مذاکرات بین ایران و امریکا و با میانجیگری پاکستان به نقطه همیشگی بیتعهدی و بیاعتباری وعدههای امریکا رسید جوان آنلاین: مذاکرات بین ایران و امریکا و با میانجیگری پاکستان به نقطه همیشگی بیتعهدی و بیاعتباری وعدههای امریکا رسید و منجر به توافق نشد. ایران همواره با حسن نیت و پایبندی به تعهدات خود در مذاکرات حاضر میشد، با این حال، این بار نیز مانند گذشته بدعهدی، دروغگویی و مطالبات نامعقول طرف امریکایی مانع از دستیابی به نتیجه مطلوب گردید. قالیباف، رئیس مجلس که در این دور از مذاکرات سرپرستی هیئت مذاکرهکننده ایرانی را برعهده داشت، در پیام خود در شبکه ایکس با یادآوری این خصلت امریکایی نوشت: «پیش از مذاکرات تأکید کردم که ما حسن نیت و اراده لازم را داریم ولی به دلیل تجربیات دو جنگ قبلی، اعتمادی به طرف مقابل نداریم.» وی افزود: «همکاران من در هیئت ایرانی میناب ۱۶۸ ابتکارات رو به جلویی مطرح کردند ولی طرف مقابل در نهایت نتوانست در این دور از مذاکرات اعتماد هیئت ایرانی را جلب کند.» قالیباف ادامه داد: «امریکا منطق و اصول ما را درک کرد و حالا وقت آن است تا تصمیم بگیرد که آیا میتواند اعتماد ما را جلب کند یا نه؟»
امریکا که بعد از حدود ۴۰ روز نتوانسته دستاوردی برای ارائه به افکار عمومی داخلی و جهانی بیابد، اکنون با درخواست مذاکره تلاش میکند تا این رسوایی را لاپوشانی کند.
اتاق فکر دشمنان از ابتدا گمان میکردند که با پیادهسازی عملیات فشرده، حذف فرماندهان ارشد و به شهادت رساندن زعیم عالیقدر انقلاب اسلامی و همچنین تداوم جنگ خیابانی، ایران را به مرحله فروپاشی و تسلیم وادار میکند، اما در عمل ایران بعد از گذشت ۴۰ روز با راهبرد جنگ منطقهای و بستن تنگه هرمز، تنفس دشمن را به شماره انداخت و فشارهای چندجانبه سیاسی و اقتصادی را برای ترامپ ایجاد کرد. بسیاری از تحلیلگران غربی، جنگ را مایه شکست سیاستهای امریکا در قبال ایران میدانستند که تداوم آن، این شکست را عمیقتر و امریکا را بیاعتبارتر میکرد.
برای امریکا، در برابر دیدگان جهانیان، مایه سرافکندگی است که از مهار کشوری عاجز بماند که سالیان سال زیر فشار شدیدترین تحریمها و دسیسههای داخلی تاب آورده و همچنان بتواند قدرت خود را حفظ کند. بر همین اساس، امریکا کانال جنگ را به مذاکرات و فروکش کردن حملات ایران و خسارت به منافعش کشاند. اما در مقابل، ایران نیز با استفاده از فرصت مذاکره تلاش کرد که دستاوردهای میدانی خود را تثبیت کند و از وضعیت استیصال امریکا برای انتفاع و احقاق حقوق گذشته و کنونیاش بهره بجوید.
با وجود این ایران بر اساس تجارب گذشته خود در برجام و سایر مذاکرات دیگر با امریکا، نگاه بدبینانهای به امریکا داشته و دارد و با احتساب این شرایط با کارتهای خود در مذاکره بازی میکند. به همین دلیل بود که زیادهخواهی و درخواستهای غیرمنطقی امریکا از جمله غنیسازی صفر درصد و بازکردن تنگه راهبردی هرمز، مذاکرات را بدون نتیجه به بنبست رساند. این در حالی بود که امریکا تصور داشت با فشار تهدیداتش میتواند مذاکرات را به نفع خود تغییر جهت دهد و با به دست آوردن نتایج دلخواه از مذاکره، وضعیت پیروزمندانهای برای خود در مقابل جهان بسازد.
