جوان آنلاین: یکی از اهدافی که در شروع جنگ تحمیلی سوم علیه مردم ایران از سوی محور امریکایی_صهیونیستی بمباران شد، مدرسه میناب در استان هرمزگان بود. این استان که ساحل شمالی تنگه هرمز را کاملاً دربرگرفته، اکنون نامی آشنا در سراسر جهان به شمار میآید. هرمزگانیها که در تاریخ معاصر ایران در مبارزه با اشغالگری پرتغالیها، انگلیسیها و سپس تجاوز نظامی عراق بعثی نقش ارزندهای داشتند، در جنگ تحمیلی سوم نیز بسیار خوش درخشیدند و به غیر از مردم غیرنظامی، تعدادی از نیروهای مسلح بومی این استان نیز در حراست از مرزهای آبی کشورمان به شهادت رسیدند.
بیشترین شهید بعد از استان تهران
نکته بارز در بررسی نقش استان هرمزگان در جنگ تحمیلی سوم، تعداد قابلتوجه شهدای این استان نهچندان بزرگ در مقایسه با دیگر استانهای بزرگ و پرجمعیت کشورمان است. صرفنظر از استان و البته شهر تهران که به عنوان پایتخت کشورمان بیشترین بمباران امریکایی_صهیونیستی را متحمل شد، هرمزگان با ۲۶۱شهید، بیشترین شهید بعد از تهران را در جنگ تحمیلی سوم تقدیم کرده است. تنها در فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب، ۱۵۵نفر به شهادت رسیدند که البته در ابتدا ۱۶۸نفر ذکر شده بود. سپس در رویدادهای مختلف نیز این استان شهدای دیگری تقدیم کرد.
شهدایی برای حفظ جزایر
در خلال جنگ تحمیلی سوم، رزمندگان استان هرمزگان برای حفظ جزایری مانند بوموسی که جزء این استان به شمار میآیند، مأموریتهایی متعددی در روی آبهای خلیج فارس داشتند که در خلال این مأموریتها، شهدایی نیز تقدیم شد؛ شهید حجت سعیدآبادی و شهید حسینعلی بنه از جمله این شهدا هستند که روی شناورشان ازسوی جنگندههای دشمن مورد اصابت قرار گرفته و به شهادت رسیدند. بنابراین استان هرمزگان علاوه بر حراست گسترهای از سواحل ایران در جنوب کشور، در حراست از جزایر و نبردهای دریایی نیز شهید داده است.
شهدایی از محرومترین مناطق
بخش قابلتوجهی از منطقه بشاگرد که بین سه استان کرمان، هرمزگان و سیستانوبلوچستان قرار دارد، در استان هرمزگان واقع شده و به این ترتیب میتوان گفت که هرمزگان از جمله استانهای محروم کشور به شمار میرود. بشاگرد از اوایل پیروزی انقلاب به عنوان خواستگاه نیروهای جهادی بوده و چهرههای شناختهشدهای، چون مرحوم حاجعبدالله والی برای رشد و توسعه و خروج این منطقه از محرومیت، تلاش بسیاری کردهاند.
رشادت در اوج محرومیت
یکی دیگر از نکات قابلتوجه استان هرمزگان در مسئله جهاد و شهادت، حضور گسترده رزمندگان هرمزگانی از محرومترین مناطق در جبهههای مختلف جنگ بوده و است. استان هرمزگان در دهه ۶۰ که اوج جنگ تحمیلی اول بود، تعداد قابلتوجهی از جوانانش را نه فقط برای حفظ جزایر بلکه برای حفظ مرزهای غربی و جنوبی کشور نیز راهی استانهایی، چون خوزستان و کرمانشاه میکرد. در آن روزها به دلیل دوری مسافت و همچنین نبود جادههای مناسب، رزمندگان هرمزگانی گاه دو روز طول میکشید تا خود را به استان خوزستان برسانند، چراکه ابتدا باید خود را به یکی از شهرهای بزرگ در استانهای دیگر میرساندند و سپس از آنجا راهی مقصد میشدند. در یک نگاه کلی، هرچند نام استان هرمزگان پس از فاجعه میناب و همچنین مدیریت تنگه هرمز ازسوی ایران، بیشتر شنیده شد، اما این استان از جنگ تحمیلی هشتساله تا وقایعی، چون دفاع از حرم و جنگ ۱۲روزه نیز نقش ارزندهای ایفا کرد و شهدایی از این استان تقدیم شد.
هرمزگانیها از مناطق و شهرهایی، چون بشاگرد، میناب، بندرعباس، بوموسی، جاسک، بسک و... همواره پشتیبان کشور و نظام اسلامی بوده و هستند و خیل شهدای این استان گواهی بر این سخن است.
