جوان آنلاین: اوضاع گویی از دست آقایان در رفته است. نه صرفا، چون تعداد باختهای اوسمار رسما یک رکورد منفی در این تیم به جا گذاشته و سرخپوشان را رسما از جمع مدعیان قهرمانی دور کرده است. صد البته که اوضاع فنی پرسپولیس در نیمفصل دوم هیچ چنگی به دل نمیزند و این مسئله نه تنها صدای هوادارانی که جایشان روی سکوها خالی است، که صدای مدیریت باشگاه را هم درآورده است. مدیریتی که برای ضرب شست نشان دادن به بازیکنان، بیانیه انتقادی منتشر کرد که در آن از جریمه ارکان تیم و باشگاه خبر میداد.
مشکل پرسپولیس، اما این روزها صرفا به مسائل فنی برنمیگردد و موارد اخلاقی را هم شامل میشود. مشکلات اخلاقی که باوجود حضور امثال کریم باقری و افشین پیروانی در تیم رخ دادن آن اصلا قابل قبول نیست و اگر فکری برای جمع کردن بساط ان نشود، این تیم را با چالشی جدی مواجه میکند. آنهم درست در شرایطی که پرسپولیس بیش از هر زمانی نیازمند تمرکز است. نیازی که انتظار میرود کاپیتانها و بزرگترهای تیم در برآورده کردنش نقش پررنگتری را ایفا کنند.
برخوردهای تند و تیز در زمین بازی را میتوان ناشی از استرس عدم کسب نتیجه خواند و به بهانهای توجیه کرد، اما رفتارهای ناپسند در حین تمرین یا رختکن نه قابل توجیه است و نه قابل قبول. رفتارهایی که تعداد آن این روزها زیاد شده است. آنهم عمدتا از سوی یک بازیکن خاص که باتوجه به جایگاهی که در تیم دارد انتظار میرود اوضاع را کنترل کند نه آنکه خود دلیل برهم زدن نظم موجود باشد.
تغییرات ناگهانی در کادر فنی تراکتور و استقلال، شرایط این دو تیم را مبهم کرده و در چنین شرایطی، پرسپولیس میتواند با ربودن گوی سبقت از رقبای خود، ضمن جبران ناکامیهای گذشته، جایگاه از دست رفته خود را چه در جمع مدعیان و چه صدر جدول بازپس گیرد. اما به شرط آنکه تمام تمرکزش روی مسائل فنی باشد نه حاشیههایی که درگیری بازیکنان باتجربه تیم در جریان بازیها، تمرینات و حتی رختکن ایجاد میکنند. حاشیههایی که تجربه ثابت کرده ضربه آن به مراتب مهلکتر از باختهای متوالی است. با این وجود پرسپولیس درست در روزهایی که انتظار میرود با تمرکز روی مسائل فنی، دنبال یافتن راهحلی برای حل و فصل مشکلات تاکتیکی باشد، اسیر درگیریهای متعدد بازیکنان تیم شده است. درگیریهایی که گفته میشود دیگر حالت فیزیکی به خود گرفته است، شایعهای که اگر واقعیت داشته باشد، میتواند اوضاع را برای این تیم بغرنج کند. چرا که امروز زمان اتحاد است برای جبران فرصتهایی که یکی از پس دیگری از دست رفته، نه زمان روشن کردن شعله تفرقه در تیم. مسئلهای که انتظار میرفت کریم باقری مثل همیشه آن را مدیریت میکرد قبل از آنکه کار بیخ پیدا کرده و خبرش به بیرون درز کند. اما گویا اوضاع در پرسپولیس چنان از دست آقایان در رفته که خبری نظیر سیلی زدن یک بازیکن باتجربه به گوش یک بازیکن جوان در رختکن این تیم شنیده میشود. خبری که اگر واقعیت داشته باشد نشان میدهد پرسپولیس این فصل نه صرفا اقتدارش در لیگ، که اخلاق را هم باخته است.
البته که باشگاه خبر درگیریهای اخیر در زمین تمرین را تکذیب کرده بود، اما بالا رفتن تعداد این خبرها ثابت میکند تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها. خصوصا وقتی یای یک بازیکن خاص در تمام این موارد ثابت است. بازیکنی که باید برای تیم بزرگتری کند، اما گویا زورگویی و خشونت را ترجیح میدهد! رویهای که به نظر میرسد هنوز هیچ برخورد جدی با آن نشده که همچنان ادامه دارد.
مسئله صرفا یک بازیکن یا عدم کنترل عصبانیت آنی نیست. مسئله لزوم رعایت اصول اخلاقی است. خصوصا از سوی بزرگترهای یک تیم که بیتردید باید الگو باشند نه عامل ایجاد تشنج. آنهم در تیمهای بزرگ و مطرحی، چون پرسپولیس، استقلال، سپاهان یا تراکتور که بیش از سایرین در دید هستند و زیر ذره بین. تیمهایی با طرفداران پرتعداد که باید به خاطر جایگاه اجتماعی که دارند شان خود را حفظ کنند. نه آنکه بهخاطر ندانم کاری یک بازیکن اعتبار و جایگاهشان خدشه دار شده یا زیر سوال برود.