مذاکرات در بنبست زیادهخواهی امریکا،
اما ایران بر اساس تجارب گذشته میداند که امریکا همواره با نقض تعهدات و بدعهدی نتیجه مذاکرات را به قهقرا میبرد، به همین دلیل، با تأکید روی شروط خود و تضمین مربوط به آن، حاضر نیست شروط خارج از چهارچوب امریکا را وارد مذاکره کند. فارغ از نمونه پربسامد و مفصل برجام، رژیم صهیونیستی به همراه امریکا در میانه مذاکرات در تابستان گذشته، به صورت ناجوانمردانه به سرزمینهای ایران حمله کرد. اما پس از دوازده روز جنگ و عدم دستیابی به اهدافش و تحمل خسارتهای گسترده در سرزمینهای اشغالی، امریکا مجبور به طرح درخواست توقف جنگ شد و ایران نیز این درخواست را پذیرفت و روند مذاکرات ادامه یافت. این برخورد نشانگر آن بود که حتی با وجود بدعهدیهای مکرر امریکا، ایران همچنان حاضر به گفتوگوی جدی بوده است. اکنون نیز امریکا در این مذاکرات تلاش دارد هر آنچه در میدان شکست خورده و به دست نیاورده را در میز مذاکره به دست بیاورد. اما همچون گذشته این رژیم تروریست کارشکنی کرد و با طرح درخواستهای غیرقانونی و غیرعقلانی بار دیگر ثابت کرد حسن نیت ندارد و فقط دنبال زیادهخواهی است.
دستمان روی ماشه است
ترامپ که همواره مذاکره را با چاشنی تهدیدات خود آغشته میکند تا به مطامع خود دست یابد، این بار نیز همراه با نتانیاهو، درست در زمان انجام مذاکرات تهدیداتی را علیه ایران مطرح کرد. با این هدف که با لفاظیها و طرح تهدیدات جدید، مسیر مذاکرات را به نفع خود و خواستههای حداکثری هدایت کند. این در حالی است که امریکا خود ارزیابی آسیبهای چندمنظوره و جلوگیری از تشدید وضعیت ناامن برای خود و رژیم صهیونیستی را بیشتر به مذاکره و توقف حملات ایران نیاز دارد. اما سعی میکند که با زبان تهدید، این نیاز را کتمان کند و روی روند مذاکرات تاثیر گذارد. در سوی مقابل، ایران نیز با آگاهی از خدعه و دروغ دشمنان، همچنان تهدید خود را حفظ کرده و برای هر نوع ماجراجویی جدید از سوی جبهه امریکایی- صهیونیستی اعلام آمادگی کرده و هشدار داده است. این تهدیدات ایران از دو جنبه قابل بررسی است. نخست آنکه این تهدیدات، در برابر تهدیدات امریکا - که میکوشد مذاکرات را با ارعاب به سود خود پایان دهد- مقابله کرده و اثر آن را خنثی میسازد. دوم آنکه این تهدیدات نشان میدهد ایران از تمامی تحرکات میدانی دشمنان خود آگاه است و مذاکرات نمیتواند از شدت این هشدارها بکاهد.
ارکان قدرت ایران همچنان در میدان
ایران در جنگ رمضان، با دو رکن قدرت میدان و قدرت خیابان با دشمنان مواجه شد و اکنون نیز هر دو قدرت بدون هیچ خدشهای، در عرصه مقابله حضور دارند. در همین رابطه قالیباف تأکید کرد: «ما هر آینه، دیپلماسی اقتدار را روش دیگری در کنار مبارزه نظامی برای احقاق حقوق ملت ایران میدانیم و لحظهای از تلاش برای تثبیت دستاوردهای چهل روز دفاع ملی ایرانیان دست نخواهیم کشید. قدردان تلاشهای کشور دوست و برادر پاکستان برای تسهیل فرایند این مذاکرات هستم و به ملت پاکستان درود میفرستم.»
وی در پایان نوشت: «ایران یک پیکر است با ۹۰ میلیون جان. از تمام ملت قهرمان ایران که با توصیه مقام معظم رهبری و با حضور در خیابان پشتیبان فرزندان خود بودند و دعای خیر را بدرقه راه ما کردند سپاسگزارم و به همکارانم در این مذاکرات فشرده ۲۱ ساعته خداقوت میگویم. زنده و پاینده باد ایران عزیز!»