگی، جلوهای از وحدت در عین تفاوت است. آیینهای دریانوردی، صنایعدستی، غذاهای سنتی و پوششهای متنوع، بخشی از میراث فرهنگی جنوب به شمار میرود. این گوناگونی فرهنگی نهتنها به غنای هویت محلی کمک کرده، بلکه بخشی از هویت ملی ایران را نیز شکل دادهاست.
همچنین در فرهنگ جنوبی خانواده جایگاه ویژهای دارد. روابط خویشاوندی، احترام به بزرگترها و مشارکت جمعی در مناسبتهای مختلف، موجب شکلگیری سرمایه اجتماعی بالایی در این منطقه شدهاست. در زمان وقوع حوادث طبیعی مانند سیل یا زلزله نیز نمونههای متعددی از همیاری و کمکرسانی مردم جنوب به یکدیگر و به سایر هموطنان مشاهده شدهاست.
سخن آخر
سخن آخر اینکه در شرایطی که خونگرمی و میهنپرستی مردم جنوب ایران را میتوان حاصل ترکیب تاریخ، فرهنگ، جغرافیا و تجربههای مشترک دانست. میهماننوازی، روحیه همدلی، تلاش اقتصادی، دفاع از مرزهای کشور و حفظ هویت فرهنگی، از مهمترین ویژگیهایی است که این منطقه را به یکی از سرمایههای اجتماعی و فرهنگی ایران تبدیل کردهاست و همین ویژگیها موجبشده تلاشها برای ایجاد تفرقه بین مردم نقاط مختلف ایران از جمله ایرانیان جنوب کشور مضحک به نظر برسد آن هم در شرایطی که همگان به خوبی دیدهاند وطن فروشان سلطنت طلب چگونه روی خون فرزندان آنها در میناب و لامرد رقصیدهاند و از جنایت امریکاییها علیه ناو دنا و جماران که منجر به شهادت فرزندان آنها در نیروی دریایی شد، ابراز شادمانی کردهاند. در این شرایط باید به همه وطنفروشان یادآوری کرد که میناب هم جنوب است، ولی شما وطنی ندارید که دیروز یا امروز نگران آن باشید.
جوان آنلاین:
