جوان آنلاین: انتظار میرفت تیم ملی گام نخست را محکم بردارد و با برتری مقابل نیوزیلند که پایینترین رنکینگ فیفا بین ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی را دارد، شانس صعود از مرحله گروهی را افزایش دهد، اما همان مشکلی که سه سال مدام است بابت آن هشدار داده میشود، یقه تیم ملی را در مصاف با نخستین حریفش در جام جهانی گرفت، بهطوریکه اینبار حتی قلعهنویی هم نتوانست منکر آن شود: «در ۵۰ متر رو به جلو بسیار عالی بودیم، اما تقریباً روی دو موقعیت حریف، دو گل خوردیم. باید آنالیز کنیم تا نقاط ضعف دفاعی ما برطرف شود.» اعتراف قلعهنویی امروز مثل قبای بعد از عید میماند که دیگر بود و نبودش هیچ فرقی نمیکند. او باید پیش از این میپذیرفت که خط دفاع تیم ملی پاشنهآشیل آن است. قبل از آنکه برابر نیوزیلند بهرغم نمایش قابل قبول یوزها، تیم را به چالش بکشد.
تیم ملی مقابل نیوزیلند غافلگیر شد، بهطوریکه نخستین حمله جدی حریف در دقیقه ۷، دروازه بیرانوند را فرو ریخت. گلی که یکی از مهمترین ضعفهای تیم ملی در سالهای اخیر را به رخ کشید. نیوزیلند با یک انتقال سریع از دفاع به حمله و استفاده از فضای خالی پشت مدافعان ایران، ساختار دفاعی تیم ملی را بههم ریخت. گل نیوزیلند صرفاً یک اشتباه فردی نبود، بلکه تصویری تکراری بود از مشکلی که طی سه سال گذشته بارها و بارها بابت آن هشدار داده شده بود. مشکلی که در گل دوم نیز تکرار شد تا ضعف خط دفاعی به شکل محسوسی به چشم آید.
در طول چند سال اخیر تیم ملی ایران بارها روی ضدحملات، ارسال توپ به پشت مدافعان و ناهماهنگی در قلب خط دفاعی آسیب دیده است. مشکلی که نه تنها در دیدارهای دوستانه که در مسابقات رسمی نیز بارها خود را نشان داده، اما مورد توجه قرار نگرفته که اگر گرفته بود، امروز تیم ملی فوتبال ایران با کسب سه امتیاز در صدر جدول گروه G، امیدوار به صعود بود. البته قلعهنویی طی این مدت از زوجهای مختلفی در خط دفاع استفاده کرده تا به بهترین نتیجه برسد. از کنعانیزادگان و خلیلزاده گرفته تا گزینههای جوانتر و حتی استفاده از مدافعانی در پستهای تخصصی، اما آشفتگی در عمق خط دفاع تیم ملی نشاندهنده ناکامی سرمربی در رسیدن به یک ترکیب ایدهآل در این نقطه حساس است. در صحنه گل نیز شجاع خلیلزاده در مهار کریس وود ناکام بود و پس از بههم خوردن آرایش دفاعی، فضای لازم برای نفوذ مهاجم نیوزیلند ایجاد شد تا نخستین حمله جدی حریف به نخستین گل مسابقه تبدیل شود.
اما توقف مقابل نیوزیلند صرفاً به معنای از دست رفتن دو امتیاز حساس در همین گام نخست نیست، به معنای سختتر شدن صعود از مرحله گروهی حتی به عنوان تیم سوم است. صدالبته نمیتوان از درخشش رامین رضاییان در این دیدار چشمپوشی کرد. همچنین عملکرد قابل قبول قائدی که مدافعان نیوزیلند را در زمین خودشان معطل کرد. تیم ملی در این بازی یک مرتبه تیر دروازه حریف را لرزاند و یکبار هم توپ را به تور دروازه چسباند که آفساید اعلام شد و در کل عملکرد قابل قبولی داشت، خصوصاً که دو کامبک نشان داد و بهرغم کارشکنیهای امریکا، تلاش قلعهنویی و دستیارانش برای حفظ انگیزه و روحیه بازیکنان بیثمر نبوده که تیم توانست هر دو باری که عقب افتاده بود خود را جمعوجور کرده و با گلزنی به بازی برگردد. قلعهنویی نیز در پایان این دیدار تیم ایران را مظلومترین تیم تاریخ جام جهانی عنوان کرد و گفت: «دیر آمدن ما به اینجا و دیر سازگاری خیلی روی بازیکنان تأثیر گذاشت. به همین دلیل برخلاف نتیجه، از بازی راضی هستم. رفتار قبل از آمدن به جام جهانی و رفتار کنونی شرایط را سختتر میکند. قصد داشتیم بعد از بازی ریکاوری کنیم، اما اجازه ندادند و باید به تیخوانا برگردیم. تیم ما خیلی مظلوم است، چون نه رئیس فدراسیون را کنار خود داریم، نه مدیر تیم، نه مدیر داخلی و نه مسئول رسانهمان را، بهطوریکه مربیان کارهای مربوط به تعویض را انجام دادند و تمرکز کادرفنی به جای آنکه روی کار فنی باشد، روی کار اجرایی بود!»
